The Green Monster

(The man is eighty five; the women seventy three. Foyer of the home. It is evening and they are enjoying a cup of tea.)

Mrs Menon: So,  why are you so  morose today?

Mr. Menon: Didn’t you read the obituary column? Raghavan died. He was one year younger than me.

Mrs Menon: Which Raghavan?

Mr. Menon:  In the general administration department, don’t you remember? The singer!

Mrs Menon (thoughtfully) Ahh…(relapses into silence)

Mr.Menon( teasingly) ; So, why are you so morose today?

Mrs.Menon : (looks up ) You know something, I never liked him though he was your friend. Perfidious fellow!

Mr. Menon: (laughs) “There are more things in heaven and earth, Horatio, than are dreamt of in your philosophy.”

Mrs.Menon: Oh, now we are playing word games, are we? And what is it that you want me to know?

Mr. Menon: And why did you dislike him, my dearest? I thought he was pretty popular amongst the ladies in our office! Singer, sportsman,  club secretary…

Mrs.Menon: (Sharply) Well, I just felt a distaste, that’s all.  Anyway, Sushma wasn’t too happy with him. I heard she was living with her son. Your ‘friend’ died a lonely man, for your information.

Mr. Menon:  Do you remember that movie we watched sometime recently? Dangerous Liasions. I had read the translation of that French epistolary novel, a classic, a long time ago, while in college.  It was written by an army officer, Pierre Choderlot de Laclos.

Mrs.Menon: Considering that you studied Economics and I did Literature, you still can impress me! (laughs)

Mr.Menon: ( slyly) My beautiful lady had many admirers in our office too.

Mrs. Menon: Yes , now with four grandchildren, this is the perfect time for you to wax eloquent on my erstwhile popularity. What about that movie you were mentioning?

Mr.Menon: There was that diabolic character Marquise de Merteuil, who plotted with that ex-lover of hers, Vicomte de Valmont, to destroy innocent lives. In one scene she says, ‘ Men enjoy the happiness they feel. We can only enjoy the happiness we give.’

Mrs.Menon: That is too cryptic for me.

Mr.Menon: She goes on to say, ‘ They are not capable of devoting themselves exclusively to one person. So to hope to be made happy by love is a certain cause of grief!’

Mrs. Menon: You mean, Sushma and Raghavan’s lives have something to do with that observation? That man was bad.

Mr. Menon: Can I ask you something? Will you tell me the truth?

Mrs.Menon: (astounded) What? Ask me.

Mr.Menon: Did Raghavan ever propose to you?

Mrs. Menon: (trembling suddenly) What…what are you asking?

(A cool breeze blows.Mrs.Menon pulls her sari pallu around her tightly)

Mr.Menon: Just tell me the answer.

Mrs.Menon: ( sudden tears springing up her eyes) Yes.

Mr.Menon: What did you tell him?

Mrs.Menon: (suddenly furious) Tell me yourself!

Mr.Menon : (Reaches out and caresses her hand) Why are you upset? It was just a question…

Mrs.Menon: (Looks away, and then slowly breathes) I detested that man. You know that when I first joined office, I was fresh out of College. It was my first experience in the city. The girls in the working womens hostel were a  talkative lot.  I heard a lot about that Raghavan and his Casanova life style. Sushma was in my hostel too.

Mr.Menon ( sipping his tea with relish) Hmm.

Mrs.Menon: Well,  I knew that many girls were in love with him, including Sushma. But I somehow found him very creepy during the arts club functions.

Mr.Menon: Yes?

Mrs.Menon (Suddenly smiles) And then there was this tall, lean, bespectacled nerd in the office who would have a stack of books by his side…and there were many fans in hostel who were gaga about him… His fiery speeches, his encyclopaedic knowledge…

Mr.Menon: (Laughs quietly, and removes his glasses, before putting them back) You still did not answer my question, dear.

Mrs.Menon: (Soberly) Two days after Sushma told me that they had gone on a tour together, that rascal had the temerity to propose to me! I asked him to get his act together and never speak to me again. I did not tell Sushma or a single soul. Till now.

Mr.Menon: ( Slowly) Well, that is okay. I knew, you know.

Mrs.Menon : How?

Mr.Menon (Grinning) This old man has some secrets too!

Mrs.Menon (affronted): Did that stupid fellow tell you himself? Why would he?

Mr.Menon : He is dead now. Let him rest in peace. ‘The evil that men do lives after them; the good is oft interred with their bones.’

Mrs.Menon : I am truly upset now! Can you stop quoting, and tell me the truth?

Mr.Menon: My  dear lady, you should remember your Shakespeare! As you say, I studied Galbraith and  Keynes.

There’s letters sealed, and my two school fellows

Whom I will trust as I will adders fanged….etc, etc

Hoist with his own petard and it shall go hard..’

