താവോ തേ ചിങ് (Verses 14-17)

tzuquote

14

നോക്കിയാൽ, കാണില്ല
കാതോർത്താൽ, കേൾക്കില്ല
എത്തിപ്പിടിച്ചാൽ, കിട്ടില്ല.
മുകളിൽ പ്രകാശമയമല്ല,
താഴെ അന്ധകാരമല്ല.
ഇടമുറിയാത്തത്,നാമമില്ലാത്തത്
ശൂന്യതയിലോട്ടു തിരികെ പോകുന്നത്.
എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഉൾകൊള്ളുന്ന രൂപം,
ഒരു പ്രതിഫലനവുമില്ലാത്ത  പ്രതിഫലനം.
ബഹളമില്ലാത്തത്, ഉൾക്കൊള്ളാനാവാത്തത്.
അടുത്തേയ്ക്കു ചെന്നാൽ, തുടക്കമില്ല.
പിന്തുടർന്നാൽ, ഒടുക്കമില്ല.
അറിയാൻ പറ്റാത്തത്, പക്ഷെ നിനക്ക് സ്വായത്തമാക്കാവുന്നത്:
സ്വന്തം ജീവിതത്തെ തുറന്ന മനസ്സോടെ സ്വീകരിക്കുമെന്നാൽ.
നീ വന്നത് എവിടെ നിന്നാണെന്ന് ഓർക്കുക:
അതാണ്  എല്ലാ അറിവിന്റെയും കാതൽ.

15

കാലാകാലങ്ങളിലുള്ള മാസ്റ്റർമാർ,
ആഴവും, എളിമയുമുള്ളവർ.
അവരുടെ അറിവിന് അളവുകോലുകളില്ല.
അത് വർണ്ണിക്കുക സംഭവമല്ല.
അവരുടെ രൂപങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയാം:
മഞ്ഞുകട്ട നിറഞ്ഞ നദിയിലൂടെ നടക്കുന്നവരെപ്പോലെ
സൂക്ഷ്മതയുള്ളവർ;
ശത്രുരാജ്യത്തിൽപ്പെട്ട യോദ്ധാവിനെപ്പോലെ
ജാഗ്രതയുള്ളവർ ;
അതിഥിയെപ്പോലെ വിനയമുള്ളവർ
ഉരുകുന്ന മഞ്ഞുപ്പോലെ ഒഴുകുന്നവർ
ഒരു തടിക്കഷ്ണത്തെപ്പോലെ മാറ്റങ്ങൾക്കു വഴങ്ങുന്നവർ
ഒരു താഴ്വാരത്തെപ്പോലെ നിറഞ്ഞു സ്വീകരിക്കുന്നവർ.
ശുദ്ധമായ ജലം പോലെ തെളിഞ്ഞവർ.
നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ കലക്ക-മണ്ണ്
താനേ തെളിയുന്നത് വരെ കാക്കാൻ ക്ഷമയുണ്ടോ?
സത്യമായ പ്രവൃത്തി, സ്വയം ഉണരുന്നത് വരെ
മനസ്സടക്കത്തോടെ ഇരിക്കാൻ ആകുമോ?
മാസ്റ്റർ സ്വന്തം പൂർണത തേടുന്നില്ല.
ഒന്നും തേടാതെ, ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ
അവർ നിലകൊള്ളുന്നു, അങ്ങനെ
എല്ലാത്തിനേയും സ്വീകരിക്കുന്നു.

