Proverbs…Poetic, Sagacious


വിവർത്തനം എനിക്ക് തന്ന നിധികളിൽ ഒന്നാണ് , വേദപുസ്തകം പല ഭാഷകളിൽ വായിക്കാനുള്ള മഹാഭാഗ്യം.

‘സുഭാഷിതങ്ങൾ’ എന്നും വായിക്കുന്നയാൾ നേർവഴിയിൽ തന്നെ നടക്കും.

Merging With Words


Recitation of Shri VeeranKutty’s Poems.

(With gratitude to the poet for his warm encouragement)

When words create worlds….




Recitation of Shri.Veeran Kutty’s Poems


These poems have an enchanting simplicity about them… In the time of covid, when hope dwindles, getting in touch with our souls become imperative…


One Step Enough For Me…

lead kindly light

In school, my most favourite hymn was ‘Lead Kindly Light…’

Written by Saint John Newman in 1833, the words capture the human yearning and hope so beautifully…

Whether it was the legendary Marian Anderson singing it to honour Bapuji, or sang by a group of mourning but defiant women marching to their deaths under the relentless gaze of the Nazis, or anyone repeating the words in solitude…there is something so powerful about the hymn..

Lead, Kindly Light, amidst th’encircling gloom,
Lead Thou me on!
The night is dark, and I am far from home,
Lead Thou me on!
Keep Thou my feet; I do not ask to see
The distant scene; one step enough for me…

For Hope in these dire times…

‘When I consider how my light is spent…’

9b801d64-2ff3-4e87-8a4f-002f175dea58 (1)‘When I consider how my light is spent..’.though Milton was lamenting about his blindness and not being able to use his talent to serve….he concludes, ‘ They also serve who only stand and wait.’

After seeing selfless souls working to make the world a better place with what they have… I remember St.Francis of Assissi and his prayer…

O Divine Master,grant that I may not so much seek to be consoled, as to console;to be understood, as to understand;to be loved, as to love.For it is in giving that we receive.


Next time I feel too full of myself, let me read Roethke..

‘In a dark time, the eye begins to see…’





‘Karma is the eternal assertion of human freedom…Our thoughts, our words, and deeds are the threads of the net which we throw around ourselves.’ Swami Vivekananda

കർമ്മപാശത്താൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ഈച്ചയെറുമ്പുകളെ പറ്റി പണ്ട് പൂന്താനം എഴുതിയത് ഓർമ്മയില്ലേ? ബ്രഹ്മാവും അതേ കയറിൽ തന്നെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു.  കണ്ണ് കൊണ്ട് കാണാൻ സാധിക്കാത്ത മൈക്രോസ്കോപിക് കൊറോണ മനുഷ്യരാശിയെ ചക്രശ്വാസം വലിപ്പിക്കുന്ന ഈ വേളയിൽ, കർമ്മപാശത്തെ പറ്റി ചില തോന്നലുകൾ വന്നു പോയി.


ചാകുന്നത് വരെ കർമ്മം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്നെങ്കിൽ, നല്ല കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യിക്കണേ.

പ്രകൃതിയെ ദ്രോഹിക്കാത്ത, കനിവും , നന്മയുമുള്ള പ്രവൃത്തികൾ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കണേ.

വാങ്ങിച്ചു കൂട്ടുന്നതിന് പകരം, നിറവോടെ കൊടുത്തു ശീലിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണേ.

മറ്റുള്ളവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഞാനാര് എന്ന ആത്മവിശ്വാസം കെടുത്തുന്ന ചിന്തയിൽ നിന്നും മാറ്റി , എനിക്ക് ചെയ്യാൻ എന്തൊക്കെ കിടക്കുന്നു എന്ന ഉത്സാഹഭരിതമായ ചിന്തയിൽ മനസ്സ് ഉറപ്പിക്കണമേ.

നാം ജീവിക്കുന്ന പരിസരം ശുദ്ധ വൃത്തിയോടെ , ലാളിത്യത്തോടെ സൂക്ഷിക്കുന്നതോടൊപ്പം , മനസ്സും അത് പോലെ പരിപാലിക്കാൻ ആകണമേ.

ഓരോ ദിവസവും അത്യാഗ്രഹവും, മത്സര ബുദ്ധിയും, ദുഷ്ട വൃന്ദവും ത്യജിക്കാൻ കഴിയണേ.

