കാത്യയും മറ്റു കവിതകളും


സുഗത കുമാരി ടീച്ചറുടെ ചില കവിതകൾ…

Minda Praani by Veeran Kutty (Poetry Translation from Malayalam)



“Minda-Praani” , a poem by  Prof. Veeran Kutty

(  This poem won the Kerala Sahitya Academy Award recently)


Translation from Malayalam:

Dumb Beast

It is very convenient-

The assurance,

That the Dead shall not rise again.

Treat them with utmost disregard,

They will not raise a whimper.


That guy in the mortuary,

Who cracks open the skull

With a hammer,

He gives a damn

That it was once a man.

The lad in the stone quarry,

Will display more care and compassion.


Inside the gaping stomach,

Brains, liver and the ilk are dumped

Before the sewing: a sight to watch!

School kids will stitch up a torn ball

Better than that.

Anyone, can commit any atrocity,

On those bereft of refuge, right?


The House of the Dead

Can be identified by the tent

In the front yard.

Someone will drag an old, greying tarpaulin,

Someone else will stretch it haphazardly:

The edges and corners all awry.

The  effrontery is because

The one to take umbrage has left.

The  play tents made by kids will have more finesse.


It was  his last chance to lie

Decked up

That was snuffed out with two white drapes.

How resplendent he was during his wedding!


Never would a guest feel unwelcome in his home,

A  more generous host was hard to find.

What of it, anyway?

Those who came to see him for the last time

Were offered neither a seat

Nor a drop of water.


While digging the grave, why was there

No space  left for him

To turn on his side at least?

Who knows how long he has to be in there?



The relief that he has finally departed

Shall be celebrated by serving payasam*,

During the Feast for the Dead.


Everyone is busy competing

In his name,

To do all that he abhorred.

No wonder then,

That the Dead never return.


Payasam: a special sweet gruel made of milk, jaggery or semolina, cashew nuts, raisins et al.

















റൂമിയുടെ കവിതകൾ


റൂമിയുടെ കവിതകൾ: ചില സ്വതന്ത്ര വിവർത്തനങ്ങൾ
( കടപ്പാട്‌ : റൂമിയുടെ ആത്മാവ് – കോൾമാൻ ബാർക്സ്

The Soul of Rumi : A new collection of ecstatic poems by Coleman Barks, 2001 )

1 .ഈ ഉടഞ്ഞ അടുക്കള പാത്രം

നീ നിന്റേതെന്നു കരുതുന്നതിൽ നിന്നും
ആ സുഹൃത്ത്‌ വലിച്ചു മാറ്റുന്നു,

അത് നിന്റെ മുറിവുണക്കുകയോ ,
കൂടുതൽ ദ്രോഹിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല.

ഉറപ്പില്ല, അനിശ്ചിതമല്ല , അത് നിന്നെ മുൻപോട്ടു നടത്തുന്നു.
രാത്രിയിലെടുത്ത തീരുമാനങ്ങൾ, പകൽ  വിചിത്രമായി കരുതപ്പെടാം

നീ ഉറങ്ങുമ്പോൾ എവിടെയാണ് ? ഒരു മായാവി
കട്ടിലിന്റെ തലയ്ക്കൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നുവോ ?

താഴ്വാരത്തിൽ ശാന്തി ലഭിക്കാതെ നീ
സമുദ്രം തേടി പോകുന്നു .

പിന്നെ പ്രകാശത്തിനെ അഭിമുഖീകരിച്ചു
നീ തീയിൽ ചെന്ന് വീഴുന്നു .

