ഒരു മഞ്ഞിൻ റോസാപ്പൂ…

lincoln

സിറാക്യൂസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ, മാക്‌സ്‌വെൽ സ്കൂൾ ഓഫ് സിറ്റിസൺഷിപ് ആൻഡ് പബ്ലിക് അഫായേഴ്സ് ഇന്റെ മുൻപിൽ, തലകുനിച്ചു, ചിന്താവിഷ്ടനായ എബ്രഹാം ലിങ്കന്റെ പ്രതിമ കാണാം.
‘Lincoln in the Bardo …’ എന്ന George Saunders പുസ്‌തകം ഓടി വരും മനസ്സിൽ.

പഠിക്കാൻ അവസരം കിട്ടുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ. അറിവാണ് അമൃത് : കൂടുതൽ കൈമാറുമ്പോൾ, കൂടുതൽ വർദ്ധിക്കുന്നു. സിറാക്യൂസ് സർവകലാശാലയിലെ പ്രൊഫസർമാർ, അമേരിക്കയുടെ പൊതു ഭരണ നയങ്ങളെ കുറിച്ച് ഞങ്ങളോട് വിശദീകരിച്ചപ്പോൾ , ഞാൻ ഒരു നിമിഷം വെളിയിൽ അപ്പൂപ്പൻ താടി പോലെ പറന്നു കളിക്കുന്ന മഞ്ഞിൻ നുറുങ്ങുകളെ നോക്കി.
‘നിങ്ങളിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾക്ക് പഠിക്കണം. ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഒരു കൊല്ലത്തെ ഉപരിപഠനം നടത്തൂ…’ അവർ ചിരിച്ചു. അഹങ്കാരമില്ലാത്ത അറിവിന്റെ സ്നിഗ്ദ്ധമായ ചിരി.
സതീർഥ്യരിൽ പലരും ഹാർവാർഡിലും ഓക്സ്ഫോർഡിലും പബ്ലിക് പോളിസിയിൽ ഉപരിപഠനം കഴിഞ്ഞവർ. അവർ അതിലും വിനീതരായി മറുചിരി ചിരിച്ചു.
‘ഇനിയും പഠിക്കണം’, ഞാനും സ്വയം മന്ത്രിച്ചു. പഠിക്കുമ്പോൾ, ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ഭാരങ്ങളും ഒഴിഞ്ഞു പോകുന്ന പോലെ. സരസ്വതീ കടാക്ഷം, മനുഷ്യ മനസ്സിനെ മഞ്ഞിൻ തുള്ളികളെ പോലെ നിർമ്മലവും, അഴകുള്ളതുമാക്കുന്നു.
***
വില്യം ഫോൾക്നരുടെ(William Faulkner) ‘  A Rose for Emily’ എന്ന ഒരു ചെറുകഥയുണ്ട്. ചാൾസ് ഡിക്കൻസിന്റെ ‘Great Expectations’ഇലെ , മിസ്സ് ഹാവിഷമിന്റെ (Miss Havisham) മറ്റൊരു പ്രതിരൂപം കാണാം.

കഥയുടെ തായ്- വേരിൽ, വേദനയുടെ, ഭയത്തിന്റെ, പ്രേമത്തിന്റെ നിഗൂഢമായ രഹസ്യം. എഴുത്തിന്റെ മാസ്മരികത തട്ടി കണ്ണിൽ പ്രകാശം പൊലിഞ്ഞു. എന്തൊരു കഥയാണത്, ദൈവമേ! അമേരിക്കൻ നവംബറിന്റെ കൊടുംതണുപ്പ് – അതിന്റെ തീവ്രത മറികടക്കാൻ വായിച്ച കഥ വിറപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു !
ബ്രോഡ്‍വെയിൽ ‘ലയൺ കിംഗ് ‘ കണ്ടു. മനുഷ്യ പ്രതിഭയുടെ വിസ്മയ മാഹാത്മ്യങ്ങൾ കണ്ടു, അനുഭവിച്ചു! നൃത്തവും, സംഗീതവും, സംവിധാനവും, സ്റ്റേജിലെ മിന്നി മായുന്ന ബാക്ഗ്രൗണ്ടുകളും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ആഫ്രിക്കയുടെ ആദിമമായ സർഗ്ഗ ചേതനയെ പ്രണമിച്ചു പോയി. ആ നിഷ്കളങ്കരെ ആണല്ലോ അടിമകളായി പീഡിപ്പിച്ചത് എന്നും ഓർത്തു പോയി. അവർക്കു വേണ്ടി, മനുഷ്യന്റെ സ്വത്വത്തിനു വേണ്ടി , ജീവൻ ബലിയർപ്പിച്ച മഹാനെ വീണ്ടും   ഓർത്തു പോയി …