16

മനസ്സിനെ ചിന്തകളിൽ മുക്തമാക്കുക,
നിന്റെ ഹൃദയം ശാന്തമായിരിക്കട്ടെ.
ജീവജാലങ്ങളുടെ പ്രക്ഷുബ്ധത കാണുക,
അവയുടെ മടക്കത്തെപ്പറ്റി ഓർക്കുക.
പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഓരോ വേറിട്ട ജീവനും
തിരിച്ചു പോകുന്നത് ഒരേ ഉറവയിലോട്ടാണ്.
ആ മടക്കം, ശാന്തമുഗ്ദ്ധം.
ഉറവിടത്തെപ്പറ്റി ഉൾകാഴ്ചയില്ലെങ്ങിൽ,
ബഹളങ്ങളിൽ തപ്പിയും തടഞ്ഞും വലയും.
നീ വരുന്നത് എവിടെ നിന്ന് എന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ
സ്വാഭാവികമായി നീ സഹനശീലനാകുന്നു,
നിസ്സംഗനാകുന്നു, ഉള്ളിൽ ചിരിപ്പൊട്ടുന്നു;
ഒരു മുത്തശ്ശിയെപ്പോലെ സഹാനുഭൂതി തോന്നുന്നു
ഒരു രാജാവിനെപ്പോലെ പ്രതാപിയാകുന്നു.
താവോയുടെ മാസ്മരികതയിൽ മുങ്ങുമ്പോൾ,
ജീവിതം കൊണ്ടുത്തരുന്നതൊക്കെ നേരിടാം,
മരണം വരുമ്പോൾ, നീ എപ്പോഴേ തയ്യാർ.

17

മാസ്റ്റർ ഭരിക്കുമ്പോൾ , അങ്ങനെയൊരാൾ
ഉണ്ടെന്നുപോലും ആൾക്കാർക്ക് തോന്നുകയില്ല.
അടുത്ത ശ്രേണിയിൽ ഉള്ളയാൾ
ജനങ്ങളാൽ സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നവനാകുന്നു.
അടുത്ത്, ജനം ഭയക്കുന്നയാൾ.
ഏറ്റവും അസഹനീയം, വെറുക്കപ്പെട്ടയാളുടെ ഭരണം.
നിങ്ങൾ ജനങ്ങളെ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ
അവർ വിശ്വാസത്തിന് പാത്രങ്ങളാകാതെയാകും.
മാസ്റ്റർ സംസാരിക്കില്ല, പ്രവർത്തിക്കുകയേയുള്ളൂ .
ആ ജോലി തീർന്നു കഴിയുമ്പോൾ
കാണുന്നവർ പറയും :
‘എത്ര മനോഹരം! നാം തന്നെ നേടിയതാണ് ഇതൊക്കെ!’

23 (Kishkinda Kanda) Then the Lord smiled…

ram-avatar

Lobh paas jehi gar na bandhaya/ So nar tumh samaan Raghuraya//

Yeh gun sadhan tem nahim hoyi/ Tumhari kripa paav koyi koyi//

The mortal who has not donned the noose of greed- for worldy possessions- around his neck is akin to you, Sri Ram himself!

That quality is not acquired by striving or penance. Only by your blessings can a person acquire that sort of detachment.

**

Tab Raghupathy bole muskurayi/ Tumh priy mohi Bharat jimi bhayi//

Ab soyi jatanu karahu man laayi/ Jehi bidhi Sita kai sudhi payi//

Then Lord Ram smiled and said: ‘Brother!  To me, you are beloved like Bharat himself!’

‘Now focus your mind to discover ways to get information about Sitaji.’

**

Doha:

Ehi bidhi hoth bathkahi aaye banar joodh/

Nana baran sakal disi dekhia kees baroodh//

As the conversation continued, troops of monkeys of various colours could be seen arriving from different directions.

**

Banar katak Uma mai dekha/ So murukh jo karan chah lekha//

Aayi Ram pad navahim maadha/ Nirakhi badanu sab hohim sanadha//

(Lord Shiv says) ‘Hey Uma! I saw the monkey army assembling! Only a fool would have dared to start counting!’

‘They came and bowed at Sri Ramji’s feet one by one. On getting to catch a glimpse of the Lord- the epitome of beauty and sweet compassion- every one of them felt that Sri Ramji was theirs!’

**

As kapi ek na sena mahim/ Ram kusal jehi poochi nahim//

Yeh kachu nahim prabhu kahi adhikayi/ Biswaroop vyapak Raghurayi//

The Lord spoke warmly to each monkey and enquired after his welfare.