Mrs. Menon : I will call up your children and tell them that their father has lost his marbles.  For the last time, will you tell me what he told you?

Mr.Menon: He wrote me a letter. One day before we got married.

Mrs.Menon: (Utterly shocked): What did he write?

Mr.Menon: It was a poison pen letter, of course. Anonymous author. But I knew.

Mrs.Menon: (On the edge of her seat now) What? How?

Mr.Menon: Well, he changed the name of the lady friend who enjoyed the tour with him in Kodaikanal.

Mrs.Menon : That bastard! You mean…?

Mr. Menon: What a waste of beautiful green ink!

Mrs.Menon: But you never…how…please?

Mr.Menon: Come on, my dear, all my friends were envious of me. I was marrying the most beautiful woman in the office.He forgot to change the ink in his hurry, though he tried to alter his handwriting. I was familiar enough with the Club Secretary’s signature ink to decipher who was the ‘green monster’ behind that missive.

Mrs.Menon: ( Breathing agitatedly) What did you do with the letter?

Mr. Menon: Tore it and threw it in the dust bin. What do you do with dirt anyway?

Mrs.Menon:  I am speechless…

Mr.Menon(Laughing) Well, that is news!

Mrs.Menon: My God, I just cannot believe it! What if you were not you? I mean, what if you had doubted me?

Mr.Menon: ‘Beware of jealousy, my lord! It’s a green-eyed monster that makes fun of the victims it devours.’ That was Iago speaking to Othello.

Mrs.Menon : (With a shudder) I remember the rest of the lines. My God! I hate that bastard!

Mr.Menon: Shall we go for a walk? Time to shake off the old blues…and greens. Come on, my lady!

Mrs.Menon (Embracing her husband tightly) I truly love you.  I was so jealous of those girls who praised you in the hostel.Now don’t laugh!

(They laugh together…Scene fades…)


(Inspired by a true story)

തൊട്ടിലാട്ടും ആ മാലാഖമാർ..

love image

‘ മുലകുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ അമ്മയ്ക്കു മറക്കാനാവുമോ? പുത്രനോട് പെറ്റമ്മ കരുണ കാണിക്കാതിരിക്കുമോ?അവൾ മറന്നാലും ഞാൻ നിന്നെ മറക്കുകയില്ല. ഇതാ ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ ഉള്ളംകൈയ്യിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.’ (ഏശയ്യാ 49 : 15 -16 )

മലയാളിയായ സിസ്റ്റർ ആ കുഞ്ഞിന്റെ പുതപ്പു മാറ്റി കാണിച്ചു. ഒരു നിമിഷം, ദൈവമേ എന്ന് ഞാൻ ഉള്ളിൽ നിലവിളിച്ചു. വലംകൈയില്ല . ‘ പോളിത്തീനിൽ പൊതിഞ്ഞുപേക്ഷിച്ചതാണമ്മ . പട്ടി കടിച്ചു തിന്നു ആ പിഞ്ചു കൈ. ഓടിയെത്തിയ ആരോ ആ നവജാതശിശുവിനെ ആശുപത്രിയിലാക്കി. ഞങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ഈ പെൺകുഞ്ഞിന് തീരെ ജീവനില്ല. ഇന്നിതാ നോക്കൂ !’
തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ എന്നെ നോക്കിചിരിച്ചു. ഓമന കുഞ്ഞു മുഖം. മിടുക്കിയായി തൊട്ടിലിൽ കളിക്കുന്നു. തൊട്ടപ്പുറം മറ്റൊരു പെൺകുഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. അവളുടെ കാൽപാദമാണ് ശ്വാനൻ കടിച്ചു തിന്നത് . അതിനെ കിട്ടിയതും ചവറ്റു കുട്ടയിൽ നിന്നും തന്നെ. കണ്ണടയ്ച്ചു ഉറങ്ങുന്നു .
എനിക്ക് കുറച്ചു നേരം ശബ്ദിക്കാനായില്ല.

അനാഥ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ആശ്രയ സ്ഥലം. യേശുവിന്റെ പുണ്യ ഹൃദയത്തിനു കീഴിൽ, Sacred Heart ഓർഫനേജിൽ സിസ്റ്ററുമാർ നിശ്ശബ്ദ സേവനം നടത്തുന്നു. സുന്ദരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ ഫോട്ടോ കണ്ടു.
” ഇവളെ മൂന്നു മാസമുള്ളപ്പോൾ ഹോളണ്ടിലെ ഒരു കുടുംബം ദത്തെടുത്തു. ഇപ്പോൾ പഠിച്ചു മിടുക്കിയായി ജോലി ചെയ്യുന്നു . വിവാഹിതയായി. എല്ലാ കൊല്ലവും ഞങ്ങളോടൊപ്പം കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ ചിലവിടും. കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സഹായം നൽകും.” സിസ്റ്റർ അറിയിച്ചു.