ഈ ഉടഞ്ഞ അടുക്കള പാത്രം ആരാണ്
കുലുക്കുന്നത് ? ആകാശം ഒരു നുകം

നിന്റെ ചുമലിൽ വയ്ച്ചു തരുന്നു , ആയതിനാൽ
മുളക്കമ്പിന് ചുറ്റും കറങ്ങാൻ സാധിക്കുന്നു

പഠിതാക്കളെ പോലെ ഗുരുക്കളും
പ്രതിസന്ധിയിലാണ് . നിന്നെ കൊന്ന സിംഹം

വലിച്ചു കൊണ്ട് പോകണോ അതോ ഇവിടെ വയ്ച്ചു
കടിച്ചു കീറണോ എന്ന് സംശയിക്കുന്നു

ആ ഛിന്നഭിന്നമാക്കൽ ശരിക്കും
നല്ല മുറിവുണക്കൽ കൂടിയാണ്. അത് നിന്നെ

കൂടുതൽ ജീവിപ്പിക്കും. ഒരു സിംഹത്തിന്റെ
ആശ്ലേഷത്തിലാണ് നീ . വാദ്യോപകരണത്തിൽ

വിരലുകൾ സംഗീതത്തിനായി പരതുന്നു . ഒരു
വടക്കുനോക്കി യന്ത്രം അതിന്റെ ലോഹ മുനയിൽ

കറങ്ങുന്നു.ചിലർക്ക് പടച്ചട്ടയോടു പ്രിയം കൂടും
ചിലർക്ക് പട്ടുടുപ്പിനോടും.

എന്നെ പോലെ, ചിലർക്ക്, കവിതയെന്ന
വാക്കുകളുടെ സമുച്ചയത്തിനോട് സ്നേഹം.


നിന്റെ കണ്ണുകൾ ,
റോസാ പൂവോ
നക്ഷത്ര പൂവോ കാണുമ്പോൾ
കറങ്ങുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിനെ കണ്ണുനീരിന്റെ
പ്രളയത്തിൽ ആഴ്ത്തുന്നു.

ആയിരം കൊല്ലങ്ങൾ പഴക്കമുള്ള വീഞ്ഞിനും
ഒരു വർഷം പഴക്കമുള്ള പ്രണയത്തിനോളം
ലഹരി വരില്ല.


നിന്റെ മുറിയിൽ, സ്വയം പരിഹാസ്യനായി
പരതി നടക്കുകയല്ലാതെ
പ്രണയിക്കുന്നയാൾ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യാൻ ?

നിന്റെ തലമുടിയിൽ അയാൾ ചുംബിച്ചാൽ
അമ്പരക്കേണ്ടതില്ല .

ഭ്രാന്താലയത്തിൽ , അവർ ചിലപ്പോൾ
ചങ്ങലകളെ രുചിക്കാറുണ്ട്.

Reading With New Eyes


There is now a definite change in the way one approaches words. I have always been fascinated by words; but there is a subtle difference in the way I view them. It happened after I metamorphosed into a translator. (One wing at a time) Every adjective and adverb tantalize me… The four hundred page tome that I am blessed to work with (a dream project)  is scribbled all over : both with Biblical references  and words that have sprung  unexpected surprises on me.

The paragraph with the reference marked Sirach 24: 14 , also has on its fringes ‘affliction, persecution and Jeremiads.’

John 13: 21 is  written on another page and it shares humble space with  ‘fleer, capricious and surly’.

Lamentations 1:1 is  scribbled at one place with the edges of the page rimmed with ’embroiled, otiose quivers and duplicitous.’

Note: The divine references have no relations with the eagerly scribed words. Those are inspirations  from books,  the kindle, newspapers, even from the mouth of babes (literally from my little girl..)Words  which intrigued me- for they were exactly what I had been searching for at some juncture of the project. Speak about the teacher appearing when the student is ready!

I have started observing the common comma, the humble hyphen, the innocuous period all rather alertly and with appropriate awe.  Phrases such as  ‘to be seized by foreboding’ and ‘words which carried after her retreating figure’, have halted me in my tracks like a country girl in a city party gaping at the pomp and glory. From Gothic novels to newspaper editorials and Coleman Barks with his ecstatic rendering of Rumi’s poetry, I am being constantly tempted by the delectable pleasures- thankfully not forbidden- of words and metaphors.

