ലിസയെ തേടി : യക്ഷിക്കഥ തുടരുന്നു

(വീണ്ടും ലിസ: വായനക്കാർ ആദ്യ പകുതി വായിക്കാൻ അപേക്ഷ)

കോമ്പസ് പിടിച്ചാൽ യക്ഷിയെ നാൽഅയല്പക്കത്തു നിർത്താം എന്ന കവച മന്ത്രം ആരുടേതാണെന്ന് അറിയില്ല. സാധാരണ ഗതിയിൽ  “ചുണ്ണാമ്പുണ്ടോ”  എന്ന് ചോദിച്ചും കൊണ്ട് മുണ്ടുടുത്ത ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അലട്ടുകയാണ് ഐതിഹ്യ മാലയിൽ പതിവ്. ദേവീമാഹാത്മ്യം കൈയിലുള്ളയാൾ ജീവനും കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ ബാക്കിയുള്ളവൻ പനയുടെ ചുവട്ടിൽ നഖവും പല്ലുമായി കാണപ്പെടുന്നു.

ലിസ ഒരു മോഡേൺ യക്ഷിയായതിനാലും, ക്രിസ്ത്യാനി യക്ഷി ആയതിനാലും, ചിലപ്പോൾ കുരിശും കോമ്പസും സഹായകമാണെന്നു, ഡ്രാക്കുള വായിച്ച വല്ലോ മഹതിക്കോ മഹാനോ തോന്നി കാണണം. എന്തായാലും വെളുത്തുള്ളി കൊണ്ട് നടന്നില്ല രണ്ടാം ക്ലാസ്സിലെ പിള്ളേർ !!

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഗെയിംസ് പീരീഡ് വന്നു. ഇച്ചിരി പനി പിടിച്ച ആശാ ബീഗം മാത്രം ക്ലാസ്സിൽ തനിച്ചായി. കളിച്ചു തിമിർത്തു തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ, ആശയുടെ പനി കൂടിയിരിക്കുന്നു. സ്വപ്നത്തിൽ ലിസയെ കണ്ടു പോലും. കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ക്ലാസ്റൂമിന്റെ കതകിൽ ‘ ലിസ’ എന്ന് നല്ലവണ്ണം അക്ഷരം തെളിഞ്ഞെന്ന് കൂടി മൊഴി ലഭിച്ചപ്പോൾ തീരുമാനം കടുത്തു. പ്രേതം രണ്ടാം ക്ലാസ്സിലെ പിള്ളേരുടെ പിന്നാലെയാണ്. സൂക്ഷിക്കണം.

അന്ന് വൈകിട്ട്, സ്കൂൾ ബസ്സിന്റെ രണ്ടാം ട്രിപ്പിന് കാത്തിരുന്ന സമയം, ഒന്നും കൂടി ക്ലാസ്സിൽ കയറി ആ കതകിനെ ഒന്ന് കണ്ടു കളയാം എന്നെനിക്കു തോന്നി. (വിവരക്കേട് പണ്ടേ കൂടെയുണ്ട്. അനുഭവം കൊണ്ടേ പഠിക്കൂ എന്ന് അപ്പച്ചി കൂടെ കൂടെ പറയുമായിരുന്നു. )

ഞാൻ ചെന്നപ്പോൾ ക്ലാസ്സ്‌റൂം തൂത്തു വരുന്ന ചേച്ചി ധൃതിയിൽ അടിച്ചു വാരുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സ്‌റൂം ഒരു രണ്ടു നില കെട്ടിടത്തിന്റെ താഴത്തെ നിലയിലാണ്. മുകളിൽ ആർക്കും പ്രവേശനമില്ലാത്ത ഒന്നോ രണ്ടോ മുറികളുണ്ടായിരുന്നു. ബാക്കിലെ കതകിന്റെ പിന്നിലാണ് കോണിപ്പടി. സാധാരണ ഗതിയിൽ ആ കതകു അടഞ്ഞു കിടക്കും. മുകളിലത്തെ കൊളുത്തു ക്ലാസ് റൂമിന്റെ വശത്തായാണ്.

ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു കതകിനെ നോക്കി നിൽപ്പാണ് . എന്നെ ഒരു കൊടും നിലവിളിയിൽ എത്തിക്കുന്ന രണ്ടു കൈകൾ പെട്ടെന്ന് കതകിന്റെ മുകളിൽ കാണപ്പെട്ടു ! വെളുത്ത വിരലുകൾ, ആ കതകിന്റെ മുകളിലൂടെ നീണ്ടു നീണ്ടു വന്ന് , വെളിയിലുള്ള കൊളുത്തിനെ കോണിയുടെ വശത്തു നിന്ന് തുറക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് ! ‘ എന്റമ്മോ, ലിസ വന്നേ,’ എന്ന് ഞാൻ അലമുറയിടുകയും, കൊളുത്തു മാറ്റി, ആ വാതിൽ തുറന്നു ഒരു സിസ്റ്റർ പുറത്തോട്ടു വരുകയും ചെയ്തു.

ഞാൻ ബോധം കെടാറായ പരുവത്തിലാണ്. ‘ എന്റെ പേര് അതൊന്നും അല്ല.. കൊച്ചെന്തിനാ പേര് വിളിച്ചത്?’ എന്ന് ആ സിസ്റ്റർ അരിശത്തോടെ ചോദിച്ചു. ചൂലും പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞെട്ടി നിന്ന ചേച്ചിയും നല്ല വണ്ണം തന്നു. ‘ ഹോ , ജീവൻ പോയി കിട്ടി. ചില പുതിയ സിസ്റ്റർമാരാണ് മോളിൽ താമസിക്കുന്നത്. അറിയത്തില്ലയോ? കൊച്ചെന്തിനാ ഇവിടെ വായും നോക്കി നില്കുന്നെ?’

എന്റെ കൈയിൽ കോമ്പസ് ഇല്ലാത്തതു ഭാഗ്യമായി. ഇല്ലെങ്കിൽ ആ വെപ്രാളത്തിൽ വല്ലോ അപകടവും സംഭവിച്ചേനെ. ഞാൻ ഇംഗ്ലീഷിൽ ‘ ഷീപിഷ് ‘ എന്ന ഒരു ചെമ്മരിയാട്ടിൻകുട്ടി പരുവത്തിലായി. സ്ഥലം വേഗം കാലിയാക്കിയപ്പോൾ , ഒരു കൊടും ശപഥവും എടുത്തു: ലിസയല്ല , ഇനി അവളുടെ ചേച്ചി വന്നാലും  ഈ പരിപാടിക്ക് നമ്മളില്ല. മനുഷ്യര് തന്നെ ധാരാളം. പിന്നെയല്ലേ  പ്രേതം .

**
വാൽക്കഷ്ണം :

അടുത്ത ദിവസം ഞാൻ ആശാ ബീഗവുമായി പിണങ്ങി. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു മാങ്ങയിൽ ആ പിണക്കം തീർന്നു. ലിസ അവളുടെ പാടിന് പോകട്ടെ. ഉപ്പും  കൂട്ടി മാങ്ങാ തിന്നപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞത് സിസ്റ്ററുടെ കൈവിരലുകളുടെ കഥ !! അത് അടുത്ത ദിവസം കൂടുതൽ കേൾവിക്കാരെ കൊണ്ട് തന്നു. സീമയൊക്കെ വെറും പാവം. നായിക നമ്മളായി !

ശുഭം .