വിഷലിപ്തമല്ലാത്ത ചിന്തകൾ

v p menon

“കേരളത്തിൽ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം എത്രയോ മുന്നിലാണ്…അവിടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രങ്ങളും, കഴിക്കാൻ ഉച്ചഭക്ഷണവും കിട്ടുന്നു. സ്കൂൾ ലൈബ്രറിയുണ്ടാവും…പച്ചക്കറികൾ സ്കൂൾ അങ്കണത്തിൽ തന്നെ നട്ടു വളർത്തുന്നു…അധ്യാപകർ എത്രയും ആത്മാർഥതയുള്ളവർ! നിങ്ങൾ അവരെ പോലെയാകണം! കേരളത്തിൽ ആശുപത്രികളിൽ, ഡോക്ടറുമാർ സേവനത്തിന് എപ്പോഴും തയ്യാറാണ്. അവിടെ, വൃത്തിയും വെടിപ്പുമുണ്ട്. പേ വിഷബാധയ്ക്കും, പാമ്പിൻവിഷത്തിനും ഒക്കെ antivenom സ്റ്റോക്കിൽ കാണും…നമ്മൾ കേരളത്തിനെ കണ്ടു പഠിക്കണം!”

ഉത്തർപ്രദേശിലെ, എത്രയോ ഗ്രാമങ്ങളിൽ, ഞാൻ എന്റെ നാടിനെകുറിച്ച് അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…”ഞങ്ങൾ വീടുകളിൽ ശൗചാലയം ഉപയോഗിക്കുന്നു…ഞങ്ങളുടെ പെൺകുഞ്ഞുങ്ങൾ സുരക്ഷിതരാണ്..അവർ സ്കൂളുകളിൽ പോകുന്നു…നിങ്ങളും അവരെപ്പോലെ….!!!”

ഇപ്പോൾ സാമ്യം പറഞ്ഞു പ്രേരണ നല്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നു…” ഇനി എന്ത് പറയും?പ്രബുദ്ധമായ എന്റെ ജന്മ നാട്ടിൽ, ചെറിയ പെൺകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീവന് വിലയില്ല എന്നോ? അവരെ ദുഷ്ടമനുഷ്യരിൽ നിന്നും, പാമ്പുകളിൽ നിന്നും സംരക്ഷിക്കാൻ എന്റെ നാടിനു ഈയിടെയായി കഴിയാറില്ല എന്നോ?”

പേ വിഷത്തിനും, പാമ്പിൻ വിഷത്തിനും  മറുമരുന്നിനായി, ആരും, ആരോടും കെഞ്ചേണ്ട ആവശ്യമില്ല..അത് നാമോരോരുത്തരും അടയ്ക്കുന്ന നികുതിപ്പണം കൊണ്ട് വാങ്ങിച്ചു, ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സർക്കാർ ആശുപത്രികളും വയ്ച്ചിട്ടുണ്ട്… വയനാടിലായാലും, ബാരാബങ്കിയിലായാലും അത് വിഷ ബാധയേറ്റ വ്യക്തിക്ക് കുത്തിവയ്ക്കാൻ, അവിടെ ജോലിയെടുക്കുന്ന ഡോക്ടറുമാർ ബാധ്യസ്ഥരാണ്.

ഒരു കുഞ്ഞിനെ സ്കൂളിൽ വിട്ടു എന്ന് വയ്ച്ചാൽ , ഇന്നത്തെ നിലവിലുള്ള നിയമങ്ങൾ പ്രകാരം, അവളുടെ ജീവന്റെ, ആരോഗ്യത്തിന്റെ ചുമതല കൂടിയാണ് മാതാപിതാക്കൾ സ്കൂളിലുള്ള അധ്യാപകരെ ഏൽപ്പിക്കുന്നത്. ജുവനൈൽ പ്രൊട്ടക്ഷൻ നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ചു കേസെടുത്താൽ ക്രൂരതയ്ക്കുള്ള സെക്ഷനിൽ അദ്ധ്യാപകനും , ഡോക്ടറും ജയിലിൽ പോകേണ്ടതായി വരും…അതും ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സ്ഥലത്തും ബാധകവുമാണ്.

