ഒരു വട്ടപ്പൊട്ട്

IMG_2500

മനസ്സിലാകാതെ മനസ്സിലായെന്നു പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലുള്ളത് കൂടി മനസ്സിലാവാതെ പോകും …

വാക്കുക്കൾ കൊണ്ടുള്ള കളി, ബെറ്റിയുടെ ബട്ടറും, വലംപിരി ശംഖും ഒക്കെ മറി കടന്നു തീക്ഷണമായ പരിസ്പർദ്ധയിൽ പരിവേശം കൊള്ളുന്ന കാലം. അതിന്റെ അനുരണനങ്ങൾ ശാന്ത പ്രിയരെ പ്രക്ഷുബ്ധരാക്കി.

( അങ്ങനെയും പറയാം.)

Betty bought some butter , She sells seashells…തുടങ്ങിയ കടിച്ചാൽ പൊട്ടാത്തതും, പറഞ്ഞാൽ തിരിയാത്തതുമായ സംഗതികൾ വായും പൊളിച്ചു ബഹുമാനിക്കുന്ന സമയം. ആർക്കും പെട്ടെന്ന് പിടികിട്ടാത്ത വാക്യങ്ങൾ -tongue twisters വകുപ്പിൽ പെട്ടവ – കാണാപാഠം പഠിച്ചു വയ്‌ക്കണം. കൂടപ്പിറപ്പുകൾ, കൂട്ടുകാർ, എല്ലാവരും വൻ മത്സരം തന്നെ.

( ഇങ്ങനെയും പറയാം)

ആ കാലത്തിൽ, ഒരു ദിവസം ഞാൻ കേട്ടു: ഒരു ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന നാക്ക്- ഒടിയൻ പാരഗ്രാഫ് ! സഹോദരനാണ് അവതാരകൻ. ഒരു കഷ്ണം കടലാസ് നോക്കിയാണ് വായന.
കല്യാണിയെ പറ്റിയാണ് സംഭവം. അവൾ പൊട്ടു തൊട്ടിട്ടുണ്ട്. പാട്ടും പാടുന്നുണ്ട്. കാണുന്നയാൾക്കുള്ള റിയാക്ഷന് നല്ല വാക്‌ശക്തി , rhyming , wordplay !
പ്രശ്‌നം ഗുരുതരം: വാക്കുകൾ മിന്നൽ വേഗത്തിലാണ് പറയുന്നത്. കറക്റ്റ് ആയി അങ്ങോട്ട് ചെവിക്കൊള്ളാൻ പറ്റുന്നില്ല.

അണ്ണന്റെ പുറകിൽ കരഞ്ഞു നടന്നു, അപേക്ഷിച്ചു, ആ പേപ്പർ കഷ്ണം ഒന്ന് കാണിച്ചു തരുമോ? എനിക്കും പഠിക്കണം , ക്ലാസ്സിൽ ഷൈൻ ചെയ്യണം . ങേ ഹേ !

ഇത് ഇപ്പോൾ പഠിക്കണ്ട! ഇതൊക്കെ ഇച്ചിരി കൂടി നല്ല സ്റ്റാൻഡേർഡ് ഉള്ളവർക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്‌ ആകുന്നു ….!

അച്ഛനോട് പറയുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.
‘അങ്ങാടിയിൽ തോറ്റതിന് അമ്മയോടാണ് ‘ പറയണ്ടത് കേട്ടോ, അച്ഛനോടല്ല എന്നൊരു അറിവും കൂടി കിട്ടിയത് മിച്ചം.

‘ We  are not beggars….!!’

‘അങ്ങാടിയിൽ’ ജയനെ വെല്ലുന്ന തരത്തിൽ തിരിച്ചു പറയണം എന്ന് തോന്നി. പറഞ്ഞില്ല.
ശരി, കോട്ടയം പുഷ്പനാഥിന്റെ ഡിറ്റക്റ്റീവ് പുഷ്പരാജിന്റെയും, ഡിറ്റക്റ്റീവ് മാർക്സിന്റേയും ആരാധകർക്ക് പല വഴിയും അറിയാം. ഡ്രാക്കുള കോട്ട പോലും ഞങ്ങൾക്ക് വെറും കറുക പുല്ലാണ്; കേട്ടു കൊള്ളുക.

അണ്ണൻ ട്യൂഷനു പോയ സമയം ഞാൻ ഡിറ്റക്റ്റീവ് പുഷ്പരാജ് നെ പോലെ പമ്മിപ്പമ്മി മുറിയിൽ കടന്നു. വളരെ നേരത്തെ പരിശ്രമത്തിനു ശേഷം ഒരു ഡിക്ഷനറിക്കകത്തു കിട്ടി നിധിയെ! അയ്യടാ , കുന്തം പോയാൽ കുടത്തിലല്ല, നിഘണ്ടുവിൽ വരെ തപ്പാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാം!

കിട്ടിയ സമയം കൊണ്ട് ഞാൻ നന്നായി കാണാതെ പഠിച്ചു , ഉരുവിട്ട് പഠിച്ചു, പക്ഷെ എഴുതി പഠിച്ചില്ല . തിരിച്ചു നിഘണ്ടുവിൽ പേപ്പർ വയ്ച്ചു, വാതിലടച്ചു തിരിച്ചു പോയി.

വൈകിട്ട് അത്താഴത്തിനു ശേഷം, ഒന്നുമറിയാത്ത നിഷ്കളങ്ക ബാല്യം, സഹോദരന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് പറഞ്ഞു ,
‘ എനിക്കും അറിയാം കല്യാണിയുടെ കഥ…’
‘ പിന്നെ ! കുറെ പുളിക്കും !’
‘ കല്യാണി നിന്റെ വട്ട പൊട്ട് ! അത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ട് ! നീ വട്ടപ്പൊട്ടും തൊട്ടു പാട്ടും പാടി മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിലൊരു വട്ട് ! നിന്നെ പ്രതിയുള്ള പ്രേമം കാരണം ചുട്ടു നീറുന്ന എന്റെ ഹൃദയം വെറുമൊരു പട്ട് !’

കേട്ട് കൊണ്ട് വന്നത് പിതാവായിരുന്നു.
‘ മീനാക്ഷി എന്താ പറഞ്ഞത് ? ‘
അന്തം വിട്ടു കുന്തം വിഴുങ്ങിയ പരുവത്തിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും.
‘ അച്ഛാ അത് tongue twister മലയാളത്തിൽ…’
ചെവി ട്വിസ്റ്റ് ചെയ്യാതെ രക്ഷപ്പെട്ടത് എന്റെ ഭാഗ്യം.

അപ്പോളേക്കും, അമ്മ, ‘ നോക്കൂ, ആരോ വന്നിരിക്കുന്നു ‘, എന്ന്  അനൗൺസ്‌ ചെയ്തു.
( അച്ഛന്റെ ഒരു പേര് ‘ നോക്കൂ’ ആണെന്നു കുഞ്ഞിലേ ഞാൻ ധരിച്ചു വച്ചായിരുന്നു)

അണ്ണൻ ഓടി മുറിയിൽ പോയി. ഞാൻ സ്റ്റൈലിൽ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ഡിറ്റക്റ്റീവ് പുഷ്പരാജ് ഒരു അടയാളവും ബാക്കി വയ്‌ക്കാറില്ല! ഡിക്ഷനറിയിൽ പേപ്പർ കണ്ടു കാണണം..തിരിച്ചു വന്നു അണ്ണൻ പറഞ്ഞു, ‘ സത്യം പറ – നീയത് തപ്പിയെടുത്തു കാണാതെ പഠിച്ചോ?’

ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞു.
‘ജയിക്കാനായി എന്തും ചെയ്യരുത് കേട്ടോ!’

ഞാൻ തലയാട്ടി.
അണ്ണൻ കഴിഞ്ഞേ ഉളളൂ, അന്നും ഇന്നും, വേറൊരു ഗുരുവും വഴികാട്ടിയും.
മലയാള ഭാഷയോടുള്ള എന്റെ ഒടുങ്ങാത്ത പ്രേമത്തിന് പിന്നിൽ, ഇങ്ങനെയും ഒരു കല്യാണി കഥ!
**