ഓരോ നിമിഷവും ഉന്മേഷത്തോടെ, ഫലവൃക്ഷത്തെ മാതൃകയാക്കി ജീവിക്കാൻ സഹായിക്കണേ


The Law of Giving:

The Universe operates through dynamic and receiving are different aspects of the flow of energy in the universe.

And in our willingness to give that which we seek, we keep the abundance of the universe circulating in our lives.

(The Seven Spiritual Laws of Success : Deepak Chopra)

Better to Light a Candle…


‘Lord! Use me in your service.’

And when you pray thus, miracles happen.

Dear Sister, working in the remotest villages, wanted to stitch masks and distribute them freely to the villagers. But she had no way of stepping out of the convent to purchase the raw material.

‘So much to do…how do I do it?’

The desire of that pure heart triggered energy vibrations elsewhere. Lo and behold, we found someone to help her overcome the obstacle. He, another good heart, had purchased hundreds of masks from his own salary for the poor and was delighted to be of help.

Soon the stitching machines of the convent will work night and day, and many village women will contribute towards making the world a kinder place.

Sometimes, all one needs is a pure wish…a selfless prayer.


“Ikigai”: where passion meets mission, profession and vocation.

( Book  By Hector Garcia, Francesc Miralles)


What you love merges with

What the world needs

What you can be paid for

What you are good at.


P.S. I feel proud of many silent people working round the clock to help us. Hats off to doctors, nurses, police officers,  paramedics, sanitation workers…so many countless people out there struggling to keep us safe, well fed and healthy.  Collectors and SPs are  doing outstanding work in such dire times.

Blessed are those who are not cynical, who do not rave and rant about the sad state of affairs but end up doing some things for bettering the situation..

Better to light a candle than to curse the darkness.

A time to be grateful.



Melodies from the Flutes


In Italo Calvino’s essay ‘Why read the classics?’ he quotes Cioran.

While the hemlock was being prepared, Socrates was learning a melody on the flute.’What use will that be to you?,’ he was asked. ‘At least I will learn this melody before I die.’

Following such melodies, I ended up watching Kurosawa’s Ikiru, loosely inspired by Leo Tolstoy’s  novella, ‘The death of Ivan Ilyich.’  The purpose in Watanabe’s life- to build a children’s park over an erstwhile cesspool- gave him joy in the end. I remembered Socrate’s flute lesson then.

Post script: The passing reference to Mephistopheles and the quip about not asking for Watanabe’s soul, brought Kurosawa’s brilliance home…Take a salute Goethe and Marlowe!

How many nations connected via classics, I ruminated…


I have found selfless people the most happy in my life.

Like my favourite Sister who is filled with such enthusiasm ( The etymology reveals the meaning: The God within) when she gets to serve the needy and poor. She is an active social worker and is always full of plans for the day: a self help group of poor women, coaching classes for the government school children to supplement their learning, providing creative projects to disabled children, arranging for toilets to cerebral palsy affected families…Her to-do list is endless and so is her positive energy!

I find that joy in those who take pride in their life goals: sincere teachers, sincere doctors, sincere mothers… And I find that spark missing from those who aim at pleasure as the goal of life. Perhaps it is my skewed perspective; but I guess a lot of Harvard Business Review articles tend to substantiate my observation.

Why do we read classics? Why do we work? Why do we learn music? Why, why…happiness and meaning are surely  side effects of a deeper pursuit.

May we have the courage to find worthy goals in our lives.

Yes, I have to read ‘The Odysseys Within’ now…:)

Meanwhile listen to this:




Querencia in Many Guises…

My daughter laughs at her Physics Lab escapades. Murphy has got his law right, apparently. And she believes, in a blissful spiritual mode, that the Universe wants her to pursue pure Math !

May you always be at a place where learning graces you with warmth, the guidance of great mentors and the comfort of true friends. A place where you feel at home. A sanctum sanctorum. A holy place. Where you can laugh out loud and free. No fears, no recriminations. Only encouragement and growth. And yes, in case you stumble at times, someone around to give a hug and a cup of coffee. Until you get up, dust off that misery, and walk again, with head held high.

My prayer is silent.

Thank you, thank you, thank you.

As always, You will guide us to the path that You know is best for us.

May we have the sense to follow, and the humility to listen when You beckon.


I watched ‘ The perks of being a wall flower.’ What a movie. Inexplicably, it brought to mind Murakami’s novel, ‘Norwegian Wood’. Maybe the death of the best friend and  all that intense suffering. And that vinyl of Beatles.