‘ I was a thorn rushing to be with a rose,

vinegar blending with honey, a pot of

poison turning to healing salve, pasty

wine dregs thrown in the millrace. I was

a diseased eye reaching for Jesus’ robe…’

(Ahhhhh! Rumi!)

‘Nightingale, iris, parrot, jasmine. I speak those

languages, along with the idiom

of my longing for Shams-i Tabriz.’


I am also adding cloisonne door knobs, fleur-de-lis pattern, carved cinnabar bowl,fine parquetry, rosettes, rattling and soughing branches,  aquamarine streaks of beauty…in my fast growing notes.

A reader lives a thousand lives in just one lifetime. A translator, my dears, a translator lives a dual existence. In one,  she is the reader with the thousand odd lives. In the other, a ghost who walks, a phantom of delight, who gets to dive into the deep blue sea waters of one language and emerge on a gorgeous cove of another language…What divine grace is that indeed… May the Lord keep filling my coffers with more of His works.

Wolf Song


Woman, Wolf

Whatever name you go by

In the world of ours,

Watch and abide,

Listen and stay sharp.

For when the foe stirs

Aim for the jugular first.


Carry the howl within,

The thirst and the anger.

Ignore the brambles

The bleeding scars awhile.

It is time to fight

And so arm yourself nail and tooth.


Bare your fangs

That sparkle in  the moonlight

Let no enemy sleep tight

When the wolf stalks its prey.

And when they gaze at you

With revulsion and fear

Flip your luxurious mane

And walk gracefully away.


The wise ones know

That the  she-wolf within you

Is loath to forgive

Is wary of sweetness

Is proud and brave

And excels in survival.

But even they are unaware

That the flame within

Is a raging fire.

Touch once, it singes,

Mess with it twice, it will burn

Trouble it thrice, hell breaks loose

Wolf and inferno shall remain.












1. Less

Bad words, bad man

Bad tears?

Trying to get at your jugular

Stop you from breathing, creating!

Why give a bad word, a bad man

Such importance?

(Tears should spring from joy, by the way !)

I have found the antidote!

Good words, good man,

Good, wholesome laughter!

So I have removed ‘fear’ from my lexicon

And instead added a word with ‘less’ in it:


Great, isn’t it?

What less of a bad thing can do to  one’s life?


2.  A Visitor

She told me in my dream that she cared deeply,

That loving soul.

‘Did you feel pain’, I asked.

‘No, I was reading as usual and then a

Strong wind blew…

That is all I know, my dear!’

I heard that bubbling laughter again

That loving, gracious face again.

‘I will give you enough money to bring up

Your children, ‘ she said.

Before I could answer, she took out a blue

Purse, check pattern all over

And started counting coins!

‘To know that you are watching over me

That is all I need,’ I wanted to tell her.

When I woke up, I had a smile

On my face.

Next birth, we will meet again,

Most beloved woman.

















Poetry Translation From Malayalam : Spaces/Edangal by Sacchidanandan


Edangal ( Spaces) by Sacchidanandan


My moon rises in the hillside

Of Damascus,

Casting its beams on the Arabian tales.

My sun sets on the Atlantic:

Spreading darkness

From Lithuania to Liberia.

My stars make the Pacific Ocean shimmer,

Turning each island into gold.

My Thesaurus is filled with words

From the whole world:

Arabia, Iran, China, Portugal,

Rome, Netherlands.

Over the music of water emanating from Tamil,

The solid profoundness of Sanskrit.

Emerging from the Middle East,

A Himalaya.

My daily bread comes from Vidharbha

Where farmers kill themselves,

My drinking water from the Ganges

Where orphaned corpses float

My song is of the shrivelling river Nila,

My death is that of the pitch black Yamuna.

I sleep in solitude,

Remembering our Syrian driver Khalid,

In Aleppo.

( Would he be still alive?

What about his sweetheart, the girl who was

Our guide?)

