Melodies from the Flutes

ikiru

In Italo Calvino’s essay ‘Why read the classics?’ he quotes Cioran.

While the hemlock was being prepared, Socrates was learning a melody on the flute.’What use will that be to you?,’ he was asked. ‘At least I will learn this melody before I die.’

Following such melodies, I ended up watching Kurosawa’s Ikiru, loosely inspired by Leo Tolstoy’s  novella, ‘The death of Ivan Ilyich.’  The purpose in Watanabe’s life- to build a children’s park over an erstwhile cesspool- gave him joy in the end. I remembered Socrate’s flute lesson then.

Post script: The passing reference to Mephistopheles and the quip about not asking for Watanabe’s soul, brought Kurosawa’s brilliance home…Take a salute Goethe and Marlowe!

How many nations connected via classics, I ruminated…

**

I have found selfless people the most happy in my life.

Like my favourite Sister who is filled with such enthusiasm ( The etymology reveals the meaning: The God within) when she gets to serve the needy and poor. She is an active social worker and is always full of plans for the day: a self help group of poor women, coaching classes for the government school children to supplement their learning, providing creative projects to disabled children, arranging for toilets to cerebral palsy affected families…Her to-do list is endless and so is her positive energy!

I find that joy in those who take pride in their life goals: sincere teachers, sincere doctors, sincere mothers… And I find that spark missing from those who aim at pleasure as the goal of life. Perhaps it is my skewed perspective; but I guess a lot of Harvard Business Review articles tend to substantiate my observation.

Why do we read classics? Why do we work? Why do we learn music? Why, why…happiness and meaning are surely  side effects of a deeper pursuit.

May we have the courage to find worthy goals in our lives.

Yes, I have to read ‘The Odysseys Within’ now…:)

Meanwhile listen to this:

***

 

 

‘Papathara’ by Sarah Joseph: A Story for Daughters’ Day

stories

Female Foeticide,  female infanticide, dowry system, degradations, humiliations, dowry murders…the saga of the girl child caught in a searing, powerful short story in Malayalam by Prof.Sarah Joseph.

Papathara : The Ground of Sin

 

കാത്യയും മറ്റു കവിതകളും

shel-silverstein-quote-listen-to-the-mustnts-child-listen-to-the-donts

സുഗത കുമാരി ടീച്ചറുടെ ചില കവിതകൾ…

ചില ഉത്തമ കഥകൾ …

holy cross

സ്കൂളിൽ  പഠിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സമയം.ഇടവപ്പാതി തകർത്തു പെയ്യുന്ന സന്ധ്യയിൽ, വായിക്കാൻ പുസ്‌തകം തപ്പി എത്തിച്ചേർന്നത് അച്ഛന്റെ കളക്ഷനിലാണ്. ചില പേജുകൾ തുന്നൽ വിട്ട ആ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നും തലയുന്തി എന്നെ നോക്കി. മഴയുടെ താളത്തിനൊത്തു ചുമരും ചാരിയിരുന്ന് വായിച്ച ഒരു കഥ എന്നെ നിലവിളിയിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചു.

ആ കഥയിൽ ‘Amarantha’ എന്ന പേരിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്കു സഹജമായ കാരുണ്യ ബോധമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അറിവുള്ള ഒരു പാവം ഭ്രാന്തൻ അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ കടന്നു വന്നു. അയാൾ കവിതകളിലൂടെ അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തെ പ്രകീർത്തിച്ചു…ബൈബിളിലെ ഉത്തമ ഗീതങ്ങളിലെ വരികൾ അവൾക്കായി, അവളുടെ ചെരുപ്പുകൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചു…വേറെ ഏതോ കവിയുടെ വരികൾ ചൊല്ലി അവളുടെ മുടിയെ പറ്റി…പക്ഷെ ഒടുവിൽ എല്ലാവരും ചേർന്ന് അയാളെ കൊന്നു. അമരാന്തയ്ക്കു മാത്രം മനസ്സിലായ ഏതോ സത്യം അവശേഷിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ പോയി…

