താവോ തേ ചിങ് (Verses 25-27)

25-27

25

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഉത്പത്തിക്കും മുൻപ്
അരൂപിയായ, പൂർണതയുള്ള,
ഏതോ ഒന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു.
സൗമ്യം, ശൂന്യം,
ഏകം, അനന്തം,
ശാശ്വതം.
പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അമ്മ.
കൂടുതൽ നല്ല പേരില്ലാത്തതിനാൽ
ഞാൻ താവോയെന്ന് വിളിക്കുന്നു.
എല്ലാത്തിന്റേയും ഉള്ളിലൂടെ ഒഴുകി
തിരിച്ചത് ഉത്ഭവത്തിലെത്തുന്നു.
താവോ മഹത്വമുള്ളതാണ്,
പ്രപഞ്ചം മഹത്വമുള്ളതാണ്.
ഭൂമി മഹത്വമുള്ളതാണ്
മനുഷ്യരാശി മഹത്വമുള്ളതാണ്.
ഇവ നാലും വൻശക്തികളാണ്.
മനുഷ്യൻ ഭൂമിക്കു പുറകിൽ,
ഭൂമി പ്രപഞ്ചത്തിനു പുറകിൽ ,
പ്രപഞ്ചം താവോയ്ക്കു പുറകിൽ,
സഞ്ചരിക്കുന്നു.
താവോ താവോയെ തന്നെ പിന്തുടരുന്നു.

26
ലാഘവത്തിന്റെ വേര് ഭാരം.
ചലനത്തിന്റെ ആധാരം നിശ്ചലം.
അങ്ങനെ, മാസ്റ്റർ വീട് വിടാതെ തന്നെ
ദിവസം മുഴുവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
എത്ര സുന്ദരമായ കാഴ്ചയാണെങ്കിലും
അവർ ശാന്തതയോടെ കുടികൊള്ളുന്നു.
ദേശത്തിന്റെ രാജാവ് എന്തിനു വേണ്ടി
വിദൂഷകനെപ്പോലെ ഓടണം?
അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ചാഞ്ചാടിയാൽ
നിന്റെ വേരുകൾ തന്നെ നഷ്ടമായേക്കും.
നിന്നെ അസ്വസ്ഥത ബാധിച്ചാൽ ,
നീയാരെന്ന് നീ വിസ്മരിക്കും

27

നല്ല യാത്രക്കാരൻ,
കർക്കശമായ ആസൂത്രണത്തിനു മുതിരില്ല
എത്തിച്ചേരണമെന്ന് നിർബന്ധം പിടിക്കില്ല.
നല്ല കലാകാരൻ,
തന്റെ ഉള്ളിലെ അവബോധത്തെ പിന്തുടരും.
നല്ല ശാസ്ത്രജ്ഞൻ മനസ്സിനെ
മുൻവിധികളിൽ നിന്നും മുക്തമാക്കും.
അപ്രകാരം, മാസ്റ്റർ സകലർക്കും പ്രാപ്യം.
ആരും പുറന്തള്ളപ്പെടില്ല.
എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളെയും ഉപയോഗിക്കുന്നു ,
ഒന്നിനെയും മാസ്റ്റർ കളയുന്നില്ല.
ഇതിനെ പ്രകാശത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരം എന്ന് പറയും.
ദുഷ്ടൻ നല്ലവന്റെ അദ്ധ്യാപകനല്ലേ ?
നല്ലവന്റെ ജോലിഭാഗമല്ലേ ദുഷ്ടൻ?
അധ്യാപകനെ ബഹുമാനിക്കാത്തവനും
ജോലിയെ വിലകൊടുക്കാത്തവനും
എത്ര അറിവുള്ളവരെങ്കിലും
തിരിച്ചറിവില്ലാത്തവർ.
ഇതാണ് വലിയ രഹസ്യം.