It is not anything extraordinary , since Lord Sri Ram is the incarnation of the omnipresent and omniscient divinity.

Note: We also learn the art of benevolent leadership from the Lord’s care for each member of his army!

**

Tade jah tah aayasu payi/ Kah Sugreev sabahi samuchayi//

Ram kaju aru mor nihora/ Banar joodh jahu chahu ora//

On hearing the orders, the monkey army froze to its position. Then Sugreev spoke thus:

‘This is the task given to us by Lord Ram and my request to you…Spread in all four directions…’

**

Janaksuta kahu khojahu jaayi/ Maas diwas mah aayehu bhayi//

Avadhi meti jo binu sudhi paye/ Aavai banihi so mohi maraye//

‘Go and search for Janakiji! Brothers, return in a month’s time!

If someone returns without any information, I will have no other option but to finish him off!’

Note: Ironically, the leadership style of Sugreev seems to be extensively in use  in the world of ours, metaphorically speaking!

**

Mastering the Fates

image.jpeg

How about a film marathon? Watching movies based on the flaming human spirit that pursues excellence against all odds? In a coincidence that bordered on the mystical, I was recently afforded an opportunity to watch a few of such soulful ones: On Pele, on Jesse Owens, on Mandela, on Alan Turing.

‘The Imitation Game’ makes you weep- with overwhelming empathy for a tortured genius. Alan Turing the brilliant mathematician who was driven to suicide at 41, has been beautifully portrayed by Benedict Cumberbatch.  The enigmatic Turing pieces together the world’s first thinking machine amidst mind numbing pressures, battles deep human prejudices and yearns for life assuring friendships.  All the while, he is quietly saving millions of lives.The film makes us aware of how deeply flawed we are, as a human race. We are the most cruel of all living beings. I felt touched by an Angel after watching this beauty of a movie.

‘Invictus’, is named after William Ernest Henley’s poem that was Nelson Mandela’s favourite. It depicts the elegant Morgan Freeman as Nelson Mandela, emerging from prison in 1994 after 27 years. He is faced with a divisive nation where mutual hatred and suspicions reign. The Rugby World Cup of 1995  is used as an opportunity by the great leader to  inspire a unifying sense of nationhood in the South Africans. One sees leadership in action, greatness in front of the eyes, making us dazzled with the purity of the undying human spirit and the enthralling power of sports.( I loved the Maori war dance, the Haka, before the finals.)

‘ Out of the darkness that covers me/Black as the pit from pole to pole/ I thank whatever Gods may be/ For my unconquerable soul…’

‘Race’- the movie on Jesse Owens, who won four gold medals at the Berlin Olympics under Hitler’s very eye, is  both informative and inspiring.We see that the White House  did not acknowledge Owens’ victory and that he was forced to enter his own victory party  at the Waldorf Astoria through the entrance meant for servants. Jesse Owens the quietly confident star, his encounter with German competitor Luz  Long that carries a beautiful story in its  own strength, the manipulations of power- all make for  a mesmerising watching. I  was stunned by the actor who enacted Joseph Goebbels with finesse- Barnaby Metschurat- for the sensitively portrayed body language, the look in his eyes, the palpable touch of evil power. The nexus between politics, business and sports was again high lighted through the story of Avery Brundage. Someone should study that character further for a management course in Power and Politics.

Pele-the birth of a legend, the biographical film, with music by A.R.Rehman, should not be missed by football fans. I wished that my father was watching it with me- when  I watched Pele’s father teaching him the Ginga style (inspired by the Capoeira martial arts )of playing football , using a mango fruit. The mind numbing poverty and the amazingly talented  Brazilian children playing football with cloth balls were eye openers in a literal sense too. Here too, was the human spirit at work, aiming for excellence amidst all odds. The beautiful game is showcased in a wonderful way.

‘ It matters not how strait the gate

How charged with punishment the scroll

I am the master of my fate:

I am the captain of my soul.’

***