Loneliness, the need for companionship, and a place to belong.

‘Maybe we accept the love we think we deserve.’

That was stark and precise. Deep and mystical.

And explains many a relationship, many a friendship, many a turn in life.


A nice word to chew over in the wintry sunlight?


Copying from Wiki…

querencia is a place the bull naturally wants to go to in the ring, a preferred locality… It is a place which develops in the course of the fight where the bull makes his home. It does not usually show at once, but develops in his brain as the fight goes on. In this place he feels that he has his back against the wall and in his querencia he is inestimably more dangerous and almost impossible to kill.




വിഷലിപ്തമല്ലാത്ത ചിന്തകൾ

v p menon

“കേരളത്തിൽ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം എത്രയോ മുന്നിലാണ്…അവിടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രങ്ങളും, കഴിക്കാൻ ഉച്ചഭക്ഷണവും കിട്ടുന്നു. സ്കൂൾ ലൈബ്രറിയുണ്ടാവും…പച്ചക്കറികൾ സ്കൂൾ അങ്കണത്തിൽ തന്നെ നട്ടു വളർത്തുന്നു…അധ്യാപകർ എത്രയും ആത്മാർഥതയുള്ളവർ! നിങ്ങൾ അവരെ പോലെയാകണം! കേരളത്തിൽ ആശുപത്രികളിൽ, ഡോക്ടറുമാർ സേവനത്തിന് എപ്പോഴും തയ്യാറാണ്. അവിടെ, വൃത്തിയും വെടിപ്പുമുണ്ട്. പേ വിഷബാധയ്ക്കും, പാമ്പിൻവിഷത്തിനും ഒക്കെ antivenom സ്റ്റോക്കിൽ കാണും…നമ്മൾ കേരളത്തിനെ കണ്ടു പഠിക്കണം!”

ഉത്തർപ്രദേശിലെ, എത്രയോ ഗ്രാമങ്ങളിൽ, ഞാൻ എന്റെ നാടിനെകുറിച്ച് അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…”ഞങ്ങൾ വീടുകളിൽ ശൗചാലയം ഉപയോഗിക്കുന്നു…ഞങ്ങളുടെ പെൺകുഞ്ഞുങ്ങൾ സുരക്ഷിതരാണ്..അവർ സ്കൂളുകളിൽ പോകുന്നു…നിങ്ങളും അവരെപ്പോലെ….!!!”

ഇപ്പോൾ സാമ്യം പറഞ്ഞു പ്രേരണ നല്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നു…” ഇനി എന്ത് പറയും?പ്രബുദ്ധമായ എന്റെ ജന്മ നാട്ടിൽ, ചെറിയ പെൺകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീവന് വിലയില്ല എന്നോ? അവരെ ദുഷ്ടമനുഷ്യരിൽ നിന്നും, പാമ്പുകളിൽ നിന്നും സംരക്ഷിക്കാൻ എന്റെ നാടിനു ഈയിടെയായി കഴിയാറില്ല എന്നോ?”

പേ വിഷത്തിനും, പാമ്പിൻ വിഷത്തിനും  മറുമരുന്നിനായി, ആരും, ആരോടും കെഞ്ചേണ്ട ആവശ്യമില്ല..അത് നാമോരോരുത്തരും അടയ്ക്കുന്ന നികുതിപ്പണം കൊണ്ട് വാങ്ങിച്ചു, ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സർക്കാർ ആശുപത്രികളും വയ്ച്ചിട്ടുണ്ട്… വയനാടിലായാലും, ബാരാബങ്കിയിലായാലും അത് വിഷ ബാധയേറ്റ വ്യക്തിക്ക് കുത്തിവയ്ക്കാൻ, അവിടെ ജോലിയെടുക്കുന്ന ഡോക്ടറുമാർ ബാധ്യസ്ഥരാണ്.

ഒരു കുഞ്ഞിനെ സ്കൂളിൽ വിട്ടു എന്ന് വയ്ച്ചാൽ , ഇന്നത്തെ നിലവിലുള്ള നിയമങ്ങൾ പ്രകാരം, അവളുടെ ജീവന്റെ, ആരോഗ്യത്തിന്റെ ചുമതല കൂടിയാണ് മാതാപിതാക്കൾ സ്കൂളിലുള്ള അധ്യാപകരെ ഏൽപ്പിക്കുന്നത്. ജുവനൈൽ പ്രൊട്ടക്ഷൻ നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ചു കേസെടുത്താൽ ക്രൂരതയ്ക്കുള്ള സെക്ഷനിൽ അദ്ധ്യാപകനും , ഡോക്ടറും ജയിലിൽ പോകേണ്ടതായി വരും…അതും ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സ്ഥലത്തും ബാധകവുമാണ്.