എന്നോടൊപ്പം ട്രെയിനി DySp യുണ്ടായിരുന്നു . ‘മാഡം , ഞാൻ ഇവിടുത്തെ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജിലാണ് പഠിച്ചത്. അവിടുത്തെ സോഷ്യൽ സർവീസ് ക്ലബ്ബിനെ ഇൻവോൾവ് ചെയ്യിക്കാം . കുട്ടികൾക്കായി കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാം.’ ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ വാക്ക് തന്നു.
‘ ‘അമ്മ തൊട്ടിലുകൾ ‘ സ്ഥാപിക്കണം. കുഞ്ഞുങ്ങളെ പട്ടിക്കും പരുന്തിനും ഇട്ടു കൊടുക്കുന്നതു തടയണം ,’ ഞാൻ പറഞ്ഞു . യൂണിസെഫ് ഓഫീസറോടൊപ്പം അതിനു ശ്രമിക്കാം എന്ന് ആ ഓഫീസർ ഉറപ്പു തന്നു.

നാമറിയാത്ത എത്രയോ ജന്മങ്ങൾ . ഒരു നിമിഷം മതി – നമ്മുടെ കാരുണ്യം നദിപോലെ അവരിലോട്ടു ഒഴുകിയെത്താൻ. ആ സ്നേഹ സ്പർശനം കൊടുക്കുന്നവർക്കും ലഭിക്കുന്നവർക്കും ഒരു പോലെ പുണ്യം നൽകുന്നു.

ഈ ആഴ്ച അടുത്തുള്ള അനാഥാലയത്തിൽ ഒന്ന് പോകൂ.


സി വി ബാലകൃഷ്ണന്റെ ‘കുളിര് ‘ എന്ന ചെറുകഥ


Merging With Words


Recitation of Shri VeeranKutty’s Poems.

(With gratitude to the poet for his warm encouragement)

When words create worlds….




യാ ദേവി സർവ്വ ഭൂതേഷു മാതൃ രൂപേണ സംസ്ഥിതാഃ

women moms


‘ ങ്ഹാ ! നീയിങ്ങനെ യാതൊരു ചുമതല ബോധവുമില്ലാതെ കൂർക്കം വലിച്ചു കിടന്നുറങ്ങിയ്ക്കോ! നിന്നെക്കാൾ കഴിവും ബുദ്ധിയുമുള്ള എത്രയെത്ര കുഞ്ഞുങ്ങളാണ് പഠിക്കാൻ സാഹചര്യമില്ലാതെ കരയുന്നത് എന്നറിയാമോ ? എണീറ്റ് മുഖം കഴുകി , പഠിക്കാൻ ഇരിക്ക് !’
ഇതെന്റെ family heirloom ..അമൂല്യമായ കുടുംബ സ്വത്താണ് . ഞാൻ ഈ വരികൾ കേട്ടാണ് വളർന്നത്. രണ്ടു മക്കളോടും ദയവോടെ, തീരെ വേർതിരിവില്ലാതെ ഞാൻ കൈമാറിയ മാതൃ-സമ്പത്താണ്.

ഇന്ന് രാവിലെയും ചെറിയവൾക്കു കൊടുത്തതേയുള്ളൂ അതിന്റെ ഒരു നുറുങ്ങു സ്വർണ്ണ വെട്ടം : ‘ എണീറ്റ് പോടീ പഠിക്കാൻ !’

മകൾ, ഈ സ്കൂൾകാർക്ക് വെളുപ്പാൻ കാലം ഏഴു മണിക്ക് ക്ലാസ്സു തുടങ്ങാൻ അവസരം കൊടുത്ത കളക്ടറേയും മറ്റും ചെറിയ നിലയ്ക്ക് പ്‌രാകി കൊണ്ട് എണീറ്റ് വന്നു. എന്റെ നേരെ ക്രോദ്ധത്തോടെ നോക്കി . യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയും കിട്ടാൻ സാഹചര്യമില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി , പത്തിയടക്കി പല്ലു തേയ്ക്കാൻ പോയി.

ഞാൻ നെടുവീർപ്പിട്ടു ഭൂതങ്ങളോടൊപ്പം അവരുടെ കാലത്തോട്ടു പോയി.

(ഭൂതം ഒന്ന്)

‘ കീറിയ ഷൂസാണ് ! എനിക്ക് വയ്യ അതും ഇട്ടു കൊണ്ട് സ്കൂളിൽ പോകാൻ !’ അത് പറഞ്ഞത് ഞാൻ.
‘ കീറിയതാണോ? നാളെ സോൾ പിടിപ്പിക്കാം . ബുക്കു കീറിയതല്ലല്ലോ? അത് നോക്കിയാൽ മതി !’ അത് പറഞ്ഞത് അമ്മ.

