നാകം, നരകം.

IMG_2808

മജിസ്‌ട്രേറ്റിനും പോലീസിനും കുറ്റവാളികളും കുറ്റ കൃത്യങ്ങളും പുത്തരിയല്ല. ശവശരീരങ്ങളും മറ്റും ജോലിയുടെ ഭാഗമായിട്ട് നിസ്സംഗതയോടെ നോക്കി കാണേണ്ട സ്ഥിതികൾ ഉണ്ടാവും. കല്ലേറും, അടിപിടിയും, ആൾക്കൂട്ട നിയന്ത്രണവും, വെടിവെപ്പും, അങ്ങനെയങ്ങനെ പല തരം സാഹചര്യങ്ങൾ ജോലിയിൽ നേരിടേണ്ടാതായി വന്നേയ്ക്കും. തുടർച്ചയായി അത്തരം ഫീൽഡ് പോസ്റ്റിങ്ങ് ചെയ്യുമ്പോൾ അൽപ്പം സമാധാനമുള്ള ഒരു അസ്‌സൈന്മെന്റ് കിട്ടിയെങ്കിൽ എന്ന് വരെ തോന്നുകയും ചെയ്യും.

എവിടെ ചെന്നാലും, നമ്മൾ നേരിടേണ്ടത് മനുഷ്യനെ ആണെന്നും, മനുഷ്യനോളം ക്രൂരത പ്രകൃതിയിൽ മറ്റൊരു ജീവജാലത്തിനും കാട്ടാനാവില്ല എന്നും കാലക്രമേണ മനസ്സിലാവുന്നു.
ആ ഫോട്ടോ ഒരിക്കൽ കൂടി കണ്ടു. മധുവിന്റെ നിസ്സഹായത നിറഞ്ഞ നിൽപ്പാണ് എഴുതാൻ തോന്നിച്ചത്.

നരഭോജികൾ എന്നും മറ്റും വിളിക്കേണ്ടത് മനുഷ്യനെ തന്നെയാണ്. ഒരു കടുവയും പുലിയും ആ സാധുവിനെ ഇരുമ്പു വടി കൊണ്ട് അടിച്ചു കൊന്നു കൊലവിളിച്ചിട്ടു, ആനന്ദിച്ചു ഫേസ്ബുക്കിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്യില്ല. നമ്മൾ ചെയ്യും, മനുഷ്യരായ നമ്മൾ.

അതിക്രൂരമായി കൊല്ലപ്പെട്ട കുഞ്ഞിന്റെ ശവവും കൊണ്ട് കളക്ടറേറ്റ് പടിക്കൽ നിലവിളിച്ചെത്തിയ മാതാപിതാക്കളെ കാണേണ്ട സാഹചര്യം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ചതിച്ച പുരുഷന്റെ വിവാഹ നാൾ ആസിഡ് കൊണ്ട് പക വീട്ടി സായൂജ്യമടഞ്ഞ, ഇരുപതുകാരിയെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പിഞ്ചുപെൺകുട്ടിയെ ഉപദ്രവിച്ചു കൊന്നിട്ട്, മെഡിക്കൽ ചെക്കപ്പിന് യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ നിൽക്കുന്ന യുവാവിനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട് . മരുമകളെകൊന്ന കേസിൽ, ‘അത് പിന്നെ ഗ്യാസ് സിലിണ്ടർ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു പോയതാണ്’ എന്ന് ചൊല്ലിയ അറുപതുകാരിയെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ബിസിനസ്സ് പാർട്ണറെ കൊന്നതിന് ജയിൽ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്ന എംബിഎ ക്കാരിയെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ജോലി നൽകിയ വലിയ പാഠം : മനുഷ്യനോളം ദുഷ്ടത ഈ ലോകത്തിൽ മറ്റൊരു ജന്തുവിനും ഇല്ല.

ജന്തുക്കൾ സ്വരക്ഷയ്ക്കും വിശപ്പിനും വഴങ്ങി ആക്രമിക്കുന്നു. ഇണയെയും കുഞ്ഞുങ്ങളേയും തൊട്ടു കളിച്ചാൽ അക്രമാസക്‌തരാവുന്നു . പക്ഷെ അവ മേൽപ്പറഞ്ഞ രീതികളിൽ കൊല്ലില്ല. ഒരിക്കലും സ്വന്തം കൃത്യങ്ങളിൽ നിഗളിക്കില്ല. പത്തു പേരുടെ കൈയടി നേടാൻ ‘ കണ്ടോ ഞാൻ കൊന്ന എന്റെ വർഗ്ഗത്തിലെ മറ്റൊരുവനെ ‘ എന്ന് വീരവാദം മുഴക്കില്ല. കൊന്നതിനു ന്യായീകരണമായി സാഹിത്യമോ, രാഷ്ട്രീയമോ, ലഹരിയോ കൂട്ടുപിടിക്കില്ല. അത് മനുഷ്യ വർഗ്ഗ സ്‌പെഷ്യലിറ്റി!

