സത്യത്തിന്റെ ഫിൽറ്റർ

img_2773

മാസ്റ്റേഴ്സ് ഡിഗ്രിയിൽ, ജിയോളജിയിൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി സ്വർണ മെഡൽ, വായിക്കാത്ത പുസ്തകങ്ങളില്ല … ഗ്രാമത്തിലെ ഉന്നത കുലത്തിൽ ജന്മം, കോൺവെന്റ് സ്കൂളിൽ മിഷനറിമാർ പഠിപ്പിച്ച ബ്രിട്ടീഷ് ഇംഗ്ലീഷിൽ സംസാരം, ഹിന്ദിയിലും, ഇംഗ്ലീഷിലും, ഭാഷ വൈദഗ്ദ്ധ്യം, അമ്പരപ്പിക്കുന്ന അറിവ്…പൊളിറ്റിക്കൽ സയൻസിൽ ആരെയും വാഗ്‌വാദം നടത്തി തോൽപ്പിക്കും, വാഹനങ്ങൾ ഓടിക്കാനുള്ള കഴിവിൽ, ആളുകൾ പുതിയ പേരും കൊടുത്തു അവന്…മിടുമിടുക്കൻ. അച്ഛന്റെ അഭിമാനം. പക്ഷെ, ഒരു കുറ്റം മാത്രം, ദേഷ്യം വരും പെട്ടെന്ന്, മുൻപിൻ ചിന്തയില്ല….അവനൊടുവിൽ ആരായി? പോലീസ് ഓഫീസറോ, നിയമജ്ഞനോ, പ്രൊഫെസ്സറോ?

നാല്പത്തിയാറാമത്തെ വയസ്സിൽ, പോലീസിന്റെ പിടിയിലായ കുറ്റവാളിയുടെയാണ് മേല്പറഞ്ഞ റെസ്യൂമെ. കോടതിയിൽ സ്വയം വാദിച്ചവൻ , ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിൽ നിന്നും, ഉറുദു സാഹിത്യത്തിൽ നിന്നും, അനായാസം ‘quote’ ചെയ്‌തു ജഡ്ജിമാരെ ഞെട്ടിച്ചവൻ. തന്നെ പിടിച്ച മിടുക്കൻ പോലീസ് ഓഫീസറോട് ‘ഗുരുജി’ എന്ന് അഭിസംബോധന ചെയ്തു കത്തുകൾ എഴുതിയവൻ…അവയിൽ, സുന്ദരമായ കൈയക്ഷരത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു…’ജയിൽ വേശ്യാലയത്തിന്റെ synonym ആണ് ഗുരുജി! നിങ്ങൾ എന്നെ അഭിമന്യുവിന്റെ ചക്രവ്യൂഹത്തിലാണു കൊണ്ടെത്തിച്ചത് ! എല്ലാത്തിനും പൈസ വേണം. ഡോൺ കോർലിയോണെ ഓർമ്മ വരുന്നു…എനിക്ക് തലതൊട്ടപ്പനില്ലല്ലോ.മനുഷ്യ ജീവൻ എന്താണ് ? ഒന്നുകിൽ intellectual ആയി നോക്കി കാണാം, അല്ലെങ്കിൽ സാഹിത്യപരമായി, അതുമല്ലെങ്കിൽ ജീവിതമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണാം. ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ മാർക്ക് ഷീറ്റുമായി ഇരിക്കുന്നു…Faiz ന്റെ വരികൾ ഓർമ്മ വരുന്നു…’

ഇത്രയും വായിച്ച ഞാൻ ഞെട്ടി തരിച്ചു തലയുയർത്തി നോക്കി. ഈശ്വരാ ! എവിടെയിരിക്കേണ്ട വ്യക്തി! ഇപ്പോൾ, ജയിലിനുള്ളിൽ സംഘടിതമായ ആസൂത്രണത്തിൽ മരിച്ചു മണ്ണടിഞ്ഞു…ശവം ഏറ്റു വാങ്ങിയത് സ്വന്തം അച്ഛൻ…’എന്റെ അച്ഛൻ ഒരു സാത്വിക മനഃസ്ഥിതിക്കാരനാണ്’ മറ്റൊരു വരി….നമ്മുടെ ഈച്ചര വാര്യരെ ഒരു നിമിഷം ഓർത്തു പോയി.