Sometimes a  homeless Kurd

Steps into my dreams, and at other times

A Rohingyan refugee.

I cannot understand Gikuyu,

I haven’t even visited Palestine till now.

I burnt all the evidences of my having lived

In this world.

From the ashes, like a Phoenix

Which cannot fly,

A  single thought remained on the earth-

It still lays eggs.

One day, from one of those

A white sun might rise in my village.

Remembrances of my existence might be seen

As dark specks on it.

Only words fall into my begging bowl:

Compassion, Love, Sacrifice.


The black hole formed by words.


(All mistakes of translation are mine. It was too beautiful to let go!)










Translator’s Note

Another Book is getting ready:

The Heaviness of the Rain ( Anthology of selected poems- Translated from Malayalam)

Author: Prof. Veeran Kutty

IMG_2491Prof. Veeran Kutty’s poems have a wonderful simplicity and charm about them. They remind me of Haiku and Sufi literature equally. To capture majestic ideas into few lines- soaked with beauty-is a rare skill. The poems make us better human beings- by teaching us compassion, tolerance, kindness and love.
Translating these poems has been an enjoyable experience for me. I had started off by translating a few of his published poems on my wordpress blog. Prof. Veeran Kutty read those and encouraged me warmly. That helped me to compile this collection.

I hope and pray that the readers feel the enchanting loveliness of Kerala- the state to which both of us belong to – that have inspired many of these spiritual outpourings.


വേരുകൾ മണ്ണിനടിയിൽ …

‘ഒന്നിനൊന്നോടു സാദൃശ്യം ചൊന്നാൽ ഉപമയാമത്’… ഉദാഹരണം : ‘ മന്നവേന്ദ്ര തിളങ്ങുന്നു ചന്ദ്രനെ പോലെ നിൻ മുഖം’ എന്നൊക്കെ ഹൈസ്കൂളിൽ പഠിച്ചിരുന്നു. മന്നവേന്ദ്രന്റെ മുഖവും ചന്ദ്രനും ഒരു പോലെ എന്ന് കവിക്ക് തോന്നി.
നല്ല പണക്കിഴിയും , സുന്ദര സ്തുതിയും ഒരു പക്ഷെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ ‘ മറ്റൊന്നിൻ ധർമ്മ യോഗത്താൽ, അത് താനല്ലയോ ഇത് എന്ന് വർണ്യത്തിലാശങ്ക ഉൽപ്രേക്ഷാഘ്യയലംകൃതി’, എന്നും ബോധിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം.

എന്തായാലും ബോസ്-നെ പ്രകീർത്തിക്കുന്ന കല, കവി മാത്രമല്ല, കവിത തീരെ തൊട്ടു രുചിക്കാത്ത മനുഷ്യർ വരെ അഭ്യസിച്ചിട്ടുള്ള ഒന്നാകുന്നു. സ്വാഗത പ്രസംഗങ്ങളിലാണ് ഈ കല അതിന്റെ സകല മസിലുകളും വികസിച്ചു ഒരു മിസ്റ്റർ യൂണിവേഴ്‌സ് രൂപത്തിൽ ജനങ്ങളെ സ്തംഭിപ്പിക്കുന്നത്!

അത് വരെ തമ്മിൽ തമ്മിൽ കടിച്ചു കീറുന്ന പുലിയും എലിയുമെല്ലാം, വളരെ രമ്യതയിൽ അന്യോന്യം പ്രശംസിക്കുന്നത് കേട്ടാൽ; ഒന്നുകിൽ ഇത് വരെ ഞാൻ കണ്ടതും, കേട്ടതുമൊന്നും ശരിയായിരുന്നില്ല എന്നോ അല്ലെങ്കിൽ ഇവർക്കൊക്കെ ഇതെന്തു പറ്റി എന്ന് സിനിമ സ്റ്റൈലിൽ ഞെട്ടാനോ മാത്രമേ നമുക്ക് കഴിയൂ.