(ഭൂതം രണ്ട് )

‘ അമ്മേ , യൂണിഫോം നരച്ചു…’
‘സാരമില്ല. നന്നായി കഴുകി തേയ്ച്ചു തരാം. പബ്ലിക് ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും കൊണ്ട് വന്ന ബുക്കുകൾ വായിച്ചു തീർന്നോ നീ?’
(ഭൂതം മൂന്ന് )
‘ കൊച്ചു ചിറ്റയെ കണ്ടു പഠിക്ക് ! മൂന്നു ജോഡി ഡ്രെസ്സുമിട്ടാണ് ഡോക്ടറായത് ! അതും റാങ്കോടെ . രാത്രിയിൽ രണ്ടു മണിക്കെണീറ്റു കട്ടൻ കാപ്പി ഉണ്ടാക്കി പഠിച്ച കുട്ടിയാണ് അവൾ. അത് പോലെ പഠിക്കണം കേട്ടോ. എണീറ്റ് പോ …!’

അങ്ങനെ അങ്ങനെ നല്ല ഭൂതങ്ങൾ എന്നെ കാലചക്രത്തിന്റെ കറക്കലുകളിലൂടെ വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയി (…ചാൾസ് ഡിക്കൻസ്/ ക്രിസ്മസ് കരോൾ Ghost ഓഫ് ദി Christmas Past … ഓർത്താൽ ഏകദേശ രൂപം കിട്ടും )

വർത്തമാനം :

‘ മാഡം , നിങ്ങളെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ INFLUENCE ചെയ്ത വ്യക്തി?’
‘എന്റെ അമ്മ ‘.

രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്ത് ഒരു ഫോട്ടോ അയച്ചു തന്നു.
‘ ഉടുത്തിരിക്കുന്ന സാരി ശ്രദ്ധിച്ചോ ? 36 കൊല്ലം പഴക്കമുണ്ട്. അമ്മ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതാണ് …അന്നു ഞാൻ ഇതിന്റെ പല്ലുവിൽ പിടിച്ചു ആരാധനയോടെ അമ്മയെ നോക്കി നിന്നു …ഇന്ന് കോൺഫെറെൻസിനു ഇതാണ് ഉടുക്കുന്നത്..’ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ച് കേട്ടു ..’മിനി , ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ എന്റെ അമ്മയോളം ഇത്രയും പോസിറ്റീവായ , സ്ട്രോങ്ങ് ആയ മറ്റൊരു വ്യക്‌തിയേയും കണ്ടിട്ടില്ല’
പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ EXCELLENCE അവാർഡ് നേടിയ ബാച്ച് മേറ്റാണ്…പലർക്കും റോൾ മോഡലായ അവൾ രണ്ടു കുട്ടികളുടെ അമ്മയാണ്.
‘ഈ ഫോട്ടോ അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ് !’
മറ്റൊരു നുറുങ്ങു കഥ :
ഇതും ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ സത്യമായ അനുഭവം-അമ്മ മാഹാത്മ്യം…

‘ ജ്യേഷ്ഠൻ എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠിക്കാൻ പോയി ..അമ്മ സ്ഥലം കുറച്ചു വിറ്റാണ് പൈസ ഒപ്പിച്ചത് . വിശേഷപ്പെട്ട പ്രൈവറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ..കൊല്ലം രണ്ടു തികയാൻ ബാക്കിയുള്ളപ്പോൾ പാർട്ടി തിരിച്ചു വന്നു…’തനി ഹിപ്പി വേഷം…കൺപീലിയിൽ ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന പ്രാണിയെ കണ്ടു…നാശത്തിലോട്ടുള്ള കൊക്കയുടെ വക്കിൽ നിന്നും പിൻവിളി കേട്ട് അമ്മയുടെ അടുക്കൽ എത്തിയതാണ്…
അച്ഛൻ പുച്ഛത്തോടെ അമ്മയെ വിളിച്ചു ..” ദാ വന്നിരിക്കുന്നു നിന്റെ പുന്നാര മകൻ ! രണ്ടു കൊല്ലം കൊണ്ട് സ്വത്തു മുടിച്ചു പഠിച്ചു..വിജഗീഷുവായി …പോയി ഒരു പൂ മാലയിട്ടു കൊടുക്ക് !’
അപ്പോൾ , എന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു ..’ എന്റെ കുഞ്ഞു വേറെ എവിടെ പോകാൻ ? ഒരു ദിവസം നിങ്ങൾ തന്നെ അവന്റെ കഴുത്തിൽ മാലയിടും !’
പിന്തിരിഞ്ഞു നടന്ന ജ്യേഷ്ഠനെ ‘അമ്മ വിളിക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു…
‘പോയി കുളിച്ചു ആഹാരം കഴിക്കാൻ വാ..നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പഠിക്ക് !’
‘ഇനിയിപ്പോൾ അഡ്മിഷൻ ഇവന് ആര് കൊടുക്കും? വല്ലോ കറസ്പോണ്ടൻസ് കോഴ്സിന് ചേർക്കൂ  പുന്നാര കുഞ്ഞിനെ !’ അച്ഛൻ തീ തുപ്പി.
പിന്നെ നെടുവീർപ്പിട്ടു കൂട്ടുകാരി പറഞ്ഞു ..’ അമ്മ അത് തന്നെ ചെയ്തു… ചേട്ടൻറെ പ്ലസ് ടു സ്കൂൾ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ആ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ചെന്നു തിരിച്ചു മേടിച്ചതും,. ഡിഗ്രി കറസ്പോണ്ടൻസിനു ചേർത്തതും അമ്മ തന്നെ… മകന്റെ പുറകിൽ പാറ പോലെ ഉറച്ചു നിന്ന അമ്മ..