‘മാഡം, തോക്കു തലയ്ക്കു നേരെ ചൂണ്ടി പിടിച്ചപ്പോൾ, നാലു ഭാഷകളിൽ അവൻ ചീത്ത വിളിച്ചു. ചോദ്യം ചെയ്യാൻ വന്ന ഐജി യോട്, ആ ആഴ്ച ഇറങ്ങിയ ക്രിമിനൽ ബെസ്റ് സെല്ലെറിലെ പ്ലോട്ടിനെ പറ്റി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ അഞ്ചു മിനിറ്റ് സംസാരം ശ്രദ്ധിച്ച അദ്ദേഹം, സ്വകാര്യമായി, ‘ഈ വ്യക്ത്തി ഒരു അസാധാരണ ജീനിയസ് ആണ്. യാതൊരു വിധത്തിലും ജീവന് ഹാനി വരാതെ നോക്കി കൊള്ളണം’ എന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു തിരിച്ചു പോയി. പിന്നെ ചോദ്യം ചെയ്തത് ഞാനായിരുന്നു. പതിനേഴു കൊലപാതകങ്ങളിൽ കുറ്റവാളി. ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ട ഏറ്റവും വിദഗ്ദ്ധനായ കോൺട്രാക്ട് കില്ലർ!’

എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി പോയി. ഇതൊരു സിനിമ കഥ പോലെ …പക്ഷെ കണ്ണ് കൊണ്ട് കണ്ടത് വിശ്വസിക്കാതെ തരമില്ല. …പിന്നെ ദൈവത്തിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു. അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും ബുദ്ധിയോടൊപ്പം , ക്ഷമയും, ദയയും, പാകതയും കൊടുക്കണേ, ആ പിതാവിന്റെ നന്മയും കൊടുക്കണേ!

**
ജയിലിൽ ഒരു അതി സുന്ദരിയെ കണ്ടു.
‘എന്താണ് ചെയ്ത കുറ്റം?’
‘ കൊലപാതകം,’ അവൾ യാതൊരു ഭാവഭേദവുമില്ലാതെ മൊഴിഞ്ഞു.
പിന്നിൽ നിന്നും മഹിളാ കോൺസ്റ്റബിൾ പറഞ്ഞു ‘ മാഡം, പതിനൊന്നു മാസമുള്ള സ്വന്തം അനന്തിരവനെ കൊന്നു . സ്വത്തു തർക്കം. വന്നിട്ട് പത്തു കൊല്ലമായി. ജീവപര്യന്തം ആണ് ജഡ്ജി വിധിച്ചത്!’
ഇപ്രാവശ്യം ആദ്യത്തെ ഞെട്ടലിൽ നിന്നും മുക്‌തയായ ഞാൻ അവളുടെ മുഖം ശ്രദ്ധിച്ച് നോക്കി.
ഇതും തെറ്റി പോയ ജന്മം. കോളേജിൽ പോയവൾ. എവിടെ ജീവിക്കേണ്ടവൾ!
ഇവൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എന്ത് പ്രാർത്ഥിക്കണം?
അടുത്ത ജന്മം ഹൃദയത്തിൽ കാരുണ്യം കൊടുക്കണേ എന്നോ? ശരീര സൗന്ദര്യത്തോടൊപ്പം വിഷകന്യകയ്ക്കു നന്മയും കൊടുക്കണം എന്നാണോ?
**

എനിക്ക് Abraham Lincoln മകന്റെ ടീച്ചർക്കെഴുതിയ കത്ത് ഒരിക്കൽ കൂടി വായിക്കാൻ തോന്നി. അതിൽ ഒരു വരിയുണ്ട്…

‘ Teach him to listen to everyone, but teach him also to filter all that he hears on a screen of truth and take only the good that comes through…’

ഞാൻ ഇവരുടെ കഥകളിലെ നന്മ തേടട്ടെ…ഇവരിൽ നിന്നും എന്ത് പഠിക്കണം എന്ന് സ്വയം അപഗ്രഥിക്കട്ടെ…നിങ്ങൾക്കും അതിനാവട്ടെ!