റോഡിൽ ചോരയൊലിച്ചു കിടക്കുന്ന വ്യക്തിയെ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിക്കാൻ നാം ഭയപ്പെടുന്നു. വീഡിയോ എടുത്തു പോസ്റ്റ് ചെയ്യും. അതും മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ ഒരു പോംവഴി!

മധുവിന്റെ പടത്തിനു മുൻപിൽ എനിക്ക് എന്നോട് പറയാൻ ഒന്നേയുള്ളൂ. ജീവനുള്ള കാലം വരെ, എന്റെ കാഴ്ചയിൽ എവിടെയെങ്കിലും നിലവിളിക്കുന്ന ഒരു ജീവിയുണ്ടെങ്കിൽ, ദൈവമേ ആ കരച്ചിലിന് എന്നാൽ ആവും വിധം സമാധാനം ചെയ്യാൻ നീ എനിക്ക് ശക്തി നൽകേണമേ. അത് ആരു തടഞ്ഞാലും, അവരെ മറികടന്നു നടക്കാനുള്ള ധൈര്യം നീ എനിക്ക് തരണമേ.

വിശന്നു കരയുന്നവനെ അടിച്ചുകൊല്ലുന്ന വർഗ്ഗത്തിൽ ജനിച്ചവർ എന്ന പേര് വേണ്ട.
വിശന്നു കരയുന്നവന് ചോറ് കൊടുക്കുന്ന വർഗ്ഗത്തിൽ പിറന്നവർ എന്ന പുണ്യം വേണം.
**

Those Lotus Feet…

IMG_2799

 

One year later, they were kind enough to tweet it once more. Thank you again Gaon Connection!

My little girl is appalled at her mom’s atrocious (spoken) Hindi but grumpily agrees that one still managed to bring out a decent transliteration.

(She snorts: Amma, did you actually say, ‘Padi?’ Gawwwd! That word does not exist in Hindi language…Puhleese!)

(Amma sighs poignantly and desperately.)

My elder daughter, for whom I started it, is appreciative of the Book. She has a copy with her. And she loves Hanumanji like I do!

And as for me, this is like a gentle reminder from the Lord to work harder, to attempt more translations and keep holding onto his lotus feet for dear life!

Oh, yes! Considering the challenges one has to face day to day, dearest Hanumanji, never let go of this dust clinging at your feet.

Bhoot Pisach Nikat Nahi Aave

Mahaveer Jab Naam Sunave!

“Neither vampire nor ghoul shall dare to come near

When you chant the name of the greatest warrior!”

(I feel protected by Him every second of my life….)

Jai Hanumanji:)

**

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ഒരു വിലാപം

IMG_2796

പതിനാറു കൊല്ലം മുൻപാണ്, സൈനികരോടൊപ്പം ട്രെയിനിങ് ചെയ്യാൻ കൊടും തണുപ്പത്തു ജമ്മു കാശ്മീരിൽ എത്തിയത്. ഐ എ എസ്സ് ഓഫീസർ ട്രെയിനികൾ, ഭാരതത്തിനു വേണ്ടി എവിടെ പോസ്റ്റ് ചെയ്താലും ജോലി ചെയ്യാൻ പരിശീലിക്കപ്പെടുന്ന വേള. ജീവിതത്തിൽ ഇത്രയും ഉയരത്തിലുള്ള, തണുപ്പുള്ള, ഒരു സ്ഥലം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ, വീരനായ മലയാളി മേജർ ജീവൻ ബലിയർപ്പിച്ച ബറ്റാലിയണിന്റെ കഥ പറഞ്ഞു തന്നു colonel.. ഉറി സിനിമയിലെ കഥ… മണിപ്പൂർ പോസ്റ്റിംഗിനിടെ കൺവോയ് പോകുന്ന പാതയിൽ ചതി പത്തി വിടർത്തി കാത്തിരുന്ന കഥ…വെടിയേറ്റിട്ടും, തന്റെ കൂട്ടാളികളെ സംരക്ഷിക്കാൻ മുന്നോട്ട് കുതിച്ച വീരപുത്രൻ…മുപ്പതു വയസ്സിനു മുൻപ് അണഞ്ഞു പോയ ദീപം.
‘അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബം നിങ്ങളുടെ നഗരത്തിൽ ഉണ്ട് കേട്ടോ…പറ്റുമെങ്കിൽ കാണുക…’ എന്നോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അദ്ദേഹം നിർത്തി.
‘ശ്രീമാൻ, ഖാന തയ്യാർ ഹൈ!’ അത് പറഞ്ഞു ആഹാരത്തിനു ക്ഷണിച്ചതും ഭാരതത്തിലെ ഇങ്ങേയറ്റത്തെ , കൊച്ചു കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു പുത്രൻ.