നാലു കൊല്ലത്തോളം അച്ഛൻ ചേട്ടനോട് സംസാരിച്ചു കണ്ടിട്ടില്ല ഞാൻ…പിന്നെ എം എ ചരിത്രത്തിനു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ചേർന്നു ചേട്ടൻ. ഡിഗ്രിയ്ക്ക് റാങ്കുണ്ടായിരുന്നു. സിവിൽ സെർവിസ്സ് പരീക്ഷ എഴുതി ഒരു രസത്തിന്…ധാരാളം വായിക്കുമായിരുന്നു…എല്ലാവരേയും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് 24 വയസ്സ് തികയുന്നതിനു മുൻപ്, പോസ്റ്റ് ഗ്രാജുവേഷൻ ഫസ്റ്റ് ഇയർ റിസൾട്ട് വരുന്നതിനു മുൻപ് ഓൾ ഇന്ത്യ സെർവിസിൽ വളരെ ഉയർന്ന റാങ്ക് !
അന്ന് അമ്മ അച്ഛന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് പറഞ്ഞു ..’ നിങ്ങൾ എന്റെ കുഞ്ഞിന് ഒരു പൂമാല ഇട്ടു കൊടുക്കൂ.’
മടി കാണിക്കുമ്പോൾ ഭദ്രകാളിയാവുന്ന , ദാഹിക്കുമ്പോൾ ഗംഗാ ജലമാകുന്ന , സ്‌നേഹിക്കുമ്പോൾ വൻമഴയാവുന്ന, തോറ്റു വരുമ്പോൾ ശക്‌തിസ്വരൂപിണിയാവുന്ന അസാധാരണ, അല്ല, സാധാരണ അമ്മമാർക്ക് വേണ്ടി, ഈ കുറിപ്പ്.

ഞങ്ങൾ ,നിങ്ങളുടെ പുണ്യമായ കാൽപ്പാടുകൾ പിന്തുടരട്ടെ… ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ അപ്പോൾ നേർ വഴി നടന്നു കൊള്ളും.


റൂമിയുടെ കവിതകൾ


റൂമിയുടെ കവിതകൾ: ചില സ്വതന്ത്ര വിവർത്തനങ്ങൾ
( കടപ്പാട്‌ : റൂമിയുടെ ആത്മാവ് – കോൾമാൻ ബാർക്സ്

The Soul of Rumi : A new collection of ecstatic poems by Coleman Barks, 2001 )

1 .ഈ ഉടഞ്ഞ അടുക്കള പാത്രം

നീ നിന്റേതെന്നു കരുതുന്നതിൽ നിന്നും
ആ സുഹൃത്ത്‌ വലിച്ചു മാറ്റുന്നു,

അത് നിന്റെ മുറിവുണക്കുകയോ ,
കൂടുതൽ ദ്രോഹിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല.

ഉറപ്പില്ല, അനിശ്ചിതമല്ല , അത് നിന്നെ മുൻപോട്ടു നടത്തുന്നു.
രാത്രിയിലെടുത്ത തീരുമാനങ്ങൾ, പകൽ  വിചിത്രമായി കരുതപ്പെടാം

നീ ഉറങ്ങുമ്പോൾ എവിടെയാണ് ? ഒരു മായാവി
കട്ടിലിന്റെ തലയ്ക്കൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നുവോ ?

താഴ്വാരത്തിൽ ശാന്തി ലഭിക്കാതെ നീ
സമുദ്രം തേടി പോകുന്നു .

പിന്നെ പ്രകാശത്തിനെ അഭിമുഖീകരിച്ചു
നീ തീയിൽ ചെന്ന് വീഴുന്നു .

