Fine and Wondrous

ELEANOR

WONDER

Some books lead you to others: like some friends. And your circle of wonder grows!  My friend suggested that I read ‘Eleanor Oliphant is completely fine’ by Gail Honeyman.  I couldn’t thank her enough. I did not budge from my chair during the reading.

That made me search for R.J.Palacio’s ‘Wonder’. I had read about this magnificent book earlier but had not read it yet. Thanks to Kindle, I did.

From ‘Wonder’:

‘Shall we make a new rule of life…always to try to be a little kinder than is necessary?’ (J.M.Barrie , The Little white bird)

‘It was at moments such as these that Joseph recognized the face of God in human form. It glimmered in their kindness to him, it glowed in their keenness, it hinted in their caring, indeed it caressed in their gaze.’ ( Under the eye of the clock: Christopher Nolan)

***

Eleanor Oliphant is about abusive parenting and a survivor. Wonder is about wonderful parenting and a survivor. Both Eleanor and August are great human beings. The books are worth cherishing for they speak about the power of kindness.

And so, I am on a new book hunt… triggered by these books. May I be connected forever by that serendipitous magic!

 

 

 

അഭിജ്ഞാനശാകുന്തളം

Shakuntala_RRV

കാളിദാസന്റെ അഭിജ്ഞാനശാകുന്തളം

(1912 :മലയാള ശാകുന്തളം )

ശ്രീ  ഏ ആർ രാജരാജവർമ്മയുടെ പരിഭാഷയിൽ നിന്നും  ചില ഭാഗങ്ങൾ…

Note:

“ഏതസ്മിൻ ശുകോദരസുകുമാരേ നളിനീപത്രേ നഖൈർ നിക്ഷിപ്തവർണം കുരു” എന്നാണ് മൂല കൃതിയിൽ.

“കിളിയുടെ വയറുപോലെ മിനുസമായ താമരയിലയിൽ നഖം കൊണ്ട് എഴുതാം”

(രവിവർമ്മ ചിത്രത്തിൽ, പ്രണയലേഖനം എഴുതാനായി ശകുന്തളയുടെ കൈയിലിരിക്കുന്നത് എഴുത്താണിയാണെങ്കിലും സഹൃദയർക്കു സന്തോഷം തന്നെ…)

***

“സാമ്യമകന്നോരുദ്യാനമേ…” 

kalidwapara pushkara

ഉണ്ണായി വാര്യരുടെ നളചരിതം ആട്ടക്കഥയിൽ നിന്നാണ് ആ വരികൾ നമുക്ക് ലഭിച്ചത്.

ആ പ്രതിഭാശാലിയുടെ രചനാപാടവം കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വാക്കുകളിൽ തെളിയുന്നു..പുഷ്ക്കരൻ എന്ന ശത്രു എത്ര മനോഹരമായിട്ടാണ് അവതരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്…. എത്ര പുഷ്കരൻമാരെ നാം എല്ലാ ദിവസവും കാണുന്നു!

ഇടശ്ശേരിയുടെ ‘പൂതപ്പാട്ട്’

poothapaattu

ഇടശ്ശേരിയുടെ ‘പൂതപ്പാട്ട്’

കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുടെ കല്യാണ സൗഗന്ധികം

14-3

കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുടെ കല്യാണ സൗഗന്ധികം തുള്ളൽ : ഹനുമാനും ഭീമനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം. കളിയാക്കി കൊല്ലുന്ന ഹനുമാന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ എത്ര നിശിതവും സന്ദർഭോചിതവുമാണ് !

Sarvam Saha: Chandramathy’s Story

women

“ചന്ദ്രമതിയുടെ കഥകൾ” എന്ന കഥാസമാഹാരത്തിൽ  എനിക്ക് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു കഥ.

‘Satire’ അതിന്റെ ഏറ്റവും optimal രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും കാണാം. Who says women do not have a sense of humour?

“സർവം സഹ”

 

കാരുണ്യത്തിന്റെ പിഴവുകൾ

compassion

If compassion dithers a bit…and arrives late?

Listen to C.V.Balakrishnan’s story, “Santhathy”.

കാരുണ്യം അല്പം താമസിച്ചാൽ?

സി വി ബാലകൃഷ്ണന്റെ ചെറുകഥ  “സന്തതി”

Melodies from the Flutes

ikiru

In Italo Calvino’s essay ‘Why read the classics?’ he quotes Cioran.