രാത്രി, സൈനികരോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ കുന്നും മുകളിൽ പോയി. ഒരു പ്രകാശവും പാടില്ല, എന്നാൽ അപകടത്തിന് സാധ്യത കൂടും. LOCയുടെ വളരെ അടുത്തായിരുന്നു ഞങ്ങൾ. എങ്ങനെ കുന്നു കയറി എന്നറിയില്ല. എന്തായാലും ഹിമാലയ സാനുക്കളിൽ ട്രെക്കിനു പോയ അനുഭവമുള്ള ഞങ്ങൾ വിരണ്ടില്ല. പണ്ട് കുതിര സവാരി ചെയ്യാൻ പരിശീലിപ്പിച്ചപ്പോൾ,’ കുതിരയെ മെരുക്കാമെങ്കിൽ എന്തിനേയും നേരിടാം’, എന്ന് പറഞ്ഞ ട്രെയ്നറിനെ ഓർത്തു. വെടിയൊച്ച കേട്ടു. തിരിച്ചും വെടി വെയ്ക്കുന്നത് കണ്ടു. രാത്രിയിലും കാണാവുന്ന ദൂരദർശിനി ഉപയോഗിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ, അയൽ രാജ്യത്തിൻറെ സൈനികരെ കാണാറായി. അവർ നമ്മെ പോലെ, സ്വന്തം രാജ്യത്തിൻറെ അതിർത്തി കാക്കുന്നു.

മിലിറ്ററി ട്രെയിനിങ് നല്ല ഉൾകാഴ്ച തന്നു. ഏറ്റവും ലേറ്റസ്റ്റ് തോക്കു കൊണ്ട് വെടി വെയ്ക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കും കിട്ടി പരിശീലനം. എങ്കിലും, എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട പാഠം, ഒന്നിനേയും ഭയമില്ലാത്ത മനുഷ്യരെ കാണുകയായിരുന്നു.

ജോലി സ്ഥലങ്ങളിൽ, ജീവിതത്തിലെന്ന പോലെ , പലപ്പോഴും ഒരു പാത നമ്മുടേതായി ഉണ്ടാക്കേണ്ട അവസ്ഥകൾ വരും. അപ്പോൾ ഭയം സ്വാഭാവികമാണ്…എന്തും സംഭവിക്കാം! പക്ഷെ അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ, വീരനായ സൈനികന്റെ രൂപം തെളിയും. ഞാൻ ഇരുട്ടത്ത് തപ്പി തടഞ്ഞു കയറിയ മല ഓർമ്മ വരും. അപ്പോൾ ധൈര്യം തോന്നും.

പിന്നീട് പല ജില്ലകളിൽ കളക്ടറായി ജോലി ചെയ്തപ്പോഴും, ഒരു സൈനികനോ , കുടുംബമോ എന്ത് ആവശ്യമായി മുന്നിൽ വന്നാലും , എനിക്ക് വളരെ പെട്ടെന്ന് അവരുടെ പ്രശ്‌നം പരിഹരിക്കാൻ ഒരു ഉൾവിളി ഉണ്ടായി. ഞാനും, നിങ്ങളും, സുഖമായി രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങുന്നത് അയാൾ ഉണർന്നിരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണല്ലോ.

പാരാ മിലിറ്ററി സർവീസ് ആയ crpf , Bsf, തുടങ്ങിയ മറ്റ് ആനേകം പടയാളികളുണ്ട്. അവർ നിശ്ശബ്ദരായി അവരുടെ ജോലി ചെയ്യുന്നു. ആയതിനാൽ നാം സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു.

വീര മൃത്യു വരിച്ച സഹോദരങ്ങൾക്ക് നമോവാകം. എന്റെ ജോലി, അതെന്തു തന്നെ ആയാലും, നല്ല മനസ്സോടെ ചെയ്യാൻ എനിക്ക് കഴിയട്ടെ. തുറന്ന മനസ്സോടെ മറ്റുള്ളവരെ, സമൂഹത്തിനെ, പ്രകൃതിയെ : കൂടുതൽ പ്രകാശപ്പെടുത്താൻ എനിക്ക് കഴിയട്ടെ. അങ്ങനെ, എന്റെ കർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ടാവട്ടെ നിങ്ങളുടെ ജീവ ത്യാഗത്തിനുള്ള എന്റെ അർപ്പണം!

ജയ് ഹിന്ദ്!