ഈ ഉടഞ്ഞ അടുക്കള പാത്രം ആരാണ്
കുലുക്കുന്നത് ? ആകാശം ഒരു നുകം

നിന്റെ ചുമലിൽ വയ്ച്ചു തരുന്നു , ആയതിനാൽ
മുളക്കമ്പിന് ചുറ്റും കറങ്ങാൻ സാധിക്കുന്നു

പഠിതാക്കളെ പോലെ ഗുരുക്കളും
പ്രതിസന്ധിയിലാണ് . നിന്നെ കൊന്ന സിംഹം

വലിച്ചു കൊണ്ട് പോകണോ അതോ ഇവിടെ വയ്ച്ചു
കടിച്ചു കീറണോ എന്ന് സംശയിക്കുന്നു

ആ ഛിന്നഭിന്നമാക്കൽ ശരിക്കും
നല്ല മുറിവുണക്കൽ കൂടിയാണ്. അത് നിന്നെ

കൂടുതൽ ജീവിപ്പിക്കും. ഒരു സിംഹത്തിന്റെ
ആശ്ലേഷത്തിലാണ് നീ . വാദ്യോപകരണത്തിൽ

വിരലുകൾ സംഗീതത്തിനായി പരതുന്നു . ഒരു
വടക്കുനോക്കി യന്ത്രം അതിന്റെ ലോഹ മുനയിൽ

കറങ്ങുന്നു.ചിലർക്ക് പടച്ചട്ടയോടു പ്രിയം കൂടും
ചിലർക്ക് പട്ടുടുപ്പിനോടും.

എന്നെ പോലെ, ചിലർക്ക്, കവിതയെന്ന
വാക്കുകളുടെ സമുച്ചയത്തിനോട് സ്നേഹം.


നിന്റെ കണ്ണുകൾ ,
റോസാ പൂവോ
നക്ഷത്ര പൂവോ കാണുമ്പോൾ
കറങ്ങുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിനെ കണ്ണുനീരിന്റെ
പ്രളയത്തിൽ ആഴ്ത്തുന്നു.

ആയിരം കൊല്ലങ്ങൾ പഴക്കമുള്ള വീഞ്ഞിനും
ഒരു വർഷം പഴക്കമുള്ള പ്രണയത്തിനോളം
ലഹരി വരില്ല.


നിന്റെ മുറിയിൽ, സ്വയം പരിഹാസ്യനായി
പരതി നടക്കുകയല്ലാതെ
പ്രണയിക്കുന്നയാൾ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യാൻ ?

നിന്റെ തലമുടിയിൽ അയാൾ ചുംബിച്ചാൽ
അമ്പരക്കേണ്ടതില്ല .

ഭ്രാന്താലയത്തിൽ , അവർ ചിലപ്പോൾ
ചങ്ങലകളെ രുചിക്കാറുണ്ട്.

അമ്മയും ഞാനും…


ഈ അമ്മ പിന്നെയും തുടങ്ങി…! പണ്ട് ഞാൻ പരിഭവപ്പെട്ടതു പോലെ, ഇപ്പോൾ എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ മുഖം വീർപ്പിക്കുന്നു.

1 . വൃത്തിയായി നടക്കണം.

അമ്മ കഷ്ടപ്പെട്ട് തയ്‌പ്പിച്ചു കൊണ്ട് വന്ന ചുരിദാറൊന്നും ഞാൻ ഇട്ടില്ല. പകരം എനിക്കിഷ്ടമുള്ള ഒരു പഴയ ഉടുപ്പും വലിച്ചു കയറ്റി പഠിക്കാൻ പോയി. അപ്പോൾ അമ്മയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.

“മോളെ വൃത്തിയായി നടക്കണം…നിനക്ക് മോളുണ്ടാവുമ്പോൾ മനസ്സിലാവും ,”എന്നൊരു ആത്മഗതം!
“പിന്നെ, അപ്പോഴല്ലേ !” പതിനാറു വയസ്സിലെ റെബെല്ലിയൻ പുറത്തെടുത്തു, ബുക്ക് കൊണ്ട് മുഖം മറച്ചു ഞാൻ ചിരിച്ചു . പുസ്‌തകം അമ്മ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും കൊണ്ട് തന്നതാണെന്നു തത്കാലം മറന്നു…

പിന്നീട് വർഷങ്ങൾ ഒത്തിരി കഴിഞ്ഞു. എന്റെ മോളോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. “വൃത്തിയായി നടക്കണം.”
അവൾ, എന്റെ കണ്ണിൽ തീരെ യോജിക്കാത്തൊരു വലിയ ഷർട്ട് സെലക്ട് ചെയ്തു.

പിന്നെ പറഞ്ഞു…”എനിക്കിതു വേണം.” ഒരു തർക്കവും ഫലം ചെയ്തില്ല.

ഇളയവൾ എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.  “അത് ചേച്ചിക്ക് ചേരും…അതാണ് ചേച്ചിക്ക് ഇഷ്ടം.”