While the hemlock was being prepared, Socrates was learning a melody on the flute.’What use will that be to you?,’ he was asked. ‘At least I will learn this melody before I die.’

Following such melodies, I ended up watching Kurosawa’s Ikiru, loosely inspired by Leo Tolstoy’s  novella, ‘The death of Ivan Ilyich.’  The purpose in Watanabe’s life- to build a children’s park over an erstwhile cesspool- gave him joy in the end. I remembered Socrate’s flute lesson then.

Post script: The passing reference to Mephistopheles and the quip about not asking for Watanabe’s soul, brought Kurosawa’s brilliance home…Take a salute Goethe and Marlowe!

How many nations connected via classics, I ruminated…

**

I have found selfless people the most happy in my life.

Like my favourite Sister who is filled with such enthusiasm ( The etymology reveals the meaning: The God within) when she gets to serve the needy and poor. She is an active social worker and is always full of plans for the day: a self help group of poor women, coaching classes for the government school children to supplement their learning, providing creative projects to disabled children, arranging for toilets to cerebral palsy affected families…Her to-do list is endless and so is her positive energy!

I find that joy in those who take pride in their life goals: sincere teachers, sincere doctors, sincere mothers… And I find that spark missing from those who aim at pleasure as the goal of life. Perhaps it is my skewed perspective; but I guess a lot of Harvard Business Review articles tend to substantiate my observation.

Why do we read classics? Why do we work? Why do we learn music? Why, why…happiness and meaning are surely  side effects of a deeper pursuit.

May we have the courage to find worthy goals in our lives.

Yes, I have to read ‘The Odysseys Within’ now…:)

Meanwhile listen to this:

***

 

 

കൊറോണ കാലത്തെ ചിന്താ-പ്രളയം

women

ചില മനുഷ്യരും കൊറോണ വൈറസു മാതിരി ആണെന്ന് തോന്നി പോകാറുണ്ട്. അവരുമായിട്ടുള്ള കൂട്ടുക്കെട്ടോ, സംവർഗ്ഗമോ മനസ്സിന്റെ സന്തോഷത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

നമ്മിലുള്ള കുറ്റങ്ങൾ അവർ വേഗം കണ്ടെത്തുകയും , അവരുടെ ശൂർപ്പ- നഖങ്ങളാൽ നമ്മുടെ ആത്മ വിശ്വാസത്തെ നിലംപരിശാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രശംസയെന്ന ആട്ടിൻ തോലിൽ പൊതിഞ്ഞു തരുന്നത് നല്ല വിഷാംശമുള്ള, നമ്മെ കൊന്നു തിന്നാൻ പാകമായ ചെന്നായയുടെ മാംസം തന്നെയാവും.

ഇവരെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ നമ്മുടെ ആറാം ഇന്ദ്രിയം ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കും: “മാറി പോ, മാറി പോ” എന്ന് നമ്മോടു മന്ത്രിക്കും. പക്ഷെ നാം , സമൂഹ ജീവികളായതിനാൽ, പൊയ്മുഖമണിയും, അവരെ നോക്കി ചിരിക്കും, കുശലം അന്വേഷിക്കും.
അവർ, കൊറോണ രൂപത്തിൽ , നമ്മുടെ കോശങ്ങളിലേയ്ക്ക് അവരുടെ അസൂയ, കുശുമ്പ്, കണ്ണുകടി, വിടുവായത്തം, പരദൂഷണം, കൊതി, നുണ ഇത്യാദി ഭയാനകമായ രോഗങ്ങൾ കുത്തി വെയ്ക്കും.

ചില കൊറോണ കൊടുംപിടിത്തങ്ങൾ ഇപ്രകാരം:

ഫേസ്ബുക്കിൽ/ whatsapp ഗ്രൂപ്പിൽ, ഒരു ഭാഗ്യവതി പിറന്നാൾ സമ്മാനമായി കിട്ടിയ സ്വർണ്ണ പതക്കം , പ്ലാറ്റിനം വാച്ച് , ഒന്നല്ല രണ്ടല്ല, (എന്ന് പണ്ട് ലോട്ടറി ടിക്കറ്റു വിൽപ്പനക്കാർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു പോയ തരത്തിൽ) പട്ടുനൂൽ , സുവർണ്ണ നൂൽ ഇഴച്ചാർത്തിയ സാരികൾ, മുത്ത് മാലകൾ എന്നിവ അഭിമാന പുരസരം പോസ്റ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ , കൊറോണ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ പിടിമുറുക്കുന്നു.

