മത്സ്യപുരാണം

IMG_2655

‘ എന്റെ അമ്മയുടെ ആ മീൻ കറി ! അതിന്റെ രുചി…’
‘   അത് കൊള്ളാം ! ഞാൻ മീൻ കൈ കൊണ്ട് തൊടുന്നത് തന്നെ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ടാ !’
‘നിന്റെ കറിയും മോശമല്ല!’
‘ഓ, ഇപ്പോഴെങ്കിലും ഒന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ!’
‘നാളെ പച്ച മാങ്ങയും മുരിങ്ങക്കായും ചേർക്കണം കേട്ടോ!’
‘അതിനെന്താ, ആവാമല്ലോ !’
അത് അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള നിർദ്ദോഷമായ ഡയലോഗ്.
*
എന്നെ മീൻകാരിയുടെ അടുക്കൽ നിന്നും വാങ്ങിയതാണെന്നും, അത് കൊണ്ടാവും എനിക്ക് മീൻ കൊതി എന്നും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട് !
മീൻ, അതിന്റെ ഏതു വകഭേദത്തിൽ പെട്ടാലും, നമ്മുടെ പ്രിയ ഭക്ഷ്യ വസ്തു തന്നെ.
തിരുവോണത്തിനും ‘അതെന്താ മീൻ കിട്ടിയില്ലേ?’ എന്ന് ചോദിക്കുന്നവർ കുടുംബത്തിലുണ്ട്.
‘ചത്ത് കിടന്നാലും ചമഞ്ഞു കിടക്കണം’ എന്നാണ് ചിലരുടെ ഭാവമെങ്കിൽ, ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ, ‘ജീവിക്കുന്നെങ്കിൽ നല്ല മീൻ കഴിച്ചിട്ട് വേണം’, എന്ന നിലപാടാണ് .
‘അപ്പച്ചിയുടെ വാള മീൻ കറി സ്വപ്നം കാണുന്നു’ എന്നും മറ്റുമുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ യാതൊരു പുതുമയുമില്ല. അതിന്റെ രുചിയറിഞ്ഞ ആരും തന്നെ, സ്വപ്നം കണ്ടു കൊണ്ടേയിരിക്കും…
‘കുടംപുളിയും വെളുത്തുള്ളിയും ഇട്ട മീൻ, മദ്ധ്യ തിരുവിതാംകൂർ സ്പെഷ്യലാണ്…ഞങ്ങൾ വാളൻ പുളിയാണ് ചേർക്കുക…’
‘പൊരിച്ച മത്തി കഴിക്കണോ, അത് വാഴയിലയിൽ  വാട്ടിയതു വേണം!’
‘ആര് പറഞ്ഞു? നല്ല എണ്ണയിൽ വറുത്തു കോരി ഞങ്ങടെ അവിടെ ഉണ്ടാക്കുമല്ലോ!’
‘കണവ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അതോ നത്തോലി കരിവാട് പാർട്ടിയാണോ?

‘കണവ തോരനാണ് എനിക്കിഷ്ട്ടം! പിന്നെ നല്ല തേങ്ങ വറുത്തരച്ച കൊഞ്ചു കറിയും കേമം!
‘കറിവേപ്പിലയുടെ കുറവുണ്ട് ! പക്ഷെ സംഗതി കൊള്ളാം!’
എന്തൊക്കെ മീൻ പുരാണം കേൾക്കണം !
*
അങ്ങനെ, അങ്ങനെ, കടലിനും സമുദ്രത്തിനും ദൂരെ, കടൽ മീനെന്നു കേട്ടുകേഴ്‌വി ഇല്ലാത്ത നാട്ടിലെത്തി.
‘അയ്യോ, മീൻ കഴിക്കുമോ?’
ആ ധ്വനി കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് അപകടം മണത്തു.

‘തിരിച്ചു കടിക്കാത്ത എന്തിനേയും തിന്നും. ആരേയും ഭത്സിക്കാതെ, നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ആഹാരം കഴിക്കുന്നതിനു, ജാതിമതഭേദമുണ്ടോ?’

മനസ്സിൽ തോന്നിയത് അതാണ് : പക്ഷെ പറഞ്ഞില്ല.

‘ഞാൻ വളർന്നത് കടലിന്റെ നാട്ടിലാണ് ! ബംഗാളികളും മലയാളികളും, ഫുട്ബോളിനോപ്പം മീനിനേയും സ്നേഹിക്കുന്നു !’
ആദ്യമായാണ്, കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിന്റെ പേരിൽ ഒരു വർഗ്ഗഭേദം ശ്രദ്ധിച്ചത്.

സസ്യാഹാരം ഒരു പടി മുന്നിൽ എന്നാണ് പലരുടെയും നിലപാട്.
‘ജോർജ് ബെർണാഡ് ഷായുടെ ഒരു ഫലിതമുണ്ട് : ആരായിരുന്നു കൂടുതൽ ദേഷ്യം പിടിച്ചവൻ? സസ്യാഹാരിയായ CAIN അഥവാ മാംസാഹാരിയായ ABEL ?കഥ അറിയാമോ?’ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
‘അല്ലെങ്കിലും ഇവർ ഇച്ചിരി കൊമ്പുള്ള കൂട്ടത്തിലാ’, എന്ന മട്ടിൽ ചിലർ തുറിച്ചു നോക്കി…
ഞാൻ ഉത്തരം കൊടുക്കാതെ പിന്തിരിഞ്ഞു.

**
അമ്മയെ വിളിച്ചപ്പോൾ ദുഃഖം രേഖപ്പെടുത്തി : ‘ അമ്മേ, ദോശയും, തലേന്നത്തെ വറ്റിച്ച മീൻ കറിയും വേണം. വായിൽ വെള്ളമൂറുന്നു !’
‘എന്റെ കുഞ്ഞേ ! ചക്കപ്പുഴുക്കും മീനും ഇപ്പോൾ അച്ഛന്    വിളമ്പിയതേ ഉള്ളൂ….കഷ്ടം നിനക്ക്   തരാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ !’
‘ ഇനി അതും കൂടിയേ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ! അമ്മാ, ഫോൺ വെച്ചോ !’ ഞാൻ തിക്ത മനസ്സോടെ നെടുവീർപ്പിട്ടു.
അണ്ണനെ വിളിച്ചപ്പോൾ, സമുദ്രങ്ങൾക്കപ്പുറത്തും നിന്നും ഒരു ചിരി…’ആഹാ , ഞാനിപ്പോൾ മീനും കൂട്ടി കപ്പ കഴിച്ചതേയുള്ളൂ ! നിനക്ക് കിട്ടത്തില്ല അല്ലേ ഇതൊന്നും?’

മത്സ്യാവതാരവും മറ്റും ചെയ്ത എന്റെ ഭഗവാനേ! വല്ലപ്പോഴും സിസ്റ്ററുമാർ കൊണ്ട് തരുന്ന മീൻ കറി നീയായിട്ടു മുടക്കം വരുത്താതെ നോക്കണേ ! അതും കൂടി ഇല്ലെങ്കിൽ, ‘മീൻ തൊട്ടു കൂട്ടാൻ’ ഭാഷയുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞത് literally പാലിക്കാതെ ജീവിക്കേണ്ടി വരുമല്ലോ!

**