ഹരിദ്വാറിൽ വനിതാ ജഡ്‌ജി വീട്ടിൽ പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത പെൺകുഞ്ഞിനെ ജോലിയ്ക്കു നിർത്തി, അതി ക്രൂരമായി ഉപദ്രവിച്ചതായി വാർത്ത വന്നിരുന്നു. ആ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി ഒരു പൊതു താല്പര്യ ഹർജി വന്നു. ചീഫ് ജുഡീഷ്യൽ മജിസ്ട്രേറ്റ്, തെറ്റ് ചെയ്‌ത ജഡ്ജിക്കെതിരെ ശക്തമായ കേസെടുക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു ! ശക്തിയുള്ളവർക്കു വേണ്ടി പലരും പൊരുതുമല്ലോ…’പൊതു താല്പര്യം ഈ വിഷയത്തിൽ ഇല്ല’ എന്ന് വാദിച്ചവരോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്, ഈ കേസിൽ , ക്രൂരത കാണിച്ച വ്യക്തിക്ക് അനുകൂലമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ അതാണ് പൊതു ജനത്തിനോട് കാണിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റ് എന്നാണ്. ഇന്നത്തെ വാർത്തയാണ്…

***
ഇന്ന് ട്രെയിനിങ്ങിൽ ‘Adaptive Leadership’ എന്ന വിഷയത്തിൽ ക്ലാസ്സുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ , ഒരു ചോദ്യം…
‘Who are you ?’ അതിന്റെ ഉത്തരം ഗഹനമായതാണ്.
ഞാൻ ആരാണ്?
ആദി ശങ്കരന്റെ ‘നിർവാണഷ്ടകം’ ഓർമ്മയിൽ വന്നു…ഞാൻ ആരാണ് എന്ന് അറിയില്ല, പക്ഷെ ഞാൻ ഇതല്ല എന്നറിയാം.
പിന്നീട് ആരോ പറയുന്നത് കേട്ടു ..’We are what we do …’ ആണോ? ആണെങ്കിൽ കാരുണ്യമില്ലാത്തവർ പഠിപ്പിക്കാൻ പോകരുത്.ചികത്സിക്കാനും.
അനുകമ്പയില്ലാത്തവൻ/അൻപില്ലാത്തവൻ വെറും ശവം എന്ന് നമ്മൾ സ്കൂളിൽ കവിത രൂപത്തിൽ പഠിച്ചതാണ്… നാരായണ ഗുരുദേവൻ്റെ അനുകമ്പാഷ്ടകത്തിൽ.
***

100 Best Letters (1847-1947) എന്നൊരു പുസ്‌തകം.

അതിൽ, മഹാരാജ ഹരി സിംഗ് ലോർഡ് മൗണ്ട്ബാറ്റൺന് എഴുതിയ എഴുത്തുണ്ട് …ആ എഴുത്താണ് ജമ്മു കാശ്മീരിനെ ഇന്ത്യയിലോട്ടു ചേർത്തത്. Instrument of Accessionനുംകൊണ്ട് ഡൽഹിക്കു പോയത് ശ്രീ.വി.പി. മേനോൻ . സർദാർ പട്ടേലിന്റെ കീഴിൽ, സ്റ്റേറ്റ്സ് ഡിപ്പാർട്മെന്റിലെ സെക്രട്ടറി  (Secretary , States Department)!

Quote Maharajah Hari Singh to Lord Mount Batten (26 October, 1947)

First line…

My Dear Lord Mountbatten,

I have to inform Your Excellency that a grave emergency has arisen in my state and request the immediate assistance of your Government…

Last paragraph…

If my state is to be saved, immediate assistance must be available at Srinagar. Mr.V.P.Menon is fully aware of the gravity of the situation and will explain it to you, if further explanation is needed.

In haste and with kindest regards,

Yours Sincerely,

Hari Singh

***

എന്റെ നാട്…എവിടെയാണ് അതിന്റെ സ്പർശം അനുഭവപ്പെടാത്തത് ? അത് എപ്പോഴും നന്മയുടേതാകണേ!

 

 

Stringing Words Together With Love

Excerpt from my daughter Sandra Nair’s novel, to be published in 2018.

ScientiaThe Knowing Link’

Dedication:

Richard Mitchell
A beautiful diamond among teachers.
An inspiration for generations of students.

Author’s Note (TO BE READ FIRST!)

I’m sure most readers would notice something familiar about the names of the characters- each of them is named after multiple scientists. I used more from the field of (theoretical) physics and mathematics than others. Call it a personal bias. After all, those are the two subjects I’m pursuing degrees in 🙂

My dear Dr. Richard Mitchell, I borrowed your name for one character (Who, btw, is nothing at all like you. After all, you love cats and cats love you!), and your personality for another. The character that I put the most emotional effort into, who also happens to be my personal favorite, Isaac Sklodowski, is (very loosely) based on you. I remember how fond you are of Mr. Isaac Newton (as seen in the first problem set for Math 20B, Winter Quarter 2016,  UCSC). I hope I did justice to your dedication as a teacher. Oh, FYI, readers can picture Isaac as David Tennant in the role of the Tenth Doctor in Doctor Who, albeit with black hair and eyes.