ഹിന്ദിയിൽ ഷായറി എന്നൊരു സംഭവമുണ്ട്…മിർസ ഗാലിബ് ൻറെയും , ഫെയ്‌സ് അഹ്മദ് ഫെയ്‌സ് ന്റെ യും മുന്നവർ റാണ യുടെയും മറ്റും കവിത ശകലങ്ങൾ ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും ഉദ്ധരിച്ചു കൊണ്ട് ‘ മന്നവേന്ദ്രനെ’ എടുത്തു പൊക്കുമ്പോൾ ആൾകൂട്ടത്തിൽ നിന്നും, ചില ശിങ്കിടികൾ ‘ വാഹ് വാഹ് !’ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉത്സാഹം വർദ്ധിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

‘ മാന്യവർ ‘ എന്ന് സംബോധന ചെയ്യുമ്പോൾ, പലപ്പോഴും ‘ പറ്റിയ കക്ഷിയെയാണ് ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത് ‘, എന്ന് നാം വീർപ്പു മുട്ടുന്ന ചില നിമിഷങ്ങളുണ്ട് . പിന്നെ നാടോടുമ്പോൾ നടുവേ ബാറ്റ ഷൂസുമിട്ടു നമുക്കും ഓടാം എന്ന് കരുതി മിണ്ടാതിരിക്കാറാണ് പതിവ്.

മീറ്റിംഗ് തുടങ്ങുന്നത് വരെ ബോസ്-നെ ചീത്ത വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നവൾ/ ന്നവൻ , അദ്ദേഹം നല്ല ഒന്നാന്തരം വിടുവായത്തം പറയുമ്പോൾ, വാ തുറന്നു വാഹ്, വാഹ്, ടോപ് പിച്ചിൽ ചിരി രൂപത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട് . ‘ സർ താങ്കളുടെ ഗൈഡൻസ് കാരണം ഞാൻ അത് ചെയ്തു തീർത്തു ,’ എന്നും കൂടി കടുക് വറുത്തിട്ടു വാങ്ങി വയ്ക്കുമ്പോൾ, ഇനി കുറച്ചു കറിവേപ്പില വേണോ രുചി കൂട്ടാൻ? രണ്ടു മണിക്കൂറോളം നിന്റെയൊക്കെ കുറ്റംപറച്ചിൽ കേട്ട സമയം ഞാൻ നട്ട് പിടിപ്പിച്ചതാണ് – വളർന്നു കായ്ച്ചു കേട്ടോ എന്ന് പറയാൻ തോന്നും. ‘ മന്ദ ചേഷ്ടനായ് നിന്നു ഞാനുമാമന്ദീരാംഗണ വീഥിയിൽ …’ എന്ന് വിവരിക്കാം..

വർഷാവർഷം പെർഫോമൻസ് റിവ്യൂ ഒപ്പിടുന്ന സമയമാണ് പൂന്താനം എന്ത് ദീർഘദർശിയായിരുന്നു എന്ന് ശ്ലാഘിച്ചു പോകുന്നത്! ‘കോലകങ്ങളിൽ സേവകരായിട്ടു കോലം
കെട്ടി ഞെളിയുന്നിതു ചിലർ ‘, എന്ന് എഴുതിയത് ‘ ഔട്‍സ്റ്റാൻഡിങ് / എസ്‌സില്ലെന്റ്’ റേറ്റിംഗ് നേടാനുള്ള മനുഷ്യ ത്വരയെ പറ്റിയായിരുന്നു എന്ന് ബോധ്യമാകുന്നു.