ഹരിദ്വാറിൽ വനിതാ ജഡ്‌ജി വീട്ടിൽ പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത പെൺകുഞ്ഞിനെ ജോലിയ്ക്കു നിർത്തി, അതി ക്രൂരമായി ഉപദ്രവിച്ചതായി വാർത്ത വന്നിരുന്നു. ആ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി ഒരു പൊതു താല്പര്യ ഹർജി വന്നു. ചീഫ് ജുഡീഷ്യൽ മജിസ്ട്രേറ്റ്, തെറ്റ് ചെയ്‌ത ജഡ്ജിക്കെതിരെ ശക്തമായ കേസെടുക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു ! ശക്തിയുള്ളവർക്കു വേണ്ടി പലരും പൊരുതുമല്ലോ…’പൊതു താല്പര്യം ഈ വിഷയത്തിൽ ഇല്ല’ എന്ന് വാദിച്ചവരോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്, ഈ കേസിൽ , ക്രൂരത കാണിച്ച വ്യക്തിക്ക് അനുകൂലമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ അതാണ് പൊതു ജനത്തിനോട് കാണിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റ് എന്നാണ്. ഇന്നത്തെ വാർത്തയാണ്…

ഇന്ന് ട്രെയിനിങ്ങിൽ ‘Adaptive Leadership’ എന്ന വിഷയത്തിൽ ക്ലാസ്സുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ , ഒരു ചോദ്യം…
‘Who are you ?’ അതിന്റെ ഉത്തരം ഗഹനമായതാണ്.
ഞാൻ ആരാണ്?
ആദി ശങ്കരന്റെ ‘നിർവാണഷ്ടകം’ ഓർമ്മയിൽ വന്നു…ഞാൻ ആരാണ് എന്ന് അറിയില്ല, പക്ഷെ ഞാൻ ഇതല്ല എന്നറിയാം.
പിന്നീട് ആരോ പറയുന്നത് കേട്ടു ..’We are what we do …’ ആണോ? ആണെങ്കിൽ കാരുണ്യമില്ലാത്തവർ പഠിപ്പിക്കാൻ പോകരുത്.ചികത്സിക്കാനും.
അനുകമ്പയില്ലാത്തവൻ/അൻപില്ലാത്തവൻ വെറും ശവം എന്ന് നമ്മൾ സ്കൂളിൽ കവിത രൂപത്തിൽ പഠിച്ചതാണ്… നാരായണ ഗുരുദേവൻ്റെ അനുകമ്പാഷ്ടകത്തിൽ.

100 Best Letters (1847-1947) എന്നൊരു പുസ്‌തകം.

അതിൽ, മഹാരാജ ഹരി സിംഗ് ലോർഡ് മൗണ്ട്ബാറ്റൺന് എഴുതിയ എഴുത്തുണ്ട് …ആ എഴുത്താണ് ജമ്മു കാശ്മീരിനെ ഇന്ത്യയിലോട്ടു ചേർത്തത്. Instrument of Accessionനുംകൊണ്ട് ഡൽഹിക്കു പോയത് ശ്രീ.വി.പി. മേനോൻ . സർദാർ പട്ടേലിന്റെ കീഴിൽ, സ്റ്റേറ്റ്സ് ഡിപ്പാർട്മെന്റിലെ സെക്രട്ടറി  (Secretary , States Department)!

Quote Maharajah Hari Singh to Lord Mount Batten (26 October, 1947)

First line…

My Dear Lord Mountbatten,

I have to inform Your Excellency that a grave emergency has arisen in my state and request the immediate assistance of your Government…

Last paragraph…

If my state is to be saved, immediate assistance must be available at Srinagar. Mr.V.P.Menon is fully aware of the gravity of the situation and will explain it to you, if further explanation is needed.

In haste and with kindest regards,

Yours Sincerely,

Hari Singh


എന്റെ നാട്…എവിടെയാണ് അതിന്റെ സ്പർശം അനുഭവപ്പെടാത്തത് ? അത് എപ്പോഴും നന്മയുടേതാകണേ!