‘നിനക്കൊക്കെ പിള്ളേരുണ്ടാവുമ്പോൾ മനസ്സിലാവും !’

രണ്ടു ചിരിക്കുട്ടികൾ എന്നെ ഭൂമിയിലോട്ട്‌ ഇറക്കി.

“പിന്നെ, അപ്പോഴല്ലേ! ”

2 പയ്യെ തിന്നാൽ, പനയും…

പരീക്ഷയുടെ തലേന്ന്, വായിച്ചു തീർക്കാത്ത ചാപ്റ്ററുകൾ നോക്കി തലകറങ്ങി. ‘ പണ്ടേ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഞാൻ? അഹങ്കാരം കാണിക്കരുത്. എല്ലാം അറിയാം എന്ന ഭാവം അപകടകാരിയാണ് ! പയ്യെ തിന്നാൽ പനയും തിന്നാം. നേരത്തെ റിവിഷൻ കഴിച്ചു വെച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഉറക്കം ഇളക്കേണ്ടി വരുമായിരുന്നോ?’
ഇനി ഇപ്പം അമ്മയുടെ വഴക്കിന്റെ കൂടെ കുറവേ ഉള്ളൂ എന്ന് മുറുമുറുത്തു കൊണ്ട്, പുസ്‌തകത്തിനുള്ളിലേക്കൊരു മുങ്ങാങ്കുഴി…അത് ചരിത്രം.

പരീക്ഷയുടെ തലേന്ന് ഒരുത്തി വലിയ പഠിത്തം.

‘ഈ ടെക്സ്റ്റ് ബുക്ക് വായിച്ച ലക്ഷണമൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ ! ഞങ്ങളൊക്കെ അടിവരയിട്ടു പഠിക്കുമായിരുന്നു…പ്രധാന പോർഷനൊക്കെ…ഈ രാത്രിയിൽ ഇനി നീ എത്ര പഠിക്കും!?’

മകൾ പുരികം ഉയർത്തി. ‘ ടെക്സ്റ്റ് വരച്ചു കേടാക്കാൻ പാടില്ല. എനിക്കെല്ലാം അറിയാം…’
‘ പണ്ടേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ! എല്ലാം അറിയാം എന്ന ഭാവം കൊള്ളത്തില്ല . നേരത്തെ റിവിഷൻ ചെയ്തു വയ്ക്കണം…പയ്യെ തിന്നാൽ…!’ ഞാൻ ശബ്ദം ഉയർത്തി. അവൾ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ പേജ് മറിച്ചു…

അപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലിരുന്നു അമ്മ പറഞ്ഞു…പണ്ടേ ഞാനും പറഞ്ഞതാ…

3 ആ സിനിമ കാണണ്ട !

വടക്കൻ പാട്ടു സിനിമകൾ തിയേറ്ററിൽ വരുമ്പോൾ , അമ്മ ഉത്സാഹത്തോടെ കാണാൻ പ്ലാൻ ഉണ്ടാക്കും. നസീറിനേയും ഷീലയേയും , കുതിരയേയും , വാൾപയറ്റിനേയും വലിയ പ്രതിപത്തി ഇല്ലാതെ നോക്കാൻ തുടങ്ങിയ സമയത്തു നമ്മൾ സ്റ്റൈലിൽ പുച്ഛ പ്രകടനം നടത്തും ! ‘അമ്മ വേണമെങ്കിൽ പൊയ്‌ക്കോ ! ആ സിനിമ കാണണ്ട ! എന്തൊരു ബോർ !’

കുമാര സംഭവം കാണുമ്പോൾ, കൈകൂപ്പുന്ന അമ്മ , രോഷാകുലയായി നെടുവീർപ്പിടും…’വല്ലപ്പോഴും, എനിക്കിഷ്ടമുള്ള വല്ലതും വരുമ്പോൾ, ഇവിടെ ആർക്കും വേണ്ട!’

‘ ഞങ്ങൾക്ക് കാണണ്ട ആ സിനിമ ! എന്തൊരു ബോർ ! ‘ രണ്ടാളും അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തി, കമ്പ്യൂട്ടറിൽ വായുംനോക്കി ഇരിക്കുന്നു.
എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. ‘വല്ലപ്പോഴും, എനിക്കിഷ്ടമുള്ള വല്ലതും വരുമ്പോൾ, നീയൊക്കെ എന്തൊരു ഭാവം ! നല്ല ആക്ടറാണ് ! ‘
‘ അമ്മ , അതിന്റെ റേറ്റിംഗ് നോക്കിയോ? റിവ്യൂസ് തീരെ നല്ലതല്ല. പ്രേത കഥ കാണണമെങ്കിൽ നമുക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് പടം കാണാം,’ ഒരു ഉപദേശവും കൂടി ഫ്രീ ഓഫറായി കിട്ടി.

അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ രാജ് കുമാർ റാവു നസീറിന്റെ ഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചു. ഞാൻ കുമാരസംഭവത്തിലെ ശ്രീദേവിയെ നോക്കി തൊഴുത ഹോപ്പ്‌ലെസ്സ് അമ്മയായി.

ഒരു നെടുവീർപ്പ് എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും വന്നു…അമ്മ, എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നു ! മാപ്പ്‌ !!

പാഠം ഒന്ന്. ഒന്നും മാറുന്നില്ല , എന്നാലും എല്ലാം മാറുന്നു. ചിരിക്കു മാത്രം നല്ല സമയബോധമുണ്ട്.


The rain speaks a million tongues…

Another book is born…Gratitude to Prof.Veerankutty for allowing me to translate some of his wonderful poems.




പരക്കെ നമ്മെ പാലമൃതൂട്ടും പാർവണ ശശി ബിംബം …

മുപ്പതു വർഷങ്ങൾ പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു സ്വരം.

സ്കൂളിൽ അന്യോന്യം ചോറ്റു പാത്രങ്ങൾ മാറി ചോറുണ്ട ശീലം…മൂന്ന് ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കൾ. ജീവിത യാത്രയിൽ മനസ്സിൽ എന്നും സ്നേഹത്തോടെ ഓർമിച്ചിട്ടുള്ളവർ. ജീവിത പ്രതിസന്ധികളിൽ ശക്‌തമായി കൂടെ നിന്നവർ. പരീക്ഷകൾക്കു മുൻപ് ‘ മിനി , ധൈര്യമായി എഴുതിക്കോ, ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ട് ,’ എന്ന് ആശംസിച്ചവർ. അവിടെ മറ്റൊന്നിനും പ്രസക്തിയില്ല. അവിടെ അഞ്ചു വയസ്സ് മുതൽ, ഒരേ ബെഞ്ചിൽ പഠിച്ച സ്വാത്രന്ത്യം, കരുണ, ചിരി, ശുദ്ധമായ സ്നേഹം. എന്തൊരു അനുഗ്രഹം ഈശ്വരാ !

ഗ്രാമത്തിലാണ് സുഹൃത്തിന്റെ വീട്. പുഴ ഒഴുകുന്നുണ്ട് അടുത്തായി. അടുത്ത യാത്രയിൽ കുടുംബത്തോടൊപ്പം തീർച്ചയായും വരണം, സ്നേഹ ക്ഷണം ലഭിച്ചു. ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന ഉത്തരേന്ത്യൻ മണ്ണിലോട്ടു ഞാനും ക്ഷണിച്ചു. കുംഭ മേളയുണ്ട്. നമുക്കും പോണം, പ്രയാഗിൽ ഒന്ന് മുങ്ങി പ്രാർത്ഥിക്കാം.

അർദ്ധരാത്രിയിലും ഒന്ന് ഫോൺ വിളിച്ചാൽ, മുൻവിധികളോ , കുറ്റംപറച്ചിലോ ഇല്ലാതെ, ‘എന്താ വേണ്ടത്? ഞാനുണ്ടല്ലോ ! നീ വിഷമിക്കാതെ !’ എന്ന് പറയാൻ ഒന്നോ രണ്ടോ ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കൾ. തീർച്ചയായും അതൊരു ജന്മാന്തര ബന്ധം തന്നെ. എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും, അന്യോന്യം ശക്തിയായും, പുഞ്ചിരിയായും നിങ്ങൾ എന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടാവണമേ…

പണ്ട് നമ്മൾ ഒരുമിച്ചു ഉരുവിട്ട് പഠിച്ച ഉള്ളൂരിന്റെ വരികൾ പോലെ …

ഒരൊറ്റ മതമുണ്ടുലകിന്നുയിരാം പ്രേമമതൊന്നല്ലോ…


1. Less

Bad words, bad man

Bad tears?

Trying to get at your jugular

Stop you from breathing, creating!

Why give a bad word, a bad man

Such importance?

(Tears should spring from joy, by the way !)

I have found the antidote!

Good words, good man,

Good, wholesome laughter!

So I have removed ‘fear’ from my lexicon

And instead added a word with ‘less’ in it:


Great, isn’t it?

What less of a bad thing can do to  one’s life?


2.  A Visitor

She told me in my dream that she cared deeply,

That loving soul.

‘Did you feel pain’, I asked.

‘No, I was reading as usual and then a

Strong wind blew…

That is all I know, my dear!’

I heard that bubbling laughter again

That loving, gracious face again.

‘I will give you enough money to bring up

Your children, ‘ she said.

Before I could answer, she took out a blue

Purse, check pattern all over

And started counting coins!

‘To know that you are watching over me

That is all I need,’ I wanted to tell her.

When I woke up, I had a smile

On my face.

Next birth, we will meet again,

Most beloved woman.