ഈ കൊറോണ വകഭേദത്തിന്റെ പേര് : കോവിഡ്-19 .

നീണ്ട പത്തൊൻപതു കൊല്ലങ്ങളായുള്ള സ്പർദ്ധയിൽ ജയിച്ചത് ഞാനോ നീയോ ? നിന്റെ പൈസയുടെ പകിട്ട് എനിക്കില്ല ..എങ്കിലും ഇത്രയും അങ്ങോട്ട് ‘ഷോ’ കാണിക്കണോ? നീയാര് ? പണ്ടത്തെ സിനിമയിലെ സിറ്റി ക്ലബ് ലേഡി സുകുമാരിയോ?

എന്തായാലും അന്നത്തെ ദിവസം ഭർത്താവും പിള്ളേരും വലഞ്ഞത് തന്നെ . അമ്മ കാരണമില്ലാതെ മുറുമുറുത്തു കൊണ്ട് നടക്കുന്നു!

പിന്നെയുണ്ട് വേറൊരു മാരക വകഭേദം.

ജോലി സ്ഥലത്തുള്ള കൊടുമ്പിരി കൊണ്ട മത്സരമാണത് . ‘അവർ ചെയുന്നത് എന്താണെന്നു അവരറിയുന്നില്ല’ എന്ന മട്ടിൽ, ഈ കൊറോണ നമ്മെ പിന്തുടർന്ന് കൊണ്ടേയിരിക്കും. നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്താലും അവർക്കു കുറ്റമായി തോന്നും. നമ്മുടെ നിഷ്കളങ്കമായ മൂളിപ്പാട്ട് പോലും അവർക്ക് അസ്വാരസ്യം ഉളവാക്കും.
നമ്മുടെ കുറ്റങ്ങൾ നല്ല മസാലയും, കറിവേപ്പിലയും കൂടിയിട്ട്, ദ്വേഷത്തിന്റെ എണ്ണയിൽ വറുത്ത്‌ , ചൂടോടെ boss ഇന്റെയും സതീർഥ്യരുടേയും മുന്നിൽ വിളമ്പും.
അടുത്ത ദിവസം , പെട്ടെന്ന് നിലമില്ലാ- കയത്തിൽ പെട്ട് നാം കറങ്ങുമ്പോൾ , നല്ല മാർജ്ജാര നടത്തം ചെയ്തു കൊണ്ട്, എലിയെ അകത്താക്കിയ രസത്തോടെ, നൊട്ടി നുണഞ്ഞും കൊണ്ട് , അവർ മെസ്സേജ് ചെയ്യും : ‘ശ്ശോ !എന്തുണ്ടായി ? ചിലരൊക്കെ നിങ്ങളെ പറ്റി വളരെ മോശമായി സംസാരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ തീരെ ജോലി എടുക്കില്ല, എല്ലാവരുമായി യുദ്ധമാണ് എന്നൊക്കെ ..കഷ്ടം തന്നെ. സൂക്ഷിക്കണേ !’
ഈ കോറോണയെ ഒഴിവാക്കാൻ self -isolation തന്നെ വഴി. അടുത്ത് കൂടി പോയാൽ പിന്നെ രോഗം സംക്രമിപ്പിച്ചേ പോകൂ.

**
പിൻക്കുറിപ്പ് :

സ്കൂൾ, കോളേജ് സോഷ്യൽ മീഡിയ ഗ്രൂപുകളിൽ ധാരാളം കോറോണകൾ വിലസുന്നു . അവരുടെ മട്ടും ഭാവവും കാണുമ്പോൾ, ദൈവമേ, കൊല്ലം പത്തു നാല്പതായെങ്കിലും , ഈ വൈറസിന് മാത്രം യാതൊരു വ്യത്യാസവുമില്ലല്ലോ എന്ന് തോന്നി പോവും. അന്നും അടുത്ത് കൂടി പോയാൽ ചൊറിച്ചിൽ വരും. ഇന്നും അത് തന്നെ virtual ലോകത്തിലും!
പാണ്ടൻ നായുടെ പല്ലിനു ശൗര്യം പണ്ടേ പോലെ ഫലിക്കുന്നില്ല എന്ന മട്ടിൽ, നമ്മുടെ പ്രതിരോധന നടപടി ക്രമങ്ങൾ ലേശം ക്ഷീണിച്ചു എന്ന് മാത്രം.
ഈ കൊറോണ നമ്മളെയും കൊണ്ടേ പോകൂ എന്ന് തോന്നുമ്പോൾ ‘ഗ്രൂപ്പ് വിട്ടു’ പോയി നമുക്ക് ആരോഗ്യം തിരിച്ചു നേടാം .