**

ചില കൺകെട്ട് കഥകൾ

img_2766

ഭൗതിക ശാസ്ത്ര കോൺഫെറെൻസിനു പോയതാണ് മകൾ. സുന്ദരമായ കണ്ണുകളിൽ ഒരൽപ്പം കൺ മഷിയെഴുതി ഒരു ഫോട്ടോ അയച്ചു തന്നു .
‘അമ്മേ, എങ്ങനെയുണ്ട്?’
എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു മഴവില്ലു വിരിഞ്ഞു. ‘ഇപ്പോഴെങ്കിലും ഒന്ന് നന്നായി നടക്കാൻ തോന്നിയല്ലോ !’
‘അയ്യടാ! ചേച്ചിയോട് പറ യാതൊരു സ്റ്റൈലുമില്ല. ഇങ്ങനെയാണോ കണ്ണെഴുതുന്നത്?’ കുഞ്ഞു മകൾ അസൂയയും കുശുമ്പും അവളുടെ അടുത്ത് കൂടെ പോകാറില്ല എന്ന് അടിവരയിട്ടു ഉറപ്പിച്ചു.
അപ്പോൾ എനിക്ക് പണ്ടത്തെ കുറുമ്പി കഥ ഓർമ്മ വന്നു.
**

വയസ്സ് ഏഴോ എട്ടോ കാണുമെനിക്ക്. കപ്പൽ വല്യച്ഛൻ തറവാട്ടിൽ വന്ന വിശിഷ്ട സമയം. കുടുംബത്തിൽ എല്ലാവരുടെയും ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന വിശേഷപ്പെട്ട നേരം. മൂത്ത കസിൻ പെണ്പിള്ളേര് റോസ് പൌഡർ ഇടുന്നു, കണ്ണെഴുതുന്നു, ‘സ്നോ’ എന്ന ഓമന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന വെള്ള ക്രീം മുഖത്തു പുരട്ടുന്നു…ആകപ്പാടെ മേളം തന്നെ തറവാട്ടിൽ. അമ്മൂമ്മ പോലും ഒരുങ്ങുന്നു. സ്വതവേ സുന്ദരൻ എന്ന് മറ്റുള്ളവർ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്ന സഹോദരൻ നല്ല സ്റ്റൈലിൽ, ഷർട്ടും നിക്കറുമൊക്കെയിട്ട് തയ്യാറായി. ഞാൻ വല്യച്ഛൻ കൊണ്ട് വന്ന റോസ് സിൽക്കിൽ മൂന്നു തട്ടുള്ള ഉടുപ്പൊക്കെയിട്ട് , കണ്ണെഴുതി പൊട്ടും തൊട്ടു ചമഞ്ഞു.

ഫോട്ടോ സെഷൻ തുടങ്ങി.
നല്ല ഫ്ലാഷുള്ള ക്യാമറയാണ്
‘മിനി കുട്ടി ! നീ കണ്ണടയ്ക്കുന്നു ! കണ്ണ് ചിമ്മാതെ !’ എന്ന് വലിയച്ഛൻ ആജ്ഞാപിച്ചു.
എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും, എന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു പോയി. എല്ലാവരും എന്റെ കണ്ണുകളെ നല്ല ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കാൻ തുടങ്ങി.
ശ്ശോ! ഇത് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. അപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി, കോങ്കണ്ണ് മാതിരി നോക്കാം, കണ്ണുകൾ ചിമ്മാൻ ചാൻസ് കുറവാണ് ! ആ നല്ല ബുദ്ധി ഫലിച്ചു.
ഫോട്ടോകൾ അനായാസമായി എടുത്തു പോയി,
ഒടുവിൽ പ്രിന്റ് വന്നപ്പോൾ, എല്ലാത്തിലും, കോങ്കണ്ണുള്ള ഞാനും, നല്ല കണ്ണുകളുള്ള മറ്റുള്ളവരും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു, നിൽക്കുന്നു…
‘അയ്യോ , കഷ്ടം ! അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അവളുടെ അമ്മയുടെ നല്ല നീണ്ടു പീലി പോലത്തെ കണ്ണുകൾ കിട്ടിയത് ആ ചെറുക്കനാ!  ഇപ്പോൾ തികഞ്ഞു, കോങ്കണ്ണും ആയി ! എന്തായാലും കണ്ണ് കിട്ടത്തില്ല , കേട്ടോ കൊച്ചേ !’എന്നോട് ഒത്തിരി സ്നേഹം ഉള്ള സീനിയർ മഹിളാ ബന്ധു മൊഴിഞ്ഞു.