അധികാരവും, സർഗ്ഗ ശക്തിയും, കറുത്തവരുടെ വേദനയും, അറിവിന്റെ ആകാശവുമൊക്കെ അങ്ങനെ ഒന്നായി തീർന്ന ഒരു അനുഭവം…മഞ്ഞിൻ തുള്ളികൾ കഥകൾ പറയുന്നു…

***

സത്യത്തിന്റെ ഫിൽറ്റർ

img_2773

മാസ്റ്റേഴ്സ് ഡിഗ്രിയിൽ, ജിയോളജിയിൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി സ്വർണ മെഡൽ, വായിക്കാത്ത പുസ്തകങ്ങളില്ല … ഗ്രാമത്തിലെ ഉന്നത കുലത്തിൽ ജന്മം, കോൺവെന്റ് സ്കൂളിൽ മിഷനറിമാർ പഠിപ്പിച്ച ബ്രിട്ടീഷ് ഇംഗ്ലീഷിൽ സംസാരം, ഹിന്ദിയിലും, ഇംഗ്ലീഷിലും, ഭാഷ വൈദഗ്ദ്ധ്യം, അമ്പരപ്പിക്കുന്ന അറിവ്…പൊളിറ്റിക്കൽ സയൻസിൽ ആരെയും വാഗ്‌വാദം നടത്തി തോൽപ്പിക്കും, വാഹനങ്ങൾ ഓടിക്കാനുള്ള കഴിവിൽ, ആളുകൾ പുതിയ പേരും കൊടുത്തു അവന്…മിടുമിടുക്കൻ. അച്ഛന്റെ അഭിമാനം. പക്ഷെ, ഒരു കുറ്റം മാത്രം, ദേഷ്യം വരും പെട്ടെന്ന്, മുൻപിൻ ചിന്തയില്ല….അവനൊടുവിൽ ആരായി? പോലീസ് ഓഫീസറോ, നിയമജ്ഞനോ, പ്രൊഫെസ്സറോ?

നാല്പത്തിയാറാമത്തെ വയസ്സിൽ, പോലീസിന്റെ പിടിയിലായ കുറ്റവാളിയുടെയാണ് മേല്പറഞ്ഞ റെസ്യൂമെ. കോടതിയിൽ സ്വയം വാദിച്ചവൻ , ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിൽ നിന്നും, ഉറുദു സാഹിത്യത്തിൽ നിന്നും, അനായാസം ‘quote’ ചെയ്‌തു ജഡ്ജിമാരെ ഞെട്ടിച്ചവൻ. തന്നെ പിടിച്ച മിടുക്കൻ പോലീസ് ഓഫീസറോട് ‘ഗുരുജി’ എന്ന് അഭിസംബോധന ചെയ്തു കത്തുകൾ എഴുതിയവൻ…അവയിൽ, സുന്ദരമായ കൈയക്ഷരത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു…’ജയിൽ വേശ്യാലയത്തിന്റെ synonym ആണ് ഗുരുജി! നിങ്ങൾ എന്നെ അഭിമന്യുവിന്റെ ചക്രവ്യൂഹത്തിലാണു കൊണ്ടെത്തിച്ചത് ! എല്ലാത്തിനും പൈസ വേണം. ഡോൺ കോർലിയോണെ ഓർമ്മ വരുന്നു…എനിക്ക് തലതൊട്ടപ്പനില്ലല്ലോ.മനുഷ്യ ജീവൻ എന്താണ് ? ഒന്നുകിൽ intellectual ആയി നോക്കി കാണാം, അല്ലെങ്കിൽ സാഹിത്യപരമായി, അതുമല്ലെങ്കിൽ ജീവിതമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണാം. ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ മാർക്ക് ഷീറ്റുമായി ഇരിക്കുന്നു…Faiz ന്റെ വരികൾ ഓർമ്മ വരുന്നു…’

ഇത്രയും വായിച്ച ഞാൻ ഞെട്ടി തരിച്ചു തലയുയർത്തി നോക്കി. ഈശ്വരാ ! എവിടെയിരിക്കേണ്ട വ്യക്തി! ഇപ്പോൾ, ജയിലിനുള്ളിൽ സംഘടിതമായ ആസൂത്രണത്തിൽ മരിച്ചു മണ്ണടിഞ്ഞു…ശവം ഏറ്റു വാങ്ങിയത് സ്വന്തം അച്ഛൻ…’എന്റെ അച്ഛൻ ഒരു സാത്വിക മനഃസ്ഥിതിക്കാരനാണ്’ മറ്റൊരു വരി….നമ്മുടെ ഈച്ചര വാര്യരെ ഒരു നിമിഷം ഓർത്തു പോയി.