എന്റെ ആശംസകൾ.

Beauty and Serenity

anticlock

V.J.James’ Anticlock (DC Books, Third edition 2019) is a masterpiece of literature. A novel of compassion, beauty, and wisdom. Through the story of Henry the coffin maker, we travel through the vistas of crushing pain, and evolve during the journey.

It is a powerful testimony of vernacular writing…we need to get such books across the boundaries of language and reach an international audience.

At 336 pages, the author weaves a tale which can soothe, delight and hurt in equal measures. Beauty and serenity in your grasp. Do not miss it.

***

At an exorbitant price,Satan Loppo purchased the front row of the cemetery for his family’s stone graves. He bargained for prominence both in the cemetery and the church. After accumulating the coffers of sins, he and his heirs shall sleep there.

I often wonder about whom the Lord shall prefer on his right side on Judgment Day: the souls of the wealthy who slept in stone graves or those of the meek and poor who were received by the earth?

Dear Lord, who bestowed Hell fire for the Rich man and Redemption for the beggar Lazarus: whatever be the laws of your divine justice, please let my poor Appan and Beatrice be on your right! Let my innocent children stand next to them.

My fate is something I am not sure of.

If I go to the Lord’s presence with the stain of having violated the Fifth Commandment, the Lord will have no other option but to condemn me to stand on his left. He shall sentence this sinner to Hell fire. Even then His eyes would be overflowing with tears and His body would be sweating blood.

“I do set my bow in the cloud, and it shall be for a token of a covenant between me and the earth.”

Lord, I am waiting still, not having opened my body. Appan will surely arrive one day to unlock the inner secret of the alluring box. On that day, dear Lord, bless me with the vision of your dwelling place.

Glory to my father, the maker of coffins.

**

Seeing me stand there brooding, Pundit asked me to take a seat.

Then I noticed that Pundit was closely examining the internal organs of a clock on his worktable. It looked as if the heart had been removed from a body! Some clock wheels, tiny springs, metal pieces and their attachments were scattered on the table.

Seeing my doubting look, Pundit quipped, ‘The heart and liver of an old clock…! I am trying to see if the heart might beat again. Just for curiosity’s sake!’

His voice had no ailments attributable to a hundred and two-year-old man. I sat quietly without replying.

‘These are the internal organs of a grand father clock!’ Pundit continued.

‘As ancient as that?’

Pundit laughed on hearing my silly question.

‘Anything above six feet, such a clock is called a grand father clock. Anything between four feet and six would be referred as a grand mother clock. There is also a grand daughter clock. Its height will be less than four feet. I am trying to give life to this grandfather. I am not sure if it will work. The brains are a total mess. Clocks are like humans. Once the brain is affected, it loses the sense of time. Still I feel a stubbornness…’

Seeing me look intently at the clock, Pundit resumed his speech.
‘It is as intricate and complicated as the interior of a human body. One cannot help admiring the white men, the Sayyips of yore! I am trying to do some transplants with whatever I have!’

I grinned. The interactions of laconic people are bound to be short. Else, I should attempt to prolong the conversation.

I liked the simile which Pundit used: every human being was like a clock!  Each clock was a dead body hanging on a nail.  It had slipped away from the noose of time when the heart stopped beating. The way they ticked together was a cadence which resonated at intervals: Body, be not proud! Life be not proud!

I tried to read the labels.

SETH THOMAS, USA.

I managed to unravel the yellowing English letters on the clock nearby.

‘That one is older than me,’ Pundit said, ‘the other one was purchased by my  grandfather from Madras. He bought it from Khalid Yusuf Brothers. It has a history attached to it! It made me the Keeper of Time! It has a mechanical arrangement which indicates 31 days. Every night sharp at twelve, it will change. It is not as easy as the digital clock. My uncle inherited the clock purchased by my grandfather. His sons discarded it as scrap when it became faulty. Since it was associated with my grandfather’s precious memory, I assumed ownership. The small needle was stuck between 9 and 10, while the big one was at 7 when it came to me. A moment in time- which could never be recovered- frozen in memory. I wished to retrieve my grandfather’s memories from it, since I loved him very much. I became a Time Doctor by rectifying that clock! Did you see its numbers? I, II, III, IV: in that Roman letter pattern, instead of IV, it is inscribed IIII. There are more oldies here: Japanese Seikosha, American Ansonia and such…’

(Translated from Malayalam)

****