‘ഒരു പീലി കണ്ണൻ വന്നിരിക്കുന്നു ! അതെന്താ അമ്മേ എനിക്ക് മാത്രം നല്ല കണ്ണില്ലാത്തത്?’ ഞാൻ പ്രൈവറ്റായി അമ്മയോട് ചൂടായി.
അമ്മ ചിരിച്ചു പോയി. പിന്നെ പിള്ളേരെ തമ്മിൽ അടിപ്പിക്കുന്ന ചില കുടുംബംകലക്കികളെ പറ്റി മുറുമുറുത്തു.
‘മോള് പോയി കളിച്ചോ. നിന്റെ കണ്ണിന് യാതൊരു കുഴപ്പവുമില്ല. നല്ല വണ്ണം വായിക്കാനും പഠിക്കാനും പറ്റുന്നില്ലേ?’
മോങ്ങുന്ന നായുടെ തലയിൽ തേങ്ങ വീണത് പോലെ ഞാനും മുറുമുറുത്തു…’എന്നാലും, എന്റെ കണ്ണുകൾ നല്ലതാണെന്നു അമ്മ പോലും പറയത്തില്ല ! ഹും!’
ഞാൻ രണ്ടു ദിവസം കൂടപ്പിറപ്പിനോട് മിണ്ടിയില്ല. നല്ല കണ്ണുപാർട്ടിയോടൊന്നും ഞാൻ കൂട്ടില്ല തന്നെ!
അസൂയയും കുശുമ്പും നമ്മുടെ സ്വന്തം കൂട്ടുകാരായിരുന്നല്ലോ : ശകുന്തളയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട അനസൂയയും പ്രിയംവദയും പോലെ!
**
പഴയ ലേഡി ബന്ധുവിന്റെ അടുത്ത് , പുതിയ തലമുറയിലെ വീരാംഗനയെ യുദ്ധത്തിന് വിടാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ!!!

Yes, the box reads ‘Pest control!’ 😂😂😂

The Fellowship of the Book

In praise of Anthea Bell…

https://womeningermanstudies.wordpress.com/2018/11/27/tribute-to-anthea-bell/

https://www.theguardian.com/books/2013/nov/16/anthea-bell-asterix-translator-interview

A Translator’s View

What a great mind!!!

One language to perceive all, one language to guide them,

One language to enchant them all, and in the magic bind them…

**

 

 

 

ദേവിയുടെ കലി

img_2757

എൺപതുകളിൽ , ഫൂലൻ ദേവിയുടെ ശൗര്യം ബുന്ദേൽഖണ്ഡിലെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ കുപ്രസിദ്ധമായിരുന്നു. ‘ബിഹാഡ്’ എന്നാൽ നദിയും, ദുരൂഹത നിറഞ്ഞ വനാന്തരങ്ങളും , കൊക്കയും, കാടും എന്നർത്ഥമാണ്(ravines) . DACOITS അഥവാ കൊള്ളക്കാരുടെ, വാസസ്ഥലങ്ങൾ, നമ്മൾ ചമ്പൽ (chambal) കഥകൾ എന്ന രീതിയിൽ കേരളത്തിൽ ഇരുന്നു വായിച്ചപ്പോൾ, ഫൂലൻ ദേവി പകയോടെ നാടുവാഴികളായ മേലാളരെ നിരത്തി നിർത്തി വെടിയുണ്ട ഉതിർത്ത കാഴ്ച നേരിട്ടു കണ്ട വൃദ്ധനായ ചൗക്കിദാർ എന്നോട് പറഞ്ഞു: ‘ശബ്ദിച്ചാൽ കൊന്നേനെ സാഹിബ് !’