‘മാഡം, തോക്കു തലയ്ക്കു നേരെ ചൂണ്ടി പിടിച്ചപ്പോൾ, നാലു ഭാഷകളിൽ അവൻ ചീത്ത വിളിച്ചു. ചോദ്യം ചെയ്യാൻ വന്ന ഐജി യോട്, ആ ആഴ്ച ഇറങ്ങിയ ക്രിമിനൽ ബെസ്റ് സെല്ലെറിലെ പ്ലോട്ടിനെ പറ്റി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ അഞ്ചു മിനിറ്റ് സംസാരം ശ്രദ്ധിച്ച അദ്ദേഹം, സ്വകാര്യമായി, ‘ഈ വ്യക്ത്തി ഒരു അസാധാരണ ജീനിയസ് ആണ്. യാതൊരു വിധത്തിലും ജീവന് ഹാനി വരാതെ നോക്കി കൊള്ളണം’ എന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു തിരിച്ചു പോയി. പിന്നെ ചോദ്യം ചെയ്തത് ഞാനായിരുന്നു. പതിനേഴു കൊലപാതകങ്ങളിൽ കുറ്റവാളി. ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ട ഏറ്റവും വിദഗ്ദ്ധനായ കോൺട്രാക്ട് കില്ലർ!’

എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി പോയി. ഇതൊരു സിനിമ കഥ പോലെ …പക്ഷെ കണ്ണ് കൊണ്ട് കണ്ടത് വിശ്വസിക്കാതെ തരമില്ല. …പിന്നെ ദൈവത്തിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു. അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും ബുദ്ധിയോടൊപ്പം , ക്ഷമയും, ദയയും, പാകതയും കൊടുക്കണേ, ആ പിതാവിന്റെ നന്മയും കൊടുക്കണേ!

**
ജയിലിൽ ഒരു അതി സുന്ദരിയെ കണ്ടു.
‘എന്താണ് ചെയ്ത കുറ്റം?’
‘ കൊലപാതകം,’ അവൾ യാതൊരു ഭാവഭേദവുമില്ലാതെ മൊഴിഞ്ഞു.
പിന്നിൽ നിന്നും മഹിളാ കോൺസ്റ്റബിൾ പറഞ്ഞു ‘ മാഡം, പതിനൊന്നു മാസമുള്ള സ്വന്തം അനന്തിരവനെ കൊന്നു . സ്വത്തു തർക്കം. വന്നിട്ട് പത്തു കൊല്ലമായി. ജീവപര്യന്തം ആണ് ജഡ്ജി വിധിച്ചത്!’
ഇപ്രാവശ്യം ആദ്യത്തെ ഞെട്ടലിൽ നിന്നും മുക്‌തയായ ഞാൻ അവളുടെ മുഖം ശ്രദ്ധിച്ച് നോക്കി.
ഇതും തെറ്റി പോയ ജന്മം. കോളേജിൽ പോയവൾ. എവിടെ ജീവിക്കേണ്ടവൾ!
ഇവൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എന്ത് പ്രാർത്ഥിക്കണം?
അടുത്ത ജന്മം ഹൃദയത്തിൽ കാരുണ്യം കൊടുക്കണേ എന്നോ? ശരീര സൗന്ദര്യത്തോടൊപ്പം വിഷകന്യകയ്ക്കു നന്മയും കൊടുക്കണം എന്നാണോ?
**

എനിക്ക് Abraham Lincoln മകന്റെ ടീച്ചർക്കെഴുതിയ കത്ത് ഒരിക്കൽ കൂടി വായിക്കാൻ തോന്നി. അതിൽ ഒരു വരിയുണ്ട്…

‘ Teach him to listen to everyone, but teach him also to filter all that he hears on a screen of truth and take only the good that comes through…’

ഞാൻ ഇവരുടെ കഥകളിലെ നന്മ തേടട്ടെ…ഇവരിൽ നിന്നും എന്ത് പഠിക്കണം എന്ന് സ്വയം അപഗ്രഥിക്കട്ടെ…നിങ്ങൾക്കും അതിനാവട്ടെ!

**