This work is a fictionalized account of what happens when physics and spirituality encounter the first year of college in the US. I admit, quite a few characters and incidents were inspired by real life. If you recognize yourselves, but feel bad for whatever reason, please keep in mind that the only reason you are there to begin with is cuz I ❤ you guys. Every one of you. Yes, I suppose that includes my eleven-year-old sister, who is, believe it or not, an even more outrageous version of Julia the bionic cat.

Finally, the real girl behind Scientia has a very important message for the real boy behind Richard. She says, and I quote: “The theoretical physics you put in so much effort over the last couple of years, be it QFT or various mathematical methods, would be completely wasted in a corporate environment. Do a favor to yourself as well as future generations of scientists. Consider continuing in academia. We need more of those who are willing and able to share the knowledge they acquire.” She really means it sincerely.

Sandra Nair

****

Kathu, I am so proud of you! For not only being a good student, creative writer and a loving daughter (affectionate sister? Cough, cough! A cat got my nose:) but also a lovely, beautiful human being.

Life is a mixed bag. You might end up with  certain people and circumstances who do everything they can to laugh at your dreams and go out of their way to harm your interests. However, for each such person and set back, there will be a wonderful human being on the path ahead: an unexpected friend, a great teacher, a caring mentor…all from the Universe’s never ending bounty.

Stay rooted, stay creative, stay happy. Never under estimate your own inner light. It might kindle much needed light and warmth in many sensitive hearts.

Happy New Year. Happy New Book!

**

 

That Unassailable Law

giving

I have been rather an untutored pupil in the practice of the spiritual law- “In giving do we receive”.  But on reading books by many mentors on the subject, it became clear to me, that every one of us are either following it or not, every moment of our lives.

Vaikom Muhammad Basheer, one of the greatest vernacular writers, also known as a Sufi among writers for his humanistic approach to life, once commented that prayer can also be synonymous with giving water to a thirsty creature. Today, in the newspapers I read that a young man was beaten for hours together in a running train, by three passengers because he dared to drink water from one of their bottles, without asking. Evil then can be interpreted as denying a living creature a sip of water and assaulting him for daring to quench his thirst.

Life has taught me that many people find it very hard to give- freely of their love, time, intimacy, affection, kindness, laughter, even money. They are miserly by nature. Stingy with sharing anything significant for their own umpteen reasons. Fear- of loss of control, of intimacy, of being seen for their true selves, whatever it may be…fear prevents them from understanding that great spiritual law. And the harder they hold on to whatever they have in inscrutable negativity, like Ebenezer Scrooge or Marley, the more the chain links are getting forged- preventing them from being free to enjoy a  meaningful and full life.

On days that I have bitterly despised those who have wronged me (my version of course!), complained about lack of whatever I really deserved, looked at my resources with fear of them dwindling away leaving me struggling, my energy level had proportionately tumbled down to the depths. Life did not seem worth living on those days. What difference would that make anyway, the cynical voice would argue from within.

And then, like a ray from heaven, one call would come from somewhere, pushing me out of my own little self,  to do some work which involved another’s welfare. Whether it was attending to someone in distress or arranging help for a child in need, or a matter of creating a policy or action agenda for bettering lives of others… it focused my energy onto something positive, outside my own narrow self. And then, miraculously my energy level would soar sky high, as if an ineffable divine energy  source was buoying me upwards,  and then connections would form, the correct people, the correct information, the perfect help coming in…not just pouring in but cascading in harmony. I would be used as an instrument, to do my little bit in a chain of fortuitous events.

It was then that I learnt the way. On severe painful occasions, all one has to do to start a blessing of happiness would be to willingly and sincerely do an act of service. Giving away from your money, clothes, books, time, even your blood- anything for another less fortunate, would miraculously turn the focus of that divinity towards your own bereft self- replenishing you laughingly, as if whispering, ah, now smartie pie, you have caught on…Vivekananda, I remember,  had spoken about this unassailable law too.

Life  might have placed us all in different battle fields- metaphorical or real. But surely, to know that to drink  a joyful sip of water, one has to be part of giving a joyful sip of life too- is a battle secret worth knowing and practicing.

Happy Giving!