കൊടിയ ക്രൂരതകൾ നേരിട്ട ഫൂലൻ, പിന്നീട് പോലീസിന് സ്വയം സമർപ്പണം ചെയ്തതും, അതിനു ശേഷം   എംപിയുമായ കാര്യങ്ങൾ ചിലർ കൂട്ടി ചേർത്തു. ഞാൻ കൗതുകത്തോടെ അവരുടെ കുടുംബത്തെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
‘മാഡം , ഇതാ, അവരുടെ അമ്മയുടെ ചിത്രം. ഇന്നലെ എന്നെ കാണാൻ വന്നിരുന്നു.’ പോലീസ് ഓഫീസർ എന്നെ മൊബൈലിൽ ഒരു പടം കാണിച്ചു.
മെലിഞ്ഞു, കതിര് പോലെ, ഒരു സ്ത്രീ! പക്ഷെ നല്ല മിന്നൽ പോലെ ഒരു ജ്വാലാ പ്രതീതി! എൺപതു വയസ്സ് കാണും. ഫൂലൻ എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ അമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ കഥകളും അവരുടെ പടത്തിലുണ്ട് എന്ന് തോന്നി പോയി, ഒരു നിമിഷം!
‘ഇവരുടെ ഗ്രാമത്തിന്റെ പേരാണ് ദേവകലി ‘, പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പറഞ്ഞു. ‘തൊട്ടടുത്താണ്!’

‘കലി’: പൂമൊട്ട് എന്നും, പിന്നെ നമ്മുടെ ഭാഷയിൽ, ‘ക്ഷോഭം’ എന്നും മനസ്സിൽ കണ്ട ഞാൻ, മോഹനചന്ദ്രന്റെ ‘കലിക’ യിലെ ചെറിയ   പെൺകുട്ടി നേരിട്ട നെറികേടും, ദേവരൂപത്തിലെ പൂമൊട്ടിന്റെ നാട്ടിൽ, കൊടും പീഢനങ്ങൾ അനുഭവിച്ച മറ്റൊരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയുടെ ഏകദേശം ഒരു പോലെയുള്ള പകയുടെ കഥയും ഓർത്തു സ്തബ്ധയായി ! ഈശ്വരാ, സ്ത്രീകൾക്ക് എല്ലാ നാട്ടിലും, ഒരേ അനുഭവം തന്നെയോ ?
ദേവിയുടെ കലിയോ അതോ ദേവ രൂപത്തിലുള്ള പുഷ്പമോ?

‘ഫൂലൻ ദേവിയുടെ സഹോദരിയും അമ്മയും തമ്മിൽ സ്വര ചേർച്ചയില്ല…അവർ എന്നോട് പരാതി പറയാൻ വന്നതാണ് മാഡം !’
ഞാൻ ചിരിച്ചു. ‘ സമാധാനം! ഇനിയും ഗ്രാമങ്ങളിൽ ഡാക്കുവിന്റെ (Dacoit) തനിയാവർത്തനം ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ ! അമ്മയും മകളും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടങ്ങൾ സാരമില്ല.’
ധാരാളം സ്ഥലങ്ങളിൽ മുൻകൂട്ടി പ്ലാൻ ചെയ്ത പരിപാടികൾ കാരണം, എനിക്ക് ആ അമ്മയെ നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇനിയൊരിക്കൽ…
***
‘അനീതി കാണുമ്പോൾ ശബ്ദമുയർത്തണം!’ എത്ര നല്ല കാര്യം.
ചെയ്തു നോക്കുമ്പോൾ, ശബ്ദിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ അറിയാം അതിന്റെ നേരനുഭവങ്ങൾ, പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ !
‘പാട്രിയാർക്കി’ എന്ന വിളിപ്പേരിൽ പല വൃത്തിക്കേടും കാണിക്കുന്നവർക്ക് ചിലപ്പോൾ, മനസ്സിലാവുന്ന ഭാഷ ഒന്നേയുള്ളൂ : തിരിച്ചടി. അത്, പല തലങ്ങളിൽ നിന്നും വരുമ്പോൾ, ‘പൂമൊട്ടുകൾ’ കാലംതെറ്റി വാടികൊഴിയില്ല – പകരം, സുഗന്ധ വാഹിയായി, സൗന്ദര്യത്തോടെ വിടരും.
‘നേരെ വിലസീടിന നിന്നെ നോക്കിയാരാകിലെന്തു മിഴിയുള്ളവർ നിന്നിരിക്കാം!’

**