ട്രാൻസ്ഫർ ലിസ്റ്റ് വരുമ്പോൾ ഞാൻ വീണപൂവിലെ ചില വരികൾ സ്മരിക്കാറുണ്ട് : ‘ വൈരാഗ്യമെറിയോരു വൈദികനാട്ടെ ,ഏറ്റ വൈരിക്കുമുന്പുഴറിയോടിയ ഭീരുവാട്ടെ , നേരെ വിടർന്നു വിലസീടിന നിന്നെ നോക്കി ആരാകിലെന്തു മിഴിയുള്ളവർ നിന്നിരിക്കാം…’ രണ്ടു ദിവസങ്ങൾ പിന്നെ അത് മാത്രമേയുള്ളു മിഴിച്ചു നോക്കാനുള്ള സാധനം.
ഭൂമി കറങ്ങുന്നത് ജോലിയാകുന്ന അച്ചുതണ്ടിലാണ്‌ എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ, തലങ്ങും വിലങ്ങും ഈ ലിസ്റ്റ് വാട്ട്സ് ആപ് വഴിയും, മെയിൽ വഴിയും ആളുകളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തും.

‘ അയ്യോ ! ആരോടെങ്കിലും പിന്നെയും യുദ്ധത്തിന് പോയോ?വലിയ ഗ്ലാമർ ഇല്ലാത്ത പോസ്റ്റാണല്ലോ?’ എന്ന് പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ചും കൊണ്ട് അഭ്യദയകാംഷി പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ് : ‘കോൺഗ്രാചുലേഷൻസ് ! വെൻ ഈസ് ദി ട്രീറ്റ്?’

‘ പഞ്ചാര വിറ്റു നടന്നു കുഞ്ചു , പഞ്ചാര കുഞ്ചുവെന്നു പേര് വന്നു…പഞ്ചാര തിന്നു മടുത്തു കുഞ്ചു, ഇഞ്ചി കടിച്ചു രസിച്ചു കുഞ്ചു…’ ഹിന്ദിയിലോട്ടു മൊഴിമാറ്റം ചെയ്യാനുള്ള വൈദഗ്ദ്ധ്യം പോരാത്തതിനാൽ നമ്മൾ ചേരയുടെ നടുക്കണ്ടം തിന്നാൻ തുടങ്ങും: ‘ ബഹുത് ശുക്രിയ…സരൂർ , സരൂർ !’




18. Kishkindha Kanda…Dekhiat chakrabaak khag naahim


Mahabrishti chali bhooti kiyaarim/ Jimi sutantra bhaye bigarahim naarim//
Krishi niraavahim chatur kisaana/ Jimi buddh tajahim moh mad maana//

In the pouring rains, the boundaries of the farms are getting broken, it is akin to certain souls going astray crazed with untramelled freedom
The farmers are removing weeds from their fertile lands, like the wise man removes desire, selfishness and ego from within himself
Dekhiat chakrabaak khag naahim/ Kalihi paayi jimi dharma paraahim//
Ushar barshayi trin nahim jaama/ Jimi Harijan hiyam upaj na kaama//

The Chakravak bird is not to be seen anywhere, it has disappeared like Dharma on the onset of Kaliyug! On the infertile lands, the rain falls intensely, but not even a blade of grass sprouts there…It is like the heart of a Vishnu devotee which will never be fertile ground for Kama ( desire)
Bibidh jantu sankul mahi bhraaja/ Praja baad jimi payi suraaja//
Jah tah rahe padhik dhaki naana/Jimi indriya gan upajem gyaana//

The earth is resplendent with a variety of living creatures, similar to the prosperity of citizens living in a good, spiritually evolved land. The travellers can be seen resting at different places, like the senses desisting from seeking out sensory objects due to the awakening of wisdom.


Kabahu prabal bah marut jah tah megh bilaahim/
Jimi kapoot ke upajem kul sandarm nasaahim//

The wind blows with such force that the clouds scatter hither and thither, it is akin to the clan’s honour getting lost when the family  begets morally weak characters as progeny.

Kabahu diwas mah nibid tam kabahuk pragat patang/
Binasayi upajayi gyaan jimi paayi kusangh susangh//

Due to the heavy clouds, darkness falls in daytime, and sometimes the sun appears. It is like a man’s wisdom getting clouded in the company of bad souls and then emerging again, in the worthy company of the good.