ആ പെൺകുട്ടിയുടെ പേര്, ഭ്രാന്തൻ, കവിതകൾ, സോളമെന്റെ ഉത്തമ ഗീതങ്ങൾ, കർശനമായ, സങ്കുചിതമായ മതത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ തെറ്റെന്നു ധരിക്കപ്പെട്ട ബൈബിളിലെ സുന്ദര വരികൾ…മനസ്സിലാക്കാൻ ബുദ്ധിയില്ലാത്ത ലോകത്തിൽ ഭ്രാന്തനായ, മിടുക്കനായ ഒരു യുവാവ്… ക്രൂരമായ ഒരു കൊലപാതകം, ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണീർ…മനസ്സിൽ വിങ്ങൽ നിറച്ച കഥ. പക്ഷെ ഞാൻ പേര് മറന്നു, വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതും, കഥയുടെ പല നേർമ്മയുള്ള ഇഴകളും മറന്നു പോയി. എങ്കിലും…

മനസ്സിൽ മുപ്പതു വർഷങ്ങൾ കിടന്ന ആ കഥയുടെ കാതൽ സൗന്ദര്യമായിരുന്നു,കവിതയായിരുന്നു, കാരുണ്യമില്ലാത്ത ലോകം ‘ഭ്രാന്ത്’ എന്ന് വിളിക്കുന്ന, തച്ചു കൊല്ലുന്ന ക്രൂരതയായിരുന്നു.

2013- ഇൽ, മനസ്സിലെ ഓർമ്മകൾ വയ്ച്ചു ‘ഗൂഗിൾ’ എന്ന അലാവുദീന്റെ വിളക്കിലെ ഭൂതത്തെ വിളിച്ചും കൊണ്ട് ഞാൻ ആ കഥ തപ്പിയെടുത്തു…

അച്ഛന്റെ പുസ്‌തക സഞ്ചയത്തിലെ എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആ ചെറു കഥയുടെ പേര് ‘ How Beautiful With Shoes’..എഴുതിയത് അമേരിക്കൻ സാഹിത്യകാരനായിരുന്ന Wilbur Daniel Steele …1932 ലാണു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.

***

സി. വി. ബാലകൃഷ്ണന്റെ “അവൻ ശരീരത്തിൽ സഹിച്ചു’ എന്ന കഥ വായിച്ചപ്പോൾ, മധുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ഓർമ്മ വരുന്നു. കഥ ജീവിതത്തിനു മുന്നോടിയാവും എന്ന് എഴുത്തുകാരൻ തന്നെ കുറിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. 1970 കളിൽ എഴുതിയതാണ്.

“ദൈവമേ! എന്തൊരു ദൈന്യതയാണ് ഞാനീ കാണുന്നത്!”ആ വരി എഴുതിയത് മധുവിനെ കുറിച്ചായിരുന്നോ? ഒരു പക്ഷെ, ഒരു നല്ല വ്യക്തി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ! അയാൾ ആ ദൈന്യതയിൽ ദൈവത്തെ കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ…രക്ഷിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ?

Leo Tolstoy യുടെ ‘Where Love Is, God Is…’ ഇലെ Martin Avdeitch എന്ന ചെരുപ്പു കുത്തിയേയും ,
Matthew-25 :40നേയും  ഓർമ്മ വന്നു ..

“രാജാവ് മറുപടി പറയും : സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, എന്റെ ഏറ്റവും എളിയ ഈ സഹോദരന്മാരിൽ ഒരുവന് നിങ്ങൾ ഇത് ചെയ്തു കൊടുത്തപ്പോൾ, എനിക്ക് തന്നെയാണ് ചെയ്തു തന്നത്.”

ദീനരിലും, പതിതരിലും  ക്രിസ്തുവിനെ കാണാൻ പഠിപ്പിക്കുന്ന എല്ലാ ഉത്തമ കഥകൾക്കുമായി സമർപ്പണം .

കേൾക്കൂ…സി.വി. ബാലകൃഷ്ണന്റെ കഥ…

**

“സത്യത്തിനെത്ര വയസ്സായി?”

kennedy

പണ്ട് കവി പാടിയത് പോലെ ചില സത്യങ്ങൾക്കു വയസ്സില്ല.
സുഗത കുമാരി ടീച്ചറുടെ ചില പഴയ കവിതകൾ കാലിക പ്രസക്തിയോടെ ഇന്നും വഴി കാട്ടുന്നു.

നാലു കവിതകൾ…
ഗാന്ധിജിയെ കുറിച്ച് ” മറക്കാതിരിക്കട്ടേ” (1969 ),
അധികാര ദുർമ്മോഹങ്ങളുടെ അധഃപതനം എന്നും പഠിപ്പിച്ച ഷെല്ലിയുടെ “Ozymandias” ഇന്റെ വിവർത്തനം (1964) ,
പെൺകുട്ടികൾ നേരിടുന്ന ചൂഷണത്തെ, അവർക്ക് പഠിക്കാൻ അവസരങ്ങൾ കൊടുക്കേണ്ടതിനെ പറ്റിയെഴുതിയ ‘സാരേ ജഹാൻ സെ അച്ഛാ’ (1986),
മരങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചെഴുതിയ , പ്രകൃതി ക്ഷോഭത്തെ പറ്റി പണ്ടേ ധ്വനിപ്പിച്ച ” മരത്തിനു സ്തുതി” (1980).

കവിതയെ ബഹുമാനിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച എൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്കൂൾ/കോളേജ് അധ്യാപകർക്ക് നന്ദി. ജീവിതത്തിൽ പലപ്പോഴും ശക്തി നൽകിയ, ഒരു “survival tool” കൂടിയായി മാറിയ പാഠമാണത്.

Let us bow before our mother tongues in the International Year of Indigenous Languages….

മധുരമാമെൻ മാതൃഭാഷയ്ക്കു പ്രണാമം!

The Song of the Avatars- Avatarakirtana ( Translation from Malayalam)

Ambujayatha lochana komala…

We grew up reciting this prayer, praising the different reincarnations aka Avatars of Lord Vishnu. It is both poetry and prayer and energises when you read it, recite it, hear it, ruminate over it…

IMG_2644

IMG_2646

1.Ambujayata Lochana Komala…

Handsome one, with lotus petal eyes
Holding a conch, ocean of compassion
Your lotus feet, that remove all sins
Govinda, allow me to see you thus.

2. Azhi tannil muzhukiya vedathe….

To retrieve the Vedas which disappeared
In the ocean depths, you turned into a Fish

That Form which encompasses oceans seven
Govinda, allow me to see you thus.

3. Icchayode surasura sanjayam ..

As the group of suras and asuras
Churned the ocean with great desire
Thou turned into a Tortoise to aid them-
Allow me to see that omnipresent Form.

4. Eeshalenniye Sukara veshamayi..

In the guise of a wild boar, without any mercy

You killed the hateful Hiranyaksha
And brought back Mother Earth from his grasp
Govinda, allow me to see you thus.

5. Ugranaya Hiranyakashipuve…

The terrifying Hiranyakashipu
Slayed by the Narasimha Avatar,
Lovingly adored by Prahlada,
Govinda, allow me to see you thus.

6. Udamodam Mahabali…

With sly glee, beseeching Mahabali
For three footsteps of land,
That Vamana avatar,
Govinda, allow me to serve thee thus.

7. Ennikondu irupatthyonnu…

Counting twenty one times
Exterminating the countless Kshatriyas
In your Parasuram avatar
Govinda, appear before my eyes thus.

8.Enanermizhy Janakichorane…

The thief who stole the doe- eyed Janaky,

In Sriram Avatar  you killed him off with an arrow,

Without a single moment’s loss

Govinda, allow me to see you thus.

9. Aiyo Hastinamayapuripukku…

The city of Hastinapur, taken at the edge

Of a plough blade, and swooping to throw it off

That avatar of Balabhadra

Govinda, allow me to see you thus.

10. Ottozhiyathe bhoobharam…

To lessen the earth’s burden of carrying

Evil Kings, you killed them off

And did many a marvellous deed lovingly

Govinda, allow me to see you as Krishna.

11. Orkillethrayum pediyamennimel…

So frightening to even remember

The avatar of Kalki with his sword

Getting rid of the evil entirely

Govinda, allow me to see you thus.

12. Avidhhamaya patthavataravum…

These ten avatars, in above manner

Who can ever put them to words?

Lord, with thy compassion alone

Can I attain moksha, Govinda!

13. Andamillathe Jnancheytha papatthe…

Removing the endless sins that I have committed

By your divine touch

There is no one else to guide me to divine freedom

Apart from the soul-relative that you are, Govinda!

14. Achyudananda Govinda Madhava…

Blemishless, Thou full of eternal joy,  Govinda, Madhava,

Sachidananda, infinite bodied blessed one,

May I come to recite thy divine names

Lord of the Universe, Vishnu, I bow to thee.

******