The rain speaks a million tongues…

Another book is born…Gratitude to Prof.Veerankutty for allowing me to translate some of his wonderful poems.

IMG_2612

IMG_2610

 

http://www.deshabhimani.com/special/news-23-09-2018/752842

 

ജീവിതപ്പരീക്ഷ

IMG_2604

ഇത് എന്റെ രണ്ടു പ്രിയപ്പെട്ട  കൂട്ടുകാരികൾക്കു വേണ്ടി: നിറവുള്ള മനസ്സുകളുടെ ഉടമ. മൂർച്ചയുള്ള ബുദ്ധി ശക്‌തിയോടൊപ്പം നനവാർന്ന കാരുണ്യമുള്ള ഹൃദയങ്ങൾ. ഏതു പരിസ്ഥിതിയും ചിരിയോടെ മാത്രം നേരിടുന്ന മിടുക്കർ. അവർ എനിക്ക് എപ്പോഴും താങ്ങും തണലുമായ സുഹൃത്തുക്കൾ. എന്റെ അഭിമാനം.

ഒരു കൂട്ടുകാരി പ്രളയത്തിന് ദൃക്‌സാക്ഷിയായി, അതിനെ ഏറ്റവും ഭീകരതയിൽ നേരിട്ട്, റിലീഫ് ക്യാമ്പിൽ കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ മണ്ണ് കയറിയ വീട്ടിൽ തിരിച്ചു പോയി, കഠിനാദ്ധ്വാനം ചെയ്തു, ജീവിക്കാൻ യോഗ്യമാക്കി.

എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ചിരി ഫോണിലൂടെ കാതിൽ മുഴങ്ങി. മലയാളി പെണ്ണിന്റെ effortless sense of humour !! ‘ എടാ ! നല്ല സുഗന്ധമുള്ള മണ്ണായിരുന്നു ! ജാതി ചെടികളുടെ കൃഷിയുള്ള സ്ഥലമാണ്. പുഴയൊഴുകി എന്റെ വീട്ടിലോട്ടു കയറി വന്നത് ഈ വാസനിക്കുന്ന മണ്ണും കൊണ്ടാണ് . ഇച്ചിരി കഷ്ടപ്പെട്ട് വൃത്തിയാക്കേണ്ടി വന്നു, എങ്കിലും, ഒരു ശുദ്ധത ഉണ്ടായിരുന്നു!’

ഹ്യൂമൻ സ്പിരിറ്റ് എന്നൊക്കെ പറയാറില്ലേ !? ഒരു സല്യൂട്ട് വയ്ച്ചു കൊടുക്കാൻ തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങൾ. അങ്ങനെ ജീവിതത്തിനെ കാണാൻ കഴിയുന്ന കണ്ണുകളെ കൈകൂപ്പി വണങ്ങാൻ തോന്നി പോയി ! പ്രിയപ്പെട്ടവളെ , അർദ്ധ രാത്രിയിൽ, വെളിച്ചമില്ലാതെ വീടും വിട്ടു കുടുംബത്തോടൊപ്പം പലായനം ചെയ്‌യേണ്ടി വന്നിട്ടും, എത്ര നിറവോടെ , നന്ദിയോടെ, ചിരിയോടെ നീ ജീവിതത്തിനെ നോക്കി കാണുന്നു ! എനിക്കൊരു പാഠം കൂടി.

GRATITUDE എന്നത് ഓരോ നിമിഷവും ഹൃദയ തുടിപ്പിന്റെ ഒപ്പം പ്രാർത്ഥനയായി കൊണ്ട് നടക്കുന്നതെങ്ങനെ എന്ന് ഞാൻ പഠിച്ചു. ഞാൻ നിന്നെ പറ്റി അഭിമാനിക്കുന്നു. ജാതി ചെടിയുടെ മണ്ണിന്റെ സുഗന്ധം പരക്കുന്ന നിന്റെ വീട്ടിൽ ഞാൻ വരുന്നുണ്ട്. പണ്ട് നിന്റെ ചോറ്റുപാത്രത്തിലെ ചോറുണ്ടു സായൂജ്യം അടഞ്ഞതു പോലെ , മറ്റൊരു ഉരുള ഇനിയും വേണം. ആ നിറവിൽ എനിക്കും ചിരിക്കണം.

**
ഓരോ വാക്യവും ഒരു കുസൃതി ചിരിയോടെ മാത്രം പറയുന്ന അദ്ധ്യാപികയാണ് രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടുകാരി. പ്രളയ കെടുതിയിലായ ബന്ധുക്കൾക്ക് സാധങ്ങളുമായി രാപ്പകൽ ഓടിനടന്ന്‌ സഹായിച്ചവൾ. രണ്ടു പകലും രാത്രിയും നിർത്താതെ കൂട്ടുകാരിയുടെ വിവരം തിരഞ്ഞു കഷ്ടപ്പെട്ടവൾ. കൊടുക്കുന്ന ഹൃദയം, കൊടുക്കുന്ന കൈകൾ.

ഓസ്കാർ വൈൽഡിന്റെ കഥയാണെന്ന് തോന്നുന്നു. സിസ്റ്ററുമാർ പഠിപ്പിച്ച പാഠമാണ് . ഏറ്റവും സുന്ദരമായ കൈകൾ ആരുടെ? മൂന്ന് രാജ കുമാരിമാർ മത്സരിച്ചത്രേ! ആദ്യത്തെ പെൺകുട്ടി നല്ല മിനുസമുള്ള വെണ്ണ കൊണ്ട് കൈ മൃദുലമാക്കി. രണ്ടാമത്തെ കുട്ടി സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ പുരട്ടി ആകർഷണീയമാക്കി. മൂന്നാമത്തെ പെൺകുട്ടി ഒന്നും ചെയ്തില്ല. അവൾ മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. സുന്ദരമാക്കാൻ സമയമില്ല, അവൾ ശ്രമിച്ചതുമില്ല. പക്ഷെ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചത് മൂന്നാമത്തെ രാജകുമാരി.
‘ കൊടുക്കുന്ന കൈകളാണ് ഈ ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും സുന്ദരം ! ‘ സിസ്റ്റർ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
ഞാൻ നോട്ടു കുറിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. പരീക്ഷയിൽ ഒന്നാമതാവണം. പാഠം പഠിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും പഠിച്ചില്ല.
സത്യമായ കനിവിന്റെ പാഠം പഠിച്ചതും ജീവിതത്തിൽ പ്രയോഗിച്ചതും എന്റെ കൂട്ടുകാരിയാണ്. അവളുടെ കൈകൾ ഏറ്റവും മനോഹരങ്ങൾ. ആ കൈകൾ കൊണ്ട് എനിക്ക് ഒരു കപ്പ് കാപ്പി വേണം. അടുത്ത നാട്ടു വരവിൽ, ആ മധുരം എനിക്ക് സ്വന്തം.
പ്രിയപ്പെട്ടവളെ, നീ എന്റെ അഭിമാനം.

നിങ്ങൾ എന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ ആയിരിക്കുന്നോളം, എനിക്ക് ഒന്നിന്റെയും കുറവില്ലല്ലോ. ഞാൻ ഈശ്വരന് നന്ദി പറയുന്നു. നിങ്ങളിൽ നിന്നും എന്നും പഠിക്കുന്നു. ഈ പരീക്ഷയിലും കുറച്ചു മാർക്ക് എനിക്കും വേണം. നിങ്ങളുടെ ചിരി എനിക്ക് ഇപ്പോഴേ